Sunday, September 5, 2010

చెలీ, నీవే నా కోరికవి.


చెలీ, నీవే నా కోరికవి.

చెలీ, ..
ఏ తడి మెట్ల మీదో ఆవిరైపోతున్న నీ పాదాల గురుతులను,
తమకంతో ముద్దాడే ప్రియుణ్ణి నేనే.
ఏ వెన్నెల రాత్రో వాకిట్లో నువ్వు నిదురిస్తుంటే,
ఆ వెలుగు తుంపర్ల మధ్య దోబూచులాడుతున్న నీ నీడను,
గట్టిగా వాటేసుకునేది నేనే.
నీ వేడి నిట్టూర్పులను గుప్పిట్లో బంధించి,
గుండెలో దాచేసుకుంటాను.
నీ మాటల్ని, పాటల్ని, నా మౌనంలో నింపేసుకుని,
పరవశించిపొతాను.
వినిపించే నీ చిరునవ్వుల సవ్వడికి..
కనిపించని ఆ ఆనంద తాండవం నాదే మరి.

చెలీ.. నీవే.. నీవే నా కోరికవి..
నా బ్రతుకు భాష్యానివి.
నిన్ను కోరుకోవడంలోనే వుంది నా అస్థిత్వం.
పొందడంలో కాదు సుమీ.
నువ్వు అబద్దం అంటారు వాళ్ళు.
తృణప్రాయం అంటారు.. త్యజించమంటారు.
ఎందుకనో..

కానీ, నిన్ను విడిచిన.. ఇక నేనెక్కడ ?
నువ్వు క్షణికమేనేమో..
కాని ఆ క్షణం అసత్యం కాదుగా...
నీ కౌగిలి అక్షయం కాదేమో...
కాని ఈ జీవితమూ కాదుగా శాశ్వతం ?

No comments:

Post a Comment