Sunday, November 29, 2009

కర్తవ్యం

ఎందుకో ఈ రోజు, వూరంతా ఒకటే హడావిడి. ఎవరో స్వామీజీ వచ్చి రామాలయంలో సేదతీరుతున్నారంట, ఎన్నో మహిమలు చేస్తున్నారంట. ఈ వార్త వేగం గా వూరంతా ప్రాకి, ఎప్పుడూ గుడి మొహం కూడా చూడని జనాల్ని సైతం ఆలయానికి తీసుకువచ్చింది. ఏదిఏమైనా, భక్తి కంటే మహిమ బాగా ప్రాచుర్యం పొందుతుంది. ఎవరైనా మానవాతీత శక్తులు చూపిస్తే, వాళ్ళు మన సో కాల్డ్ సమస్యలన్నిటినీ చిటికలో మాయం చేస్తారని ఒక ఆశ. సహజం. అదిమానవ నైజం. ఇందులో నిజానిజాలకి చోటు లేదు, కేవలం నమ్మకం, దాని వల్ల వచ్చే ఒక ధైర్యం, ఓదార్పు. ఏదైతేనేం, మొత్తానికి గుడి దగ్గర జన ప్రవాహం ఆగకుండా పెరుగుతూనే వుంది. స్వామీజీ మహిమలు కూడా వింతగావున్నాయి, ఆయన ఏ ఉంగరమో, వీభూదో సృష్టించడం లేదు, మంచి నీళ్ళు సృష్టిస్తున్నాడు.. దాహంగా వున్న అందరికీ. దాహం లేకుండా అడిగితే నీళ్ళు రావంట. బావుంది కదా కాన్సెప్ట్. ఎంత దూరాన వున్నా, ఆయన మాట్లాడేప్రతీ మాటా చివరన వున్న వారికి కూడా స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది. వూరంతా వర్షం పడిన ఆ గంటా, ఆయనతో వున్న వారి మీద చినుకు కూదా పడలేదంట. మహిమలు సంగతి ప్రక్కన పెడితే, ఆయన ప్రతీ మాటా చెవిలో అమృతంపోస్తున్నట్టు వుంది. ఆయన చూపు, ఎంతటి అంధకారాన్నైనా వెలిగించేలా తీక్షణంగా వుంది. ప్రశాంతమైన చిరునవ్వు. ఆయన చుట్టూ ప్రోగైన జనాలు వాళ్ళ వాళ్ళ సమస్యలు చెప్పుకుంటున్నారు, పరిష్కారాలు అడుగుతున్నారు. కానీఇలాంటి ప్రశ్నలకి ఆయన నోరిప్పితే కదా. చిరు మందహాసమే సమాధానం. జనంలో అసహనం పెరుగుతోంది, మా ఊరి పెద్ద కూడా ముందు వరసలోనే వున్నాడు, ఆతనిదీ అదే పరిస్థితి. చివరకు అతనే ధైర్యం తెచ్చుకుని, మా వూరిప్రజల కష్టాలు తీర్చమని స్వామీజీ కి మరొక్కసారి మొరపెట్టుకున్నాడు. ఈసారి స్వామీజీ కొంచం కరుణించారు, ఎమిటా కష్టాలు అని అడిగారు. మా వాళ్ళు చిట్టా విప్పారు. మళ్ళీ మౌనమే సమాధానం. కాసేపటికి మట్లాడడం మొదలుపెట్టారు. ఆయనకి మా జనాలకి మధ్య సంభాషణ ఇలా జరిగింది.
స్వామీజీ : నన్ను మీరు చాలా ప్రశ్నలడిగారు, నేనూ ఒక ప్రశ్న అడుగుతా మిమ్మల్ని. ఒక వేళ భగవంతుడే ప్రత్యక్షమై, అతను ఆదేశించిన పనిని మీరు చేస్తే, మొత్తం ప్రపంచాన్ని ఈ కష్టాలన్నింటి నుండీ దూరం చేస్తాను అని మాట ఇస్తే, మీరు ఆపనిని చేస్తారా ? అది ఎంత కష్టతరమైనా ?
ఒకడు : నేను చేస్తాను స్వామీజీ, అది ఎలాంటి పని అయినా..
మరొకడు : ప్రపంచం అంటే, మా వూరు కూడా కదా స్వామీజీ, నేనూ సిద్ధమే.
ఇంకొకడు : ప్రపంచాన్నే కష్టాలనుంచి కాపాడుతానంటే, నేను ఎలాంటి పని/శిక్ష కి అయినా సిద్ధం స్వామీజీ. నా శిరస్సు ఖండించినా సరే.. నన్ను నిలువునా పాతిపట్టినా..
ఇంకొకడు : నన్ను ఏ చెట్టుకో ఉరితీసినా.. నన్ను అగ్ని ప్రవేశం చెయ్యమన్నా... ఇంకొకడు : ఈ జనం అందరికోసం, నరకంలో వేసే శిక్షలన్నీ భరించడానికి నేను సిద్ధమే స్వామీ..
(ఇలా మా జనాలు ఒకరితరువాత ఒకరు, ఒకరికి తగ్గకుండా ఒకరు ప్రతిజ్ఞలు చేస్తూనే వున్నారు. స్వామీజీ అందరూ మాట్లాడిన తరువాత.. కాసేపటికి చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నారు.. )
స్వామీజీ : ప్రజలారా, భగవంతుడు మీరు జీవించి వున్నంత కాలం ఆనందంగా ఉండమన్నాడు. అదే అతను మీకు అదేశించిన పని, కర్తవ్యం.
ఒక్క క్షణం అంతా కలకలం.. తరువాత అంతా నిశ్శబ్ధం. మా జనాలకీ అర్థం అయినట్టుంది.
(Inspiration from Richard Bach's Illusions)

No comments:

Post a Comment