Saturday, February 13, 2010

ముందు తెలిసెనా ప్రభూ...

ముందు తెలిసెనా ప్రభూ
ఈ మందిరమిటులుంచేనా
మందమతిని నీవు వచ్చు
మధుర క్షణమేదో.. కాస్త

ముందు తెలిసెనా ప్రభూ..
ఈ మందిరమిటులుంచేనా
మందమతిని నీవు వచ్చు
మధుర క్షణమేదో.. కాస్త
ముందు తెలిసెనా ప్రభూ..

అందముగా నీ కనులకు విందులుగా వాకిటనే
అందముగా నీ కనులకు విందులుగా వాకిటనే
సుందర మందార కుంద సుమదళములు పరువనా
సుందర మందార కుంద సుమదళములు పరువనా
దారి పొడుగునా తడిసిన పారిజాతములపై
నీ అడుగుల గురుతులే నిలిచినా చాలును

ముందు తెలిసెనా ప్రభూ
ఈ మందిరమిటులుంచేనా
మందమతిని నీవు వచ్చు
మధుర క్షణమేదో.. కాస్త
ముందు తెలిసెనా ప్రభూ..

బ్రతుకంతా ఎదురుచూతు పట్టున రానే రావు
బ్రతుకంతా ఎదురుచూతు పట్టున రానే రావు
ఎదుర రయని వేళ వచ్చి ఇట్టే మాయమౌతావు
ఎదుర రయని వేళ వచ్చి ఇట్టే మాయమౌతావు
కదలనీక నిముషము నను వదలిపోక నిలుపగ
నీ పదముల బంధింపలేను హృదయము సంకెల చేసి

ముందు తెలిసెనా ప్రభూ
ఈ మందిరమిటులుంచేనా
మందమతిని నీవు వచ్చు
మధుర క్షణమేదో.. కాస్త
ముందు తెలిసెనా ప్రభూ..


మేఘసందేశం లోని "ముందు తెలిసెనా" పాటని, మనీషా అనే చిన్నారి z-తెలుగులో నిన్న రాత్రి వచ్చిన సరిగమప లిటిల్ చాంప్స్ లో అద్భుతం గా పాడింది. ఎందుకో నాకు ఆ పాట భావం ఒక చిన్నారి పాడటం వలన ఇంకా అపురూపంగా అనిపించింది. గీతాంజలిని గుర్తు చేసింది.

దారి పొడుగునా తడిసిన పారిజాతములపై
నీ అడుగుల గురుతులే నిలిచినా చాలును..


ఎంతటి తీయని భావన!! ఇలా రాయగల్గడం ఒక్క దేవులపల్లికే సాధ్యం అనుకుంటా..
ఇంత అందమైన కవితకి అంతటి అందమైన ట్యూన్ అందించిన రమేష్ నాయుడికి కూడా hats-off.

రాతిరైతే చాలు, చీకటంతా నీ వెలితితో నింపేసుకుంటాను..
నువ్వు నన్ను కోరి వచ్చే వేళ.. నీకు "నేను" ఎక్కడ అడ్డొస్తానో అని భయపడి..
నన్ను నేను మరచిపోయి .. మైమరచిపోయి నీకోసం వేచిచూస్తాను..
ఏ వెన్నెల రాత్రో వస్తావు నువ్వు.. నాకు మాత్రం వినపడేలా గుసగుసలాడతావు..
నేను గుండెలో దాచుకున్న ఊసులన్నీ నీ గొంతులో పలికిస్తావు... సంబరపడిపోతాను..
అది కలో.. నిజమో... తెలీక కలవరిపడిపోతాను.. కనులు తెరిస్తే కల కరిగి నువ్వు మాయమైపొతే...
నీ చల్లని చేతిని నా గుండెల మీద వుంచి.. చైతన్యాన్ని నింపేస్తావు..
నువ్వు నాతో ఉన్నావు అనే ఊహకే.. పరవశించి నా హృదయం వర్షిస్తుంది..
కన్నీళ్ళనుకోకేం...
నీకోసం నాలో నేను ఇన్నాళ్ళూ పాడుకున్న పాటని నీకు వినిపించాలనుకుంటాను..
కానీ నా మాట మౌనమౌతుంది..
నీకు మాత్రం అన్నీ వినిపిస్తున్నట్టే వుంటావు.. మెచ్చుకుంటావు..
కనులు తెరవకుండా.. నిన్ను చూడకుండా..
ఎంతసేపని నన్ను నేను కట్టడి చేసుకోను..
ధైర్యం చేసి కళ్ళు తెరుస్తానా.. నువ్వు మాయమైపోతావు..
నా గుండెల మీద నీ చేతిస్పర్శ నన్ను పలకరిస్తూనే ఉంది..
నాకు తెలుసు.. నీ రాక కల కాదులే...
మళ్ళీ అలాంటి వెన్నెల రాతిరి కోసం నేను ఎదురు చూస్తుంటాను..

1 comment:

  1. check this friend!
    http://paarijatam.blogspot.com/search/label/%E0%B0%AA%E0%B0%BE%E0%B0%9F%E0%B0%B2%E0%B1%81

    ReplyDelete