Thursday, November 26, 2009

వీళ్ళనేం చేద్దాం!

వీళ్ళనేం చేద్దాం!

ఈ మధ్యే యండమూరి రాసిన ఈ పుస్తకం చదివాను. నా అభిప్రాయాల్ని అందరితో పంచుకోవాలని అనిపించింది. ఇది విశ్లేషణ కాదు, కేవలం నా స్పందన.

పుస్తకం మొత్తం మీద ఒక మోస్తరుగా అనిపిస్తుంది. చెప్పిన విషయాలు చాలానే వున్నా, మనసులోకి నాటుకుని గుర్తుండిపోయేవి కొన్నే. ఒక 'మంచి పుస్తకం' కన్నా, ఒక 'అబ్సర్డ్ థ్రిల్లర్' రాయాలనే తపనే ఎక్కువ కనిపించింది. పుస్తకం మాత్రం మొదలు పెట్టాక మొత్తం చదివించేస్తుంది, చదివిన ఒకటి రెండు రోజుల వరకూ ఒకింత ఆలోచింప చేస్తుంది కూడా. ప్రస్తుత సమాజానికి సరిగ్గా సరిపోయేటట్టు, అద్దం పట్టేట్టు వుంది. మొదట్లో కొన్ని పేజీలు 'అంతర్ముఖాన్ని' గుర్తుచేస్తాయి. (భగవంతుడు, ఆత్మలు వగైరా.. వగైరా..). ఇంక ఇతివృత్తం సంగతికి వస్తే, తప్పు దారిలోకి వెళ్ళిపోడానికి రెడీ గా వున్న ఒక రచయితని (భరద్వాజ), భగవంతుడు, అప్పటికే తనువు చాలించిన మరొక రచయిత (మహర్షి) ప్రమేయంతో సరైన దారిలోకి తేవడం. అసలు కధ చిన్నదే, కానీ కధనం కాంక్రీట్ గా వుంది, సమాజంలో కుళ్ళుని ఎత్తిచూపడానికి ఏ ఒక్క అవకాశం యండమూరి వదల్లేదు. కుళ్ళునే ఎత్తి చూపారు, అని చదివే మనసు అక్కడక్కడ రోదిస్తే ఆశ్చర్యం లేదు. అబ్సర్డ్ థ్రిల్లర్ అని చెప్పుకోడానికేమో కావాలని ఒక పేజీ (11వ పేజీ) ప్రింటింగ్ బాగా చెయ్యకపోవడం..మధ్యలో ఎక్కడో ఓ రెండు పేజీలు ఖాళీగా వుంచెయ్యడం కొంత వింతగా అనిపించింది. కొన్ని పాత్రలు, నిజ జీవితానికి మరీ దగ్గరగా వుండేటట్టు మలిచే అనవసరపు ప్రయత్నం కనిపించింది.(ముఖ్యంగా కాంట్రాక్టర్ రెడ్డి ది). రచయిత భరద్వాజ భార్య అతన్ని వదిలి పెట్టి వెళ్ళాకే అసలు కధ మొదలౌతుంది. అతని భార్య కి 'శాంతి' అని పేరు పెట్టడం చాలా అర్థవంతంగా వున్నట్టు అనిపిస్తుంది. భరద్వాజ తిరిగి తన శాంతిని పొందడంతో కధ ముగుస్తుంది.

చివర్లో భరద్వాజ ప్రసంగం హైలైట్ గా నిలవాలి, కానీ పేలవంగా సాగిందనే చెప్పాలి. నిజం గానే ఇలాంటి పుస్తకం రాయడమే ఒక రిస్క్, ఎందుకంటే రచయిత మరీ నిష్టూరంగా నిజాలన్నీ చెప్తానంటే కొన్నిసార్లు చదవడానికి వెగటుగా వుంటుంది. అది నిజమే అని మనకీ తెలిసినా ...

పాత్రలు ఆకట్టుకునేలానే వున్నాయి, కాని వాటి వ్యక్తిత్వాలు మనసుకి హత్తుకునేలా.. గుర్తుండిపోయేలా లేవు. కొన్ని వివరణలు 'ది మాంక్ హు సోల్డ్ హిజ్ ఫెరారీ' పుస్తకానికి దగ్గరలో వున్నాయి. ఎన్నో అద్భుతమైన పుస్తకాలు రాసిన యండమూరిది అని అనుకోకుండా చదివితే.. ఒక్కసారి చదవచ్చు.. ఖచ్చితంగా. మనం అండర్ లైన్ చేసుకుందామనుకునే లైన్స్ ని ప్రింటింగ్ లోనే బోల్డ్ లో ఇచ్చారు. మంచి ప్రయత్నం. పుస్తకం చివరన యండమూరి ఇంటర్వ్యూ ఎందుకు పెట్టేరో తెలీలేదు. 'ఆస్థి అనేది నువ్వు ఇతరులకు చూపించేది కాదు.. నువ్వు అనుభవించేది.. ', 'నువ్వున్నంత కాలం నీ విలువ లేదు.. నువ్వు లేని మరుక్షణం అది తెలుస్తోంది.' ఈ రెండు వాక్యాలు గుర్తుండిపోయాయి.

No comments:

Post a Comment