Sunday, April 11, 2010

అసంపూర్ణం

చాలా రోజులకి ఓ నాలుగు లైన్లు రాసుకునే వీలు చిక్కింది. అనుకున్నది రాసాను, కానీ అనుకున్నదే అసంపూర్ణం. దానికి నా అక్షరాలని తప్పు పట్టలేక, అలానే పోస్ట్ చేస్తున్నాను.


ఎందుకీ పరుగు..
ముళ్ళ దారిలో రాలిన పూల రెక్కలను వెతుక్కుంటూ..
ఎక్కడికీ ప్రయాణం..
చిరునవ్వులూ.. కన్నీళ్లు..
రెప్ప పాటులో,
వెలుగు చీకట్లై దోబూచులాడుతుంటే..
ఏదో ఒక రోజు నేను చేరుకుంటానా ఆ తెలియని గమ్యాన్ని .. ?
ఆస్వాదించే ఓ రెండు క్షణాలైనా గుండె పై జేబులో దాచుకోపోతే..
ఎందుకీ ఆరాటం .. ఏం పోగాట్టుకుంటామని ..
కల చెరపకుండా కనులు తెరిస్తే...
ఓ రెండు వెలుతురు చినుకులైనా పెదవులని తడపకపోతే ...
ఇంకెందుకీ ఈ ఆవేశం .. ఏం పొందాలనీ...
ప్రేమ అర్పించుకోమంటే .. జీవితం దక్కించుకోమంటోంది.
మనిషి మనిషి కి మారే మనసు కథకి ..
క్షణంకోలా ఏమార్చే బ్రతుకు వ్యధకి ..
ఏదీ విశ్రాంతి ..
ఏది నిజం .. ఏది అబద్దం ..
పారే ఏరు కన్నా ..
పోటెత్తే వరదలో నాకు అమాయకత్వం కనిపిస్తుంది ..
దాని అహంకారానికి జాలేస్తుంది ..
జీవితమూ అంతే...
కాలం తో పాటు కొట్టుకుపోతూ ..
ఆ వేగం నాదే అని బ్రమపడటం ..
అసలు గమ్యం .. పరుగెత్తే వేగం లో లేదు .
సాధించినదాన్ని, సాధించాల్సినదాన్ని అర్థం చేసుకోవడం లో వుంది .
దారి చివరన పడివున్న బండరాయిలో లేదు..
ఎంచుకున్న దారిలో వుంది ..
దారిపొడుగునా ఏరుకున్న పూల రెక్కలలో వుంది ..
ఎవరు చెప్తారు ఈ నిజం ..

No comments:

Post a Comment