Friday, December 30, 2011

థానే తుఫాను

(దీన్ని కవితగా కాక, కేవలం నా స్పందనగా చూడగలరు. అక్షరాలు ఎన్నో చెప్పాలనుకుంటాయి, కొన్నే చెప్పగల్గుతాయి..)

థానే తుఫాను

వర్షం జోరు తగ్గనే లేదు..
ఈదురుగాలి హోరు ఆగనే లేదు.
తుఫాను తాకిడికి రేయి పాపం బెదిరిపోయింది.
కానీ ఉదయభానుడు విశ్రమిస్తాడా ?
అంధకారాన్ని అలానే ఉండిపోనిస్తాడా.. ?
లేదు..
ఉధృతి మీదున్న సాగరాన్ని చీలుస్తూ..
కానరాని వినీలంపై తనదైన సంతకం చేస్తూ..
లోకాన్ని తెల్లని వెలుగుతో నింపేందుకు ఉదయిస్తాడు.
మేఘ ఘర్జనలు రవికిరణాన్ని అడ్డగించాయేమో..
కాల గమనాన్ని కాదు..

ప్రకృతి చేసిన భీభత్సానికి బ్రతుకు భయపడిందేమో..
కానీ తెలవారే సరికి గడ్డిపోచ లేచి నిటారుగా నిలబడింది..
ఆగలేని జీవన పయనానికి మార్గదర్శనం చేస్తానంది.

Sunday, December 25, 2011

కవరు స్టోరీ లో ఎందుకీ కల్తీ ?

ఈనాడు నిబద్దతనీ, నిజాయితీనీ ప్రక్కన పెడితే, తెలుగు దిన పత్రికగా అది అంతో ఇంతో ప్రమాణాలు పాటిస్తూనే ఉంది. ముఖ్యంగా, భాషా పరంగా, వార్తల విస్తృతి మరియు ముద్రణ విషయంలో. ఈనాడు మార్కు వార్తా విహారానికి నేను ఎప్పటినుంచో అలవాటు పడిపోయాను, అందుకే మరే పత్రిక తిరగేసిన ఏదో అసంపూర్ణంగానే ఉంటుంది. కానీ ఈ రోజు "ఆదివారం అనుబంధం" లోని కవర్ స్టోరీ - "ఆర్థిక" ఆరోగ్యం జాగ్రత్త, చాలా నిరాశ పరచింది, చిరాకు తెప్పించింది కూడా. విషయం సముచితమైనదే, విశ్లేషణా పర్వలేదు అనిపించేలానే ఉంది, కానీ కథనంతో పాటూ ముద్రించిన ఆ చిత్రాలు అస్సలు బాగోలేవు. కొన్ని ఫొటోలు అయితే ఏదో విదేశీ మ్యాగజైన్ నుంచి కాపీ చేసారా అన్నట్టున్నాయి. ఫ్యామిలీ ఫొటో కావాలంటే, ఒక తెలుగు/భారతీయ కుటుంబపు ఫొటోయే దొరకలేదా ఈనాడు కి ? ఒక వేళ అంత సందర్భోచితమైన ఫొటో దొరక్కపోయినా, మంచి చిత్రాన్ని తామే గీయించుకోవచ్చు కదా. ఆమాత్రం అటెన్షన్, ప్రాముఖ్యత ఇవ్వలేనప్పుడు దాన్ని కవర్ స్టోరీ గా వేయనేకూడదు. ఇది ఒక రకమైన నిర్లక్ష్యాన్నే సూచిస్తోంది. భవిష్యత్ లోనైనా ఇలాంటి విషయాల్లో ఇంకాస్త శ్రధ్ధ పెడతారని ఆశిద్దాం. (పుస్తకం వెనుక మాత్రం సుమన్ బాబుతో నలుగురి ఆడవాళ్ళ ఫొటోని మాంచి నేటివిటీతో ముద్రించారు. మన ఖర్మ అలా ఉంది, ఏంచేస్తాం..)



Saturday, December 24, 2011

అబద్దాలు.. నిజాలు..

ఎవడైనా "నేను ఎప్పుడూ అబద్దమే చెప్తాను" అని సూటిగా సెలవిస్తే, మనం ఆ మాటా మరి నమ్మలేం. కానీ ఈరోజుల్లో, మనిషన్నవాడికి అబద్దాలు నిత్యావసర వస్తువుల్లాంటివి, కాస్త కష్టమైనా/ఖరీదైనా కొనుక్కోవలిసిందే, ఒద్దికగా వాడుకోవాల్సిందే. అసలు అబద్దం చెప్పలేని వాడు మగాడే కాదు అంటూ తేల్చేసాడు మిత్రుడొకడు, నిజమేనేమో. ముఖ్యం గా శ్రీమతి కళ్ళల్లోకి చూసి ఓ నిఖార్సైన అబద్దం చెప్పలేకపోతే, అది ఏం మగతనం చెప్పండి. అసలే ఆడపిల్లల సంఖ్య తగ్గిపోతోందంటున్నారు, మరి మనం అబద్దాలూ చెప్పడం మానేస్తే అది ఇంకా పతనం అయిపోదూ ? మరీ ఎప్పుడైనా అడ్డంగానో, నిలువుగానో దొరికిపొయినా, మహేష్ బాబులా, "నేను అబద్దమే చెప్పాను, మోసం చెయ్యలేదు" అని డవిలాగ్ కొట్టేయచ్చు. ఇప్పుడు ఆకాశం లో సగాన్ని తక్కువ చెయ్యాలని కాదు, వాళ్ళు కూడా అడపాదడపా చెప్తూ ఉంటారు, కానీ ఈ కళలో మొగవారిదే పై చేయి అని మీకు నిజంగా చెప్పేస్తున్నాను. అసలు చాలామంది తల్లులు వాళ్ళ భర్తలు చెప్పే అబద్దాలనే పిల్లలకి కాశీ మజిలీ కథలుగా చెప్పేస్తున్నారేమో అని నా ప్రగాఢ విశ్వాసం. మొన్న వారాంతంలో వైజాగ్ వెళ్ళినప్పుడు, మా అన్నయ్య కొడుకు, అయిదేళ్ళవాడు ఇట్టే నన్ను బురిడీ కొట్టించేసాడు, చాలా నిజాయితీగా విజ్జి బాబాయ్.. విజ్జి బాబాయ్.. మా స్కూల్ పేరు మారిపోయింది, అంటే, నేను అంతకంటే నిజాయితీగా నమ్మేసా. (వాడు, వాడి US ఇంగ్లీష్ స్లాంగ్ లొనే అన్నాడండోయ్) అదో సరదా అబద్దం అన్నమాట. ఏదైనా, ఈ పువ్వు అన్నది ఏదైతే ఉందో, అది అర్బన్ అయినా సరే, రూరల్ అయినా సరే, అది పుట్టగానే పరిమళిస్తుంది. (ఈ మాట అన్నది మన CM కిరణ్ అని మీరు ఇట్టే పట్టేస్తారు, నాకు తెలుసు)

ఓకే ఈ ఉపోధ్ఘాతం చాలు, ఇంక అసలు విషయం లోకి వచ్చేద్దాం. ఇంతకీ నేను ఈ టపా లో చెప్పాలనుకున్నది ఏంటంటే, మనం చూసినవి, విన్నవి, చదివినవి, వగైరాలు.. అన్నీ నిజాలైపోనక్కర్లేదు, అందువల్ల మనం కేర్ఫుల్ గా ఉండకపోతే అబాసు పాలైపోతాం. చూసిందంతా నిజం కాదని మనకి తెలుగు సినిమాల దయ వల్ల ఎప్పుడో తెలిసిపోయింది, విన్నవి అసలే కాదు, మన నాయకుల పుణ్యమా అని ఆ విషయంలో నాకు బాగా క్లారిటీ వచ్చేసింది. (ఆ గొంతు అంబటి రాంబాబుది కాదంటే నమ్మరేం.. మీరు మరీ మొండి ఘఠం లా ఉన్నారు) ఒకటి మాత్రం గుర్తు పెట్టేసుకోండి, నిజమన్నది నీరా రాడియా గొంతులా క్లియర్ గా ఉంటుంది, మనకి వీజీ గా తెలిసిపోతుంది. ఇంక చదివే అబద్దాల విషయానికొస్తే, నాకు చిన్నప్పటినుంచి ఉన్న ఒక అనర్ధపు అలవాటు, చదివిందంతా నిజం అని నమ్మేయడం. పుస్తకాల్లో, పత్రికల్లో, ప్రింట్లో ఉన్నది అంతా నూరుపాళ్ళు సత్యమే అనీ, సత్యమేవ జయతే అని గుడ్డిగా ఫిక్స్ అయిపోతుంటాను. అది ఎంత రిస్కో చూడండి మరి. మల్లాది చెప్పాడని ఆత్మలు కోకోకోలా తాగవు కదా, యండమూరి అన్నాడని ఆరో మెట్టు తరువాత క్రిందకి దూకేయ్యలేం కదా. ఇంక పత్రికలు గురించి నేను మీకు చెప్పాలా.. ఎప్పుడో పొరపాటున ఒకటి అరా అసలు వార్తలు రాస్తాయి, మిగతావన్నీ వాళ్ళ సొంత అభిప్రాయాలు, లేక ప్రచారం చెయ్యడానికి కంకణం కట్టుకున్న అబద్దాలు. ఏంచెప్తాం, రాసే వాడికి చదివే వాడు ఎప్పుడూ లోకువే. ఈ వివరణలో టీవీ చానల్స్ జోలుకి కావాలనే వెళ్ళడం లేదు, వెళ్తే ఈ రోజంతా నేను టైపు చేస్తూనే కూర్చోవాలి.

ఫ్రెండ్ షిప్ కొద్దీ మీకు ఇంకో విషయం కూడా చెప్తాను. మీకు ఈ-మెయిలు ఖాతా ఉంటే, జాగ్రత్తగా ఉండండి, ఫార్వార్డ్స్ పేరుతో మీకు వచ్చే మెయిల్స్ లో (మీ స్నేహితులో, బంధువులో పంపినవి కూడా) సగానికి సగం అబద్దాలే, అవన్నీ నిక్కచ్చిగా నమ్మేసి బుర్ర పాడు చేసుకోకండి. ముఖ్యం గా అఫీసుల్లో ఖాళీగా కూర్చునే IT జనాలు ఇలా మెయిల్స్ ఫార్వార్డ్ చేస్తూనే ఉంటారు, అది వాళ్ళ వ్యసనం, ఆ కార్యక్రమం లోక కళ్యాణం కొసమే అని వాళ్ళ ఫీలింగ్. ఏంచెప్పగలం. కానీ విషయం నిజానిజాలు కొంచం చెక్ చేసి పంపడం మంచిది. మీకు కొన్ని ఈ-మెయిలు ఉదాహరణలు చెప్తాను, మీ కంటపడే కొన్ని నిజాలు (అసలు సిసలు అబద్దాలు) ఎలా ఉంటాయో..

మీరు కాగితం కప్పులో టీ తాగుతున్నారా, అంతే.. మీ ఆరోగ్యం ఇంక హాంఫట్టే.. (అసలు ఇన్నాళ్ళూ ఎలా బ్రతికి బట్టకట్టేమా అని నా అనుమానం)

మొన్న నాసా తీసిన ఫొటోల్లో బుధగ్రహం మీద ఒక ఆవిడ కనిపించింది,.. (బహుశా ఇంటి ముందు ముగ్గేస్తూ ?)

మీరు ఈ ఈ-మెయిలు ఎంతమందికి ఫార్వార్డ్ చేస్తే ఫలానా కంపెనీ (మైక్రోసాఫ్ట్, AT&T, వగైరాలు) మీకు అంత డబ్బిస్తుంది. (ఆ డబ్బుతోనే నేను మా పిల్లకి పెళ్ళి చేసా.. ;-))

మొన్న సునామి తరువాత ఒక సాగర కన్య ఎగ్మోర్ మ్యూజియం లో కొలువు తీరింది, ఇదీ ఫొటో. (ప్రక్కనే వెంకటేష్ కూడా ఉండాలే.. )

మరో వారంలో ఆకాశం లో వింత, సూర్యుడి ప్రక్కనే మరో సూర్యుడు కనిపిస్తాడు. (రాహుల్ గాంధీ కాదు కదా.. )

ఈ క్రింది ఫొటోలోని ఇల్లు రజినీ కాంత్ ది, లేక 2G రాజాది.. లేక జగన్ ది.. (రేపు సాక్షి లో అది రామోజీది)

స్విస్ బ్యాంక్ లో ఉన్న నల్ల ధనం వివరాలు. సోనియా గాంధీ అకౌంట్ నంబరు తో సహా.. (నామినీ మీరే.. ;-))

KFC లో వాడేది చికెనే కాదు

WTC కూలిపోతున్నప్పుడో, ఈ మధ్యే జరిగిన విమన ప్రమాదం లోనో తీసిన ఫొటోలు. (బాగా చూస్తే మీకు ఒకరిద్దరు ఇంగ్లీషు సీరియల్ నటులు కనిపిస్తారు)

లాటరీలు, వారసులు లేని ఆస్థులు, వ్యాపార ప్రపోజల్స్, ఇవన్నీ మామోలే.


ఇవి కాకుండా, కొన్ని సగం నిజాలు కూడా ఉంటాయి, అదేదో పండు తింటే కేన్సర్ రాదనీ, దగ్గితే గుండె ఇంక ఆగమన్నా ఆగదని, మంచినీళ్ళతోనే/నిమ్మరసంతోనే అన్ని వ్యాధులూ తగ్గిపోతాయనీ.. ఇలాంటివి కూడా. ఇవి పూర్తిగా అబద్దాలూ కాదు, అలా అని నిజాలూ కాదు. ఇవి ఇంకా ప్రమాదకరం, విషయం మీద పూర్తి అవగాహన లేకుండా పాటిస్తే.

మీకు అనుమానం వచ్చినపుడు, ఒకసారి గూగుల్ చేస్తే ఇట్టే తెలిసిపోతుంది అసలు విషయం. మీకు మరీ ఎక్కువ వివరాలు కావాలంటే ఈ వెబ్సైట్స్ కూడా చూడచ్చు, ఇలాంటి అబద్దాల్లోని నిజాలు చెప్పే సైట్స్ ఇవి -
http://urbanlegends.about.com/
http://www.hoax-slayer.com/

మరి అవి కూడా అబద్దమే చెప్తే, మనల్ని ఆ లోక్పాల్ బిల్లు కూడా కాపాడలేదు. మళ్ళీ మొదట చెప్పిన విషయానికి వస్తే, గడచిన నాలుగేళ్ళలో (పెళ్ళయ్యాక అని చదువుకోండి) నేను తెలుసుకున్న నిజం ఏంటంటే, అబద్దాన్ని నిజం అని చెప్పడం కన్నా, ఒక్కోసారి నిజాన్ని నిజం అని నిరూపించడమే కష్టం అని. ఏంచేస్తాం జగన్ కాలం.

Sunday, December 11, 2011

చెన్నైలో అద్దె ఇల్లు

ఆరోగ్య పరంగా కొంచం మెరుగ్గానే ఉన్నా, ఇంకా పూర్తి స్థాయి ఎనర్జీ లేకపోవడం వల్ల, బ్లాగు కి కాస్త దూరంగానే ఉంటున్నాను. అప్పుడప్పుడు నా ఆసక్తి మీద నాకే అనుమానంగా ఉంది కూడా. కానీ ఈ మధ్య నా మనసుని తెగ బాధించేస్తున్న అద్దె ఇళ్ళ విషయం మీ అందరితోనూ పంచుకోవాలని మొదలుపెట్టాను. కొన్ని కారణాల వల్ల, ఇంకొంత కాలం (మీరు మరికొన్ని ఏళ్ళు అని చదువుకున్నా నేను అభ్యంతరం పెట్టను) మద్రాసు మహానగరాన్నే ఉధ్ధరించాలని నిర్ణయించుకున్నాం. ప్రస్తుతానికి మేము ఉన్న ఇల్లు ఆఫీసుకి దగ్గర్లోనే ఉన్నా, అది మరీ నేను పుట్టినప్పుడు కట్టింది కావడం వల్ల, ప్రతీ రోజు ఉదయమే లేచి, ఇంకా రెండవ అంతస్థులోనే ఉన్నామా ? లేక క్రిందకి వచ్చేసామా అని చెక్ చేసుకోవాల్సిన పరిస్థితి. అసలే 2012 యుంగాంతం అంటున్నారు, మరీ నేడో రేపో లా ఉన్న ఇంట్లో ఎందుకు, పొనీ ఇంకొంచం గట్టిగా ఉన్న ఇంట్లోకి మారదాం అనుకుని అద్దె ఇల్లు కోసం వేట మొదలు పెట్టాం. ఈ కార్యక్రమం మరీ యుద్ధ ప్రాతిపథికన జరగకున్నా, జగన్ ఓదార్పు యాత్రలా నడుస్తొంది. ఈ ప్రక్రియలో నేను తెలుసుకున్న కొన్ని నిష్టూరమైన నిజాలు మీకు చెప్పకుండా ఉండలేకపోతున్నాను.

మందవేలి, ఆర్.ఏ పురం, మైలాపూర్, మొదలైనవి నాకు కాస్త అనుకూలంగా ఉండే ప్రాంతాలు. అంటే మొదటి నుంచీ మనకి మధ్యాహ్న భోజన పథకం మరి ఇంట్లోనే అలవాటు. ఈ ముఖ్య కారణం వల్ల ముందు చెప్పిన ఏరియాల్లోనే నా అన్వేషణ కొనసాగుతోంది. బ్రోకర్ వ్యవహారాలకి నేను కొంచం వ్యతిరేకం కాబట్టి, ఏదో వెబ్సైట్స్ మీదానూ, మరియు చెన్నైలో వారాంతాల్లో ఇంటికొచ్చే పొట్టి పత్రికల (మైలాపూర్ టైంస్ లాంటివి) మీదాను ఆధారపడుతున్నాం. మొన్నెప్పుడో ఒకటి రెండు ప్రకటనల్లో అద్దె మొత్తాలు చూసి, అయ్యా మేము ఇల్లు కొనడానికి కాదు, అద్దెకి మాత్రమే అడుగుతున్నాం అని గొంతు చించుకుని అరవాలనిపించింది. మన తెలుగు గొంతు ఇక్కడ ఎవడికి కావాలి అని ఆగిపోయా. ఏ హాడావిడి హంగులూ లేకుండా, మనం మామోలుగా కాలక్షేపం చేసే సో కాల్డ్ 2BHK (సుమారు 900SFT) ఇల్లుకి కూడా ఇరవై వేలకు మించి అడుగుతున్నారు అంటే నమ్మండి. దానికి తోడు పదినెలల అడ్వాన్స్. పదిహేనుకి తక్కువగా మీకు ఏదైన ఫ్లాట్ ప్రకటన కనిపించిందా, అది బహుశా ఏ రైలు ట్రాకు క్రిందనో ఉండచ్చు, టికెట్ కొనుక్కుని మరీ వెళ్ళండి. ఇంత అద్దే కడుతూ, మన గోత్రనామాలతో సహా ఓనరుగారికి అప్పజెప్పాలి. మీరు వెజిటేరియనా, ఎగ్టేరియనా, మాంసాహారులా.. అయితే, అది హలాల్ మాంసమేనా.. ఈ రేంజ్ లో మీకు ఒక ప్రశ్నావళి ఇవ్వబడుతుంది. ఇదివరకొక టపాలో నేను చెప్పినట్టు, నా స్నేహితుడొకాయనకి ఇలాంటి ప్రశ్నలే పడితే, ఈయనకి చిర్రెత్తి, అయ్యా నేను అడుగుతున్నది అద్దిల్లు ని, మీ అమ్మాయిని కాదు అని చెప్పాట్ట. పరిస్థితి చాలా విషమంగానే కనిపిస్తోంది, ఒకప్రక్క ప్రణబ్ ముఖర్జీ ధరలు దిగిపోయాయి అని మైకు వంచి మరీ చెప్తున్నా, ఇక్కడ అద్దెలు మాత్రం ఆకాశం కూడా తలెత్తి చూసే ఎత్తులో ఉన్నాయి. అవి క్రిందకు దిగాలంటే ఏ అపర భగీరధుడో కావాలేమో. (మార్పు రావాలి.. మార్పు కావాలి.. అని మాత్రం అనకండి, ఆ మాట వింటేనే నాకు కడుపులో తిప్పుతోంది)

మైలాపూరు లో ఇంకో సదుపాయం కూడా ఉంది, ఇది మన పాత బస్తీకి ఏమాత్రం తగ్గని ప్రదేశం. జన సాంద్రతని మనకి తెలిసిన సంఖ్యల్లో కొలవలేం. మీరు ఇంటిలోంచి బయటకి మరీ ఫోర్స్ గా వచ్చేస్తే, (ఏ బెండ కాయ కూర విషయంలోనో మీకూ, మీ సతీమణికీ చిన్న అభిప్రాయ బేధం వచ్చి), మీరు నేరు గా ఎదురింట్లోకి ల్యాండ్ అయ్యే ప్రమాదముంది. అంత పేద్దగా ఉంటుందనమాట రోడ్డు. ఇక్కడే ఇంకో గమ్మత్తు, ఆ ఉన్న రోడ్డు కూడా ఖాళీగా ఉంటుందని పొరపాటున కూడా అనుకోకండి, దాని నిండా రెండు నుంచీ పది చక్రాల వాహనాలు కనిపిస్తాయి. (ఈ రోడ్డు పార్కింగ్ సదుపాయాన్నే మా వాళ్ళు ప్రకటనలో ఓపెన్ పార్కింగ్ అని చెప్పుకొస్తారు) ఇంత అద్దెలూ పోస్తూ ఏమిటీ బాధ అంటారా, అప్పుడు మీరు ఏ తాంబరం కి అవతలో, కేళంబాక్కం ప్రక్కనో కనుక్కోండి (సరిగ్గా చెన్నై 35KM అని ఉన్న బోర్ద్ ప్రక్కన అన్నమాట), మీ అంచనాలకి తగ్గట్టు దొరకచ్చు. కానీ ఏ పండక్కో మీరు వూరు వెళ్ళాలనుకుంటే మాత్రం, మీ ప్రయాణానికి ముందు రోజే సెంట్రల్ కి బయలుదేరాలి మరి చూసుకోండి. మొన్నామధ్య నాకు ఇంకో గొప్ప అనుభవం అయ్యింది,మేమూ వెజ్జే అంటూ వోనర్స్ కి చెప్పాక, వాళ్ళింట్లో మాత్రం మాంచి శ్రేష్టమైన మసాలా వాసన ముక్కుకు తగిలింది.. ఇదేం విడ్డూరం అంటూ నేను ఆశ్చర్యపడబోతే, బాబూ పై పోర్షన్ మాత్రం మేము శాఖాహారులకే ఇస్తాం అని తేల్చాడాయన. ఆవిషయమై మనకి ఇబ్బంది లేకపోయినా, ఇదేదో ఉగ్రవాదం మీద పాకిస్తాన్ చేసే పోరులా ఉందే అనుకుని సైలెంట్ గా బయటపడ్డాం. గత కొన్నేళ్ళగా ఇంకో కొత్త పద్ధతి కనిపెట్టారు ఇక్కడ, ఏ పెద్దాయనో టపాకట్టేక పిల్లలేమో అమెరికాలోనో, సింగపూర్ లోనో, లేక కనీసం సిలోన్ లోనో ఉంటారాయే, ఆ పాత ఫర్నిచర్ అంతా పారేయలేరు, అలా అని అమ్మనూ లేరు. అందుకని ఇప్పుడు కొత్త బేరం, అది కూడా మనకే.. ఫర్నిషెడ్ ఇల్లు అంటారన్నమాట. అందులో మనకి పనికొచ్చేది ఏదీ ఉండదు, వాళ్ళకి పనికి రాని సరుకు తప్ప. ఈ అదనపు తలనొప్పికి మనం అద్దె మాత్రం రెండింతలు ఇచ్చుకొవాలి. మన ఫర్నిచర్ మరి ఏంచెయ్యాలి అని అంటే, ఏముంది ఏ మెరీనా తీరంలోనో వొదిలేసి రావడమే.

అప్పోసొప్పో చేసి, వెంకటేష్ బంగారాన్ని తాకట్టుపెట్టైనా, చెన్నై లోనే సొంత ఇల్లు కొనుక్కోవచ్చు కదా అంటారా.. ఇలాంటి ఆలోచనే వచ్చి మా ఆవిడ ఆమధ్య, ప్రక్కనే కడుతున్న ఓ చిన్న అపార్టుమెంట్ సముదాయానికి కి వెళ్ళి రేటు కనుక్కుంది, చదరపు అడుగ్కి కేవలం తొమ్మిది వేలు అన్నారంట.. పెద్దగా లెక్కలు వేయడం ఇష్టం లేని మా ఆవిడ ఆ కబురు నాకు చల్లగా ఫోన్లో చెప్పింది. అంటే 1000 SFT ఫ్లాటుకి 90 లక్షలన్నమాట, అంత సొమ్మే ఉంటే, ఈ ఉద్యోగం ఎందుకు, చెన్నైలో అద్దె కొంప ఎందుకు.. ఎప్పుడో టీవీ9 కి పొటీగా ఒక చానల్ పెట్టేసేవాణ్ణి. (మెరుగైన సమాజం కోసమే ;-))

ఓకే లెండి, ఈ అద్దె కష్టాలు ఇప్పట్లో తీరేవి కాదు, తీరాక ఎలానో మీకు విన్నవిస్తాను. ప్రస్తుతానికి మాత్రం ఈనాడు ఆదివారంలో సిల్లీ పాయింట్లు చదువుకుంటాను, మీరు కూడా వీకెండ్ ని బాగా ఎంజాయ్ చేసేయ్యండి. ఒక్కటే లోటు, ఈరోజు మా టీవీ లో అతడు సినిమా రావడం లేదు.. :-(

Saturday, December 3, 2011

why this kolaveri kolaveri kolaveri di ;-)

yo boys i am singing song
blaag song
flop song
why this kolaveri kolaveri kolaveri di
why this kolaveri kolaveri kolaveri di
thought correct
why this kolaveri kolaveri kolaveri di
staart blaag
why this kolaveri..di

name la naaharivillu-u vill-u
vill-u colour-u sevenu-u
white background feel-u feel-u
faantu-u colour-u black-u

why this kolaveri kolaveri kolaveri di
why this kolaveri kolaveri kolaveri di

bright looks-u blaagu-u blaagu-u
blaagu-u clicks-u phull-u
days-u days-u dallu-u dallu-u
kaamenta la nillu

why this kolaveri kolaveri kolaveri di
why this kolaveri kolaveri kolaveri di

Sunday, November 6, 2011

నాకూ ఒక హృదయం ఉంది..

ఉదయం పేపర్లో క్రింది వార్త చూసి నోట మాట రాలేదు. జీవితం అనే పోరాటం లో ఎత్తు పల్లాలని ఎదుర్కోడానికి కావల్సిన ధైర్యాన్ని, సత్తువని ఇవ్వలేని చదువు ఎందుకు ? పిల్లలు గెలవాలనే కోరుకుంటారు ఎవరైనా.. కానీ ఆ గెలుపుని నిర్వచించేదెవరు ? ఎంతటి గెలుపైనా అది జీవితం కంటే గొప్పదెలా అవుతుంది ?


నా రెండు కన్నీటి బొట్లు చావు వార్తకి ఫుల్ స్టాప్ పెట్టేస్తాయి, కానీ ఆ కుటుంబం తేరుకోడానికి ఎన్ని కన్నీటిబొట్లు సరిపోతాయి ?

Friday, November 4, 2011

వేపకాయంత వెర్రి (అమ్మ మార్కు పాలన -2)

ఎక్కడైనా రాజు బలవంతుడే (మన సింగ్ గారు తప్ప), కానీ నాకు తెలిసిన సామెత ప్రకారం మొండి వాడు రాజు కంటే బలవంతుడు. మరి రాజే మొండివాడు అయితే, ఇంక చెప్పడానికి ఏముంది, ఆయన పట్టుకున్న కుందేలుకి మూడు కాళ్ళన్నా, ఏడు కళ్ళన్నా మనం ఒప్పుకుని తప్పుకోవాల్సిందే. సరిగ్గా మా తమిళ రాజకీయాలు అలానే ఉన్నాయి, అవినీతిలో ఎవరికి ఎవరూ తీసిపోరు, కానీ మొండిగా ప్రవర్తించడం లో అమ్మకి ఎవరూ సాటి లేరు. అయితే గియితే మాయావతి ఎమైన దగ్గర్లో ఉంటుందేమో కానీ, జయ లలిత మొండితనానికి కాస్త అహంకారం కూడా కలిపి వొదుల్తుంది మన పైకి. ఇప్పుడు ఈ విశ్లేషణ అంతా ఎందుకంటే.. మీకు ఆమధ్య ఎప్పుడో చెప్పినట్టు, కరుణానిధి ఎంతో మక్కువతో ఆర్భాటంగా కట్టుకున్న సెక్రటేరియేట్ ని జయ ప్రభుత్వ ఆసుపత్రి గా మార్చేసింది. (అంటే నా వరకూ నేను అక్కడ ఏ డాక్టరినీ, నర్సమ్మనీ ఇంతవకూ చూడలేదు) ఇంతా తగలేసి మళ్ళీ పాత భవనం లో పాలన ఏంటి అని ఎవరో కోర్టులో కేసు కూడా వేసారు. పోనీ అదేదో కరుణ ముద్దుల ప్రాజెక్ట్ సో అమ్మ తన మార్కు రివెంజ్ తీర్చుకుంది అని సద్దుకుపోయాం. మెత్తగా ఉంటే మొత్త బుద్దేసిందని, ఇప్పుడు మరో ట్విస్ట్ ఇచ్చింది అమ్మ. DMK పాలనలో ఎంతో ప్రతిష్టాత్మకంగా నిర్మించిన అన్నా గ్రంథాలయాన్ని పిల్లల ఆసుపత్రి చేస్తుందిట.. నాకెందుకో ఇది మరీ వెర్రిలా తోస్తోంది. కరుణానిధి సొంత ఆస్తులేవైనా పట్టుకుని ప్రభుత్వ కార్యాలయాలగానో, ఆసుపత్రులగానో మారిస్తే బావుంటుంది, కానీ ఇలా ఒక నిర్ధిష్టమైన ప్రయోజనం కోసం నిర్మింపబడిన సదుపాయాల్ని వాళ్ళ వాళ్ళ రాజకీయ కారణాలకోసం, ప్రతీకారాల కోసం తగలెట్టడం ఎంత వరకూ సమంజసం. ఏ పార్టీ మోజు పడి కట్టించినా, డబ్బు ప్రజలదే కదా.. ఇక్కడ ఇంకో ఇబ్బంది ఏంటంటే, DMK పాలనలో అందరూ ప్రభువులే, (తాతగారి కుటుంబం అంత పెద్దది మరి), అదే జయ పద్దతి చూస్తే, ఆవిడ ఏంచెప్తే అదే వేదం. మరో మాట అడిగే వాడూ, అడ్డు తగిలే వాడూ ఎవరూ లేరు. పొరపాటున ఎవడైన తగిలేడా, వాడు మళ్ళీ మనకి పార్టీలో ఎక్కడా కనిపించడు. ప్రతి పక్షం అంటారా, సగం జైల్లోనే ఉంది. సరిగ్గ్గా రెండ్రోజుల క్రితమే మా ఆఫీసు అద్దాల కిటికి లోంచి దూరంగా, ఠీవిగా కనిపిస్తున్న ఆ గ్రంథాలయాన్ని చూసి, తెగ ముచ్చట పడిపోయి, ఈ వారాంతంలో అయినా వెళ్ళి ఒ లుక్కు వేయాలి అని డిసైడ్ అయ్యా (మా ఆవిడ చాన్నాళ్ళ క్రితమే వెళ్ళి, గ్రంథాలయం బావుంది, పుస్తకాలుంటే ఇంకా బావుంటుంది అని సర్టిఫికేట్ కూడా ఇచ్చింది), వెంటనే మరుసటి రోజు పేపర్ లో ఈ వార్త. నాకైతే చిర్రెత్తుకొచ్చింది. జయలలిత కి భారత రత్న డిమాండ్ చేసినా ఇంత బాధపడేవాణ్ణి కాను.. ;-) పిల్లల ఆసుపత్రి పెట్టడం వరకూ మంచి ఆలోచనే, ఎవరు కాదంటారు (ఆవిడకి పిల్లల మీద ఉన్న మమకారం అలాంటిది మరి, దత్త పుత్రుని పెళ్ళికి అమ్మ ఖర్చు చేసిన వందకోట్లు ఎవరూ మర్చిపోలేదు.. ), కానీ దానికి ఈ గ్రంథాలయం తప్ప మరే భవంతీ దొరకలేదా ? తాతగారి పరిపాలనలో ఏదో పొరపాటున చేసిన మంచి పనుల్లో ఈ లైబ్రరీ ఒకటి, దాన్ని చూసినప్పుడల్లా అమ్మకి కడుపులో వికారం గా ఉంటోందేమో మరి తెలీదు నాకు. పొట్టలో తిప్పితే తిప్పింది, కావాలంటే లైబ్రరీ పేరు మార్చేయమనండి, కాదు కూడదు అంటే ముఖ ద్వారాన్ని మరో వైపుకి మార్చుకోవచ్చు, లేక ముగ్గురు భార్యలు, ముప్పై మంది సంతానం ఉన్న వృద్దులకి "ప్రవేశం లేదు" అని బోర్డు పెట్టమనండి.. కానీ అసలుకే ఎసరు పెట్టెస్తే ఎలా .. ఇప్పుడు పార్టీలు మారినప్పుడు ఏవో బస్సు/ఆటో రంగులు, అఫీసు గోడల మీద ఫొటోలు, వగైరాలు మార్చుకోవచ్చు, మనం కాదన్నామా ? కానీ మరీ ఆర్టీసీ బస్సుని చూపించి, రేపటినుంచి ఇది ఏనుగు, ఎక్కి వూరేగు అంటే ఎలా ? ఆటో ని విమానం అంటే, "అయితే ఓ.కే" అంటూ వైజాగ్ ఎగిరిపోలేం కదా.. కొంచం అయినా లాజిక్ ఉండాలా అక్కర్లేదా ?

మళ్ళీ మొదటి మాటకొస్తే, మాకు రాజు లేడు కానీ.. ఒక జగ మొండి రాణీ మాత్రం ఉంది.. ఆవిడకి వేపకాయంత వెర్రి కూడా.. (అంటే మా తమిళ నాడులో వేపకాయలు కొంచం పెద్దగా ఉంటాయి లెండి) ఏదో ఒక మంచి రోజు చూసి ఆవిడ సెంట్రల్ రైల్వే స్టేషన్ని విమానాశ్రయం గానూ, వండలూరు జూనేమో అసెంబ్లీగానూ మార్చేస్తుంది. నాకు ఏ అనుమానం లేదు. ఈవిడ తిక్క తింగరి పనులతో, నేను ఫుల్లుగా హర్టెడ్... ఐ వాంట్ ఓదార్పు రైట్ నౌ.

(ఈ విషయాన్ని నేను అంత తేలిగ్గా వదలను.. ఏదో ఒక రోజు మధ్యాహ్నం రెండు గంటల నుంచీ రాత్రి ఎనిమిదిన్నర వరకూ, మా ఆవిడ భాషలో చెప్పాలంటే అభిషేకం నుంచీ మొగలి రేకుల వరకూ, నిరాహార దీక్ష చేసి నా నిరసనని మా ఆవిడకీ మరియు ఈ మొండి ప్రభుత్వానికీ తెలియ చెయాలని గాట్టిగా నిశ్చయించుకున్నాను)

Wednesday, November 2, 2011

సోనియా కి భారత రత్న.. గేదెలకు DNA టెస్టు..

ఈ మధ్య ఆరోగ్య కారణాల వలన బ్లాగుకి కనీసం ఒక అయిదు కిలోమీటర్ల దూరం లో ఉంటున్నాను నేను. కానీ ఈ రోజు పేపర్ లో వచ్చిన రెండు వార్తలు చూసి పోస్టు చెయ్యకుండా ఉండలేకపోయాను. మొదటి వార్త - సోనియా అమ్మకి భారత రత్న ఇవ్వాలని మంత్రి శంకర రావు డిమాండ్, రెండోది - అక్కడెక్కడో గేదెలకు DNA టెస్ట్ చెయ్యమని కోర్టు ఆదేశం, దూడ ఎవరిదో తేల్చడానికి. ;-) (మీరు రక్త సంబంధం ఫాలో అవుతున్నారా లేదా ? )

ఇప్పుడు ఈ రెండు వార్తలకీ ఏంటా సంబంధం అని మీకు అనుమానం రావచ్చు. సహజం. సంబంధం ఉందని నేను చెప్పలేదు కదా.. ;-)
కాకపోతే ఓ కోణం లో చూస్తే కాస్త కామన్ సందర్భం మాత్రం ఉంది. రెండు వార్తలూ మన దేశం ఎంత గొప్పగా అభివృద్ధి పథం లో దూసుకుని పోతోందో తేట తెల్లం చేస్తున్నాయి. రెండు వార్తల్లోనూ వారసత్వమే అసలు మరియు సిసలు విషయం. పోయే కాలం దాపురిస్తే, శంకరరావు గారి డిమాండ్ ని ఏ కోర్టైనా సుమోటో గా స్వీకరించి ఇంతవరకూ సోనియా కి భారత రత్న ఎందుకు ఇవ్వలేదో CBI ని దర్యాప్తు చెయ్యమంటే, మనం రెండు వార్తలు కోర్టు ఆదేశాలే అని కూడా సంబర పడే ఆస్కారం ఉంది.

పోన్లెండి, గేదెల DNA టెస్ట్ గురించీ, తివారి గారి పితృత్వ కేసు గురించి మనకెందుకు గానీ, ఈ భారత రత్నే నా మనసుని అతలాకుతలం చేసేస్తోంది. ఇప్పుడు సడన్ గా ఏ క్షణమో నిజంగానే ప్రకటించేస్తే నన్ను నేను ఎలా సమాధాన పరచుకోవడం, మా ఆవిడని ఎలా కన్విన్స్ చెయ్యడం ? అందుకే నాకు నేను కొన్ని జస్టిఫికేషన్స్ చెప్పుకుని సముదాయించుకున్నాను. మీకూ ఉపయోగపడతాయని క్రింద రాస్తున్నాను మరి.

1. సోనియా పేరు చివర గాంధీ ఉంది. ఇది అద్వితీయమైన అచీవ్ మెంట్.
2. ఆవిడ అత్తగారు, భర్త, ఇప్పటికే భారత రత్నలు. సో ఆవిడ కొడుక్కి ఇచ్చే లోపు ఆవిడకి ఇవ్వడం ఎంతైనా సముచితం.
3. సోనియా ఇటలీ లో జన్మించారు. (ఇక్కడ మీరు మన అవార్డ్ విస్తృతిని చూడాలి, ఆవిడ విదేశీయతని కాదు)
4. కాంగ్రెస్ పార్టీని (ప్రజాస్వామ్యాన్ని అని చదువుకోండి) మళ్ళీ బ్రతికించి బట్ట కట్టించారు. (అంటే ఇంతకు ముందు ఎవరి పంచె వారే కొనుక్కునే వారు, ఇప్పుడు అదిష్టానమే ప్యాంటు బట్ట కూడా ఇస్తోంది)
5. ఈ మధ్యే అమెరికాలో ట్రీట్మెంట్ తీసుకుని వచ్చారు. (ఈ పాయింటుని మనం మానవీయ కోణం లో చూడక తప్పదు)

ఇది కాక, ఇంకో అత్యంత ముఖ్యమైన అంశం ఏంటంటే, సోనియా ప్రధాని పదవి చేపట్టలేదు, త్యాగం చేసారు. (ఆ రోజు ఆవిడకి ఏవో బ్యాంకు వ్యవహారాలు ఉండడం వలన ?)

నేను ఇంతకంటే ఆఫీసులో రాస్తే బాగోదు మరి, సో మీ మీ కారణాలు మీరే చెప్పుకోగలరు. (పంచుకుంటే సంతోషిస్తాం కూడా)

Saturday, October 15, 2011

"సూపర్" - కాదు కాదు.. "థూ..పర్'

ఓంకార్ అనే ఒక "జీవి" టీవీ రంగంలోకి అడుగుపెట్టినప్పటి నుంచీ, నాకు రియాలిటీ షోల పేరు వింటేనే పొట్టలో ఒక లాంటి వికారం మొదలౌతోంది. పాడుతా తీయగా తప్ప నేను పెద్దగా ఇంకే కార్యక్రమాన్ని ఈ మధ్య చూడడమే లేదు. (వార్తా చానళ్ళు తప్పవు లెండి). ఎప్పుడైనా మరీ ఖాళీగా ఉంటే సాయికుమర్ వావ్ చూసే వాణ్ణి. కానీ "ఒదలను బొమ్మాళీ" చూసినప్పుడల్లా "మానవాతీతుడైన సుమన్ బాబు" ఎపిసోడ్ గుర్తొచ్చి ఈ మధ్య వావ్ కి కూడ వావ్ చెప్పేసాను. ఇప్పుడు ఈ ఉపోధ్ఘాతం అంతా ఎందుకంటే,.. మొన్నెప్పుడో చిన్న పని మీద బయటకు వెళ్ళి తిరువాన్మయూర్ (మీకు నోరు తిరగకపోతే అడయార్ అని సులువుగా చెప్పేసుకోండి, నాకు ఏ అభ్యంతరం లేదు) సమీపంలో "అభిరుచి" రెస్టారంట్ లో మాంచి ఆంధ్రా (అమ్మో ఈ మాటే బూతు అయిపోయింది ఈ మధ్య) భోజనం లాగించి ఇంటికి వచ్చామా, నిద్రకు ఉపక్రమించే సమయం ఇంకా అవ్వక టీవీ చానళ్ళ మధ్య మేరథాన్ చేస్తుంటే, మధ్యలో ఈ-టీవీ లో సూపర్ తగిలింది. పాపం సినిమాల్లేని సెలబ్రిటీలు ఇలా పావలాకి అర్థకీ అష్ట కష్టాలూ పడుతున్నారే అని జాలితో కూడిన ఆసక్తితో అయిదే అయిదు నిమషాలు ఆ ప్రోగ్రాం చూడడం జరిగింది. మీరు నమ్మరు ఆ కాస్త కనికరానికే కడుపులో సునామి వచ్చినంత పనయ్యింది. నేను హీరోగా పరిగణించక పోయినా హీరో గా పిలవబడే నవదీప్ తిక్క తిక్క యాంకరింగు.. ముందే అనుకున్నట్టు ఎలాగోలా నాలుగు రాళ్ళు సంపాదించుకోడానికి సిద్ధపడ్డ ఓ అరడజను మంది అమ్మాయిలు. ఒకరిద్దరి పేర్లు తెలుసు.. మరికొందరి మొహాలు చూసిన గుర్తు. ఆ రోజు వాళ్ళు చెయ్యాల్సిన సాహసం ఏంటయ్యా అంటే - ఓ గ్లాస్ పెట్టెలో పడుకోవాలి, (వాళ్ళు వేసుకున్న కురచ డ్రెస్సులతోనే అని నేను మీకు వేరేగా చెప్పనక్కర్లేదు) వాళ్ళమీదా, అటూ-ఇటూ, ఏదో అహారన్ని పడేసి, ఆ డబ్బాలోకి ఎలుకల్ని వదిలారు.. వాళ్ళు కదలకుండా ఎంతసేపు ఉంటే అన్ని పాయింట్లో మరొకటో.. దానికీ ఏవో లెక్కలు. అంటే ఎన్ని ఎలుకల్ని భరిస్తే అన్ని మార్కులు. ఇది ఆ ఎపిసోడ్ యొక్క సారాంశం. దానికితోడు నవదీప్ సెటైర్లు, పోజు (దాన్నే ఈ మధ్య షోల్లో యాటిట్యూడ్ అని ఏదో గొప్పగా చెప్తున్నారు లెండి, తెలుగులో అయితే బలుపు అని అనే వాళ్ళం), అమ్మాయిల భావోద్వేగాలు, ఎలుకల ఎక్స్ ప్రెషన్స్...

రాయడానికీ.. చదవడానికే ఇంత ఘోరం గా ఉంటే చూసినప్పుడు నా పరిస్థితి మీరు పెద్ద మనసుతో అర్థంచేసుకోవాలి. (అది కూడా కడుపునిండా భోజనం చేసాక)అంటే మరి ఓంకార్ అన్నయ్య ప్రోగ్రాములకి అలవాటు పడి, సుమన్ బాబు ఫాన్స్ గా ఎవరైనా ఇప్పటికే మారిపోయుంటే, అలాంటి రియల్ ప్రేక్షకులకి ఈ ప్రోగ్రాం లో పెద్ద అన్యాయం ఏమీ కనిపించకపోవచ్చు. నేను కాదనలేను. వాళ్ళకి నా పూర్తి సానుభూతి. కానీ నాలాంటి ఓ సామాన్య పౌరుడికి మాత్రం ఇది క్రితం సంవత్సరం తిన్న కాకినాడ కాజాని కూడా బయటకు తెచ్చేస్తుంది. అనుమానమే లేదు.

అసలు ఇలాంటి అపురూపమైన దిక్కుమాలిన ఆలోచనలు మన టీవీ చానళ్ళకి ఎలా వస్తున్నాయో, ఏ AXN నుంచో కాపీ చేసారేమో తెలీదు. ఇందులో నాకు ధైర్య సాహసాలకంటే, సాడిజం, అసహ్యం, జుగుప్సే కనిపించాయి. మరి ఇప్పుడు ఆ ఫీలింగ్సే TRP కి బాగా ముఖ్యం ఏమో లెండి, మనకేం తెలుసు మనకేం కావాలో. పోనీ అలాంటి భావాలతోనే ప్రోగ్రాం చెయ్యాలనుకున్నా, ఈ ఎలుకల్నీ, పాముల్నీ ఇబ్బంది పెట్టడానికి బదులు, ఇంద్రనాగ్ దర్శకత్వంలో (బహుశా దర్శకత్వ పర్యవేక్షణలో) వచ్చిన ఏ ఈ-టీవీ ప్రీమియర్ షోనో పూర్తిగా చూస్తే ఇన్ని మార్కులు, మళ్ళీ చూస్తే ఇన్ని బహుమతులు.. ఇలాంటివి ఏవో పెట్టుకోవచ్చు. లేక, సాక్షి టీవీ లో దివంగత నేత, ప్రియతమ నాయకుడు జగన్మోహన్ రెడ్డి.. అయ్యో సారీ.. రాజశేఖర్ రెడ్డి పేరు ఒక రోజులో ఎన్ని సార్లు నెమరు వేస్తారో లెక్కపెట్టడం... మరీ కాకపోతే, సుబ్బరామి రెడ్డి అవార్డు ఫంక్షన్ పూర్తిగా చూడ్డం.. ఇలాంటి క్లిష్టమైన పరీక్షలు పెట్టచ్చు. ఎవరు కాదన్నారు ? మనసుంటే మంట పుట్టించే మార్గాలెన్నో. అవన్నీ వదిలేసి మూగప్రాణుల వెంట పడడం ఎంతవరకు అవసరం..


నన్నడిగితే వీటన్నింటికంటే గొప్ప అవిడియాలు చెప్తాను,సంక్రాంతి పండక్కి రైలు టిక్కెట్టు సంపాదించడం, రైతు సోదరులకోసం ఎరువు, విత్తనాలు లైన్లో నిలబడి సాధించడం, KCR గారి మనవడు బడికి వెళ్ళాడో లేదో రహస్యంగా పసిగట్టడం.. ఇలాంటి పోటీలు ఎన్నైనా పెట్టచ్చు. మనకి మంచి ఎంటర్ టైన్మెంటు, అంతకు మించిన సామజిక స్పృహ, చైతన్యం. మన సో కాల్డ్ రియాలిటీ షోలకి ఇలాంటి విలక్షణమైన కాన్సెప్ట్లు ఎందుకు తట్టడం లేదంటారు, అందుకే మరి కిడ్నీ తో ఆలోచించాలి అంటాను.. ;-)

Sunday, October 9, 2011

మంత్రిగారి పదోతరగతి కష్టాలు!!

కష్టాలన్నవి రకరకాలు. ఇప్పుడు మీకు నేను చెప్పబోయేవి పగవాడికి, పక్కింటివాడికి కూడా రాకూడనివి. పాండిచ్చేరి లో ఓ మంత్రిగారు, పెళ్ళి శుభలేఖ లో తన పేరు చివర BA అని రాసుకున్నారని ఈనాడు పేపర్లో ఈ రోజు వార్త. దాంట్లో అంత విషయం ఏముంది, రాఘవేంద్ర రావు గారు నుంచి రాహుల్ గాంధీ వరకూ అందరూ ఎక్కడో దగ్గర ఇలా తోకలు తగిలించుకుని మురిసే వారేగా. కొంతమందికి అదో సెంటిమెంటు.. మరికొందరికి అది ఆయింటుమెంటు. ఇక్కడ విడ్డూరమల్లా, ఆ మంత్రిగారు మొన్నామధ్యే పదో తరగతి పరీక్షలు రాసారు. (బహుశా, రాయించారు) పది పరీక్షలు రాసిన నాలుగు రొజులకే BA అని పెట్టేసుకోవడం మరి కొంచం అసమంజసమే లెండి. పోనీ పది పరీక్షలైన ఏదో పద్ధతిగా రాసాడా అంటే (ఈయన ప్రావీణ్యానికి మెచ్చి స్కూల్ వాళ్ళే BA పట్టా ఇచ్చేసారు అని మనం సరిపెట్టుకోడానికి..), అదీ లేదు, ధరఖాస్తులో ఆయన ఇచ్చిన తమిళనాడు దిండివనం అడ్రెస్ ఈయంది కాదు, ఎవరో ఉపాధ్యాయుడిది, పరీక్ష రాసింది కూడ మంత్రిగారు కాదు అని అన్ని పక్షాలూ ఇప్పటికే హడావిడి మొదలు పెట్టాయి. దొంగ చిరునామా ఇచ్చి విద్యాశాఖని మోసం చెసినందుకు సంబంధిత DEO గారు కేసు నమోదు చెయ్యమని పోలీసులకి సూచించారు కూడా. ఇక్కడో రాజకీయ కోణం కూడా ఉంది, తెలకపల్లి రవి గారి పుణ్యమా అని ఈమధ్య నాకు ఈ కోణం బాగా అర్థమైపోతోంది సుమండీ!!, పాండీ అధికార పార్టీకీ ఇక్కడ మా అమ్మ ప్రభుత్వానికి ఈ మధ్య ఏ గడ్డీ వేయకుండానే భగ్గుమంటోంది. మరి అలాంటి క్లిష్ట పరిస్థితుల్లో ఏ పాండీ మంత్రి అయినా లేక కనీసం మంత్రి బామ్మర్ది అయినా ఇలాంటి గడ్డి తినే పనులు అదీ ముఖ్యంగా మా గడ్డ మీదే చెస్తే అమ్మ వూరుకుంటుందా.. ? ఆ ప్రశ్నకి సమాధనమే ఇది. ఇప్పుడు ఏ విలేకరి అయినా ఊసుపోక మంత్రిగారి సమాధాన పత్రాలని స.హ.చట్టం క్రింద సాధించాడనుకోండి, (పొరపాటున మన మంత్రిగారే రాసుంటే),వాళ్ళావిడ అవి చదివితే ఆయన ఆయన వైవాహిక జీవితం అతలాకుతలం అయిపోదూ. ఇందులో ఇందులో మనకో నీతి ఉంది, ఏ దిక్కుమాలినిన విశ్వవిద్యాలయపు BA (డాక్టరేటు ? ) అయినా కొనుక్కోవచ్చు గానీ, పదోతరగతి మాత్రం మనం రాయల్సిందే. బ్రమ్మి చెప్పినట్టు నాలెడ్జ్ ఈజ్ డివైన్, ఎంత తాగితే అంత బలం, అందుకే మరి తాగాల్సిన యేజులోనే అది తాగాలి.

ఇదంతా చదివాక మీకో అనుమానం వచ్చే అవకాశం ఉంది, ఇన్ని చిక్కుల్లో బుక్కు అయిన ఆ మంత్రిగారు పుదుచ్చేరిలో వెలగబెడుతున్న శాఖ ఏంటా అని ? ఇంకేదో అయితే అసలు ఇంత పోస్ట్ ఎందుకు.., మీకీ టైం వేస్టెందుకు... విద్యా శాఖే.. ;-)(దీన్నే ఏడ్వలేక నవ్వడం అంటారు)

అయ్యయ్యో, ఇంతారాసి ఆయన పేరు రాయడం మరచిపోయానే. అమాత్యుని పేరు - "కళ్యాణ సుందరం". (ఎంత సందర్భోచితంగా ఉందో... )

Friday, September 30, 2011

ఈ సారి గవర్నర్ గారి ప్రసంగం అనవసరమేమో..

మామోలుగా అసెంబ్లీ సెషన్ మొదలు లో ఒక సారి గవర్నర్ గారికి మైకునీ, సీటునీ ఇస్తారు, ఆయన, ప్రభుత్వం చెప్పాలనుకున్నది తన మాటల్లో ఒకసారి చెప్పి అది తను నడుపుతున్న ప్రభుత్వమే అని ఒక ఫీలింగ్ తెచ్చుకుని, మనకీ తెస్తారు. (బిజేపీ పాలిత రాష్ట్రాల్లో ఈ వ్యవహారం కొంచం వేరేగా ఉంటుంది.. మనకి ఆ ప్రసక్తి అప్రస్తుతం) తివారి లాంటి బిజీ మనిషి అనుకోండి, ఆయనకున్న ముఖ్య కార్యక్రమాలు ఆ ఒక్క రోజుకీ వాయిదా వేసుకుని సభలో మనకి కనుల విందు చేస్తారు. ఓ సారి అందరి ముఖ్యులను ఆయనా చూసినట్టు ఉంటుంది అని. అది మన ప్రజాస్వామ్యం లో ఓ తప్పని రొటీన్ సన్నివేశం. కానీ ఈ సారికి దీన్ని మనం వదిలించుకోవచ్చు అని అనిపిస్తోంది నాకు, ఎందుకంటే ఎలానో పాలిస్తున్నది, మంత్రులతో ఎప్పటికప్పుడు మంతనాలు చేస్తూ పనులు చేయిస్తున్నదీ నరసింహన్ గారే అయినప్పుడు, మళ్ళీ ప్రత్యేకం గా ఆయన ఏంచెప్తాడు. చేతల్లో ఎలానో చూపిస్తాడు కదా. అందుకే దానికి బదులు మనం మన ప్రియతమ ముఖ్యమంత్రి కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి కి ఒక అవకాశం కల్పించవచ్చు. ఆయనే మన ముఖ్యమంత్రి అని ఒక సారి గుర్తుకు తెచ్చుకున్నట్టు ఉంటుంది. సమావేశాలంటే మంత్రులు అందరూ ఎదో ఒక గేటు ద్వారా వచ్చే అవకాశం ఉంది కాబట్టి, (శంకర్రావు గారికి సుమోటో వ్యవహారలేమీ లేకపోతే ఖచ్చితంగా వస్తారు), కిరణ్ కూడా అందరినీ ఒక సారి కలిసి చేతులు ఊపచ్చు. ఓ నాలుగు మాటలు చెప్పచ్చు. ("ఇప్పుడు ప్రభుత్వం ఏదైతే ఉందో, అది మరి లేదో.." ఈ టైపులో.. ) అర్థ సంవత్సర పరీక్షల్లో ఎవరైనా మన సీ.ఎం నరసింహన్ అనో, రాజశేఖర్ రెడ్డీ అనో రాసేస్తే ఎంతటి అపప్రధ మనకి. (తెలంగాణ విద్యార్థులు పరీక్షే రాయరు కాబట్టి ప్రమాదం తప్పింది.. లేకపోతే వాళ్ళకి MLA ఎవరన్నదే అవుటాఫ్ సిలబస్ ప్రశ్న అయ్యేది)

ఇదే మాట మా ఆవిడతో అంటే, మొగలి రేకులు బ్రేకులో నా వైపు ఓ లుక్కిచ్చి, అసలు సమావేశాలు జరిగినప్పుడు కదా.. అప్పుడే ఒక నిర్ణయం తీసుకుందాం లెండి అని తేల్చింది. కరక్టే.. నాది మరీ ఆదికి ముందు హడావిడి అనుకోండి..

మనలో మన మాట, అసెంబ్లీ ప్రక్క జెరాక్స్ షాపుల్లో రాజీనామా ఫార్మాట్లు ప్రింట్ చేసి మరి అమ్ముతున్నారంట కదా.. ? నిజమేనా ?

Saturday, September 24, 2011

సూపర్, ఎక్సెలెంట్, ఎక్స్ ట్రార్డినరీ, మైండ్ బ్లోయింగ్..

సూపర్, ఎక్సెలెంట్, ఎక్స్ ట్రార్డినరీ, మైండ్ బ్లోయింగ్..

గా ఎమీ లేదు, ఓ రెగ్యులర్ శ్రీను వైట్ల ఎంటర్ టైనర్ - దూకుడు. దుబాయ్ శీనూ ని, రెడీని కలిపి మిక్సీ లో వేసి దానికి కొంచం పొకిరీని జోడిస్తే మీకు ఇట్టే దూకుడు వచ్చేస్తుంది. తెలివైన దర్శకుడు, తెలివి అస్సలు లేని పాత్రలు, వోల్వో బస్సులో మళ్ళీ చూసాక అర్థం అయ్యే కథ, పొరపాటున రీళ్ళు అటు ఇటు అయిన అస్సలు ప్రమాదం లేని పాటలు..

కానీ పెద్దగా అంచనాలు లేకుండా వెళ్ళి, నవ్వొచ్చినప్పుడల్లా హాయిగా ఎంజాయ్ చేసి, మిగతా సమయం అస్సలు ఆలోచించకుండా కూర్చుంటే మాత్రం (అంటే నాలాగ అన్నమాట), మీకు సరదా కాలక్షేపం గ్యారంటీ.

(ఓ సాధారణ సినిమాని హిట్టుగా మార్చుకుని సంబరపడాల్సిన పరిస్థితిలో తెలుగు సినిమా ఉన్నందుకు మనసులో ఎక్కడో చివుక్కుమంటోంది)

Friday, September 23, 2011

అమ్మ మందుల చీటీ..

ఓ రెండ్రోజుల క్రితం నాకు ఒక కల వచ్చింది. అమ్మ కి నలత గా ఉంటే నేను డాక్టర్ దగ్గరకి తీసుకు వెళ్ళినట్టు..

ఆ డాక్టరుగారు అంతా పరిశీలించీ.. పరిశోధించీ.. అమ్మ వైపూ, నావైపూ ఓ నాలుగు సార్లు తీక్షణం గా చూసి, ఓ మందులు చీటీ నా చేతిలో ఉంచి అయిదొందలు పుచ్చుకున్నారు. ప్రక్కనే వున్న మందుల షాపు కి వెళ్తే, ఆ షాపాయన నేను ఇచ్చిన చీటీ ఎగాదిగా చూసి నాకు ఒక్కటిచ్చి (ముద్దనుకునేరు..కాదు.. గుద్దు) ఆ చీటీని తిరిగి నా చేతిలో పెట్టాడు ఓ వింత నవ్వు నవ్వుతూ.. నాకు మైండ్ బ్లాక్ అయ్యింది. (ఇక్కడ మీరు ఒక కలవరింత ఊహించుకోవచ్చు నింపాదిగా) అందులో ఏముందా అని కంగారుగా చదివానా.. తల తిరిగి, తిక్క వదిలి.. మెలకువ వచ్చేసింది.

ఇంతకీ ఏముంది ఆ చీటీలో అంటారా.. ఇదీ వివరం..

Rx

1. ఆవిడ తో మనసారా సంభాషించడం - పదిహేను నిమషాలు - ఉదయం, మళ్ళీ రాత్రి
2. కలిసి భోజనం చెయ్యడం - వారానికి రెండు సార్లు
3. జ్ఞాపకాలు కలబోసుకోవడం - వారానికి ఒకసారి
4. ఆవిడ ఈ రోజుకీ మీకు ఎంత ముఖ్యమో ఆప్యాయం గా చేతలతో తెలియచెప్పడం - రెండు వారాలకొకసారి

(ఇంతకీ ఇది అమ్మ మందుల చీటీనా.. లేక నాదా ? )

Saturday, September 17, 2011

చావు చావుకీ ఒక స్టేటస్

ఈ మధ్య అరక్కోణం సమీపంలో జరిగిన రైలు ప్రమాదం గురించి వార్త చదువుతూ ఉంటే మనసంతా వేదనతో నిండిపోయింది. ఒకే ట్రాక్ మీద రెండు రైళ్ళు వెళ్ళి గుద్దుకోవడం, సాంకేతిక లోపమో, లేక మానవ తప్పిదమో కానీ, అమాయకుల ప్రాణాలు గాలిలో కలిసిపోయాయి. దాని గురించి పెద్ద చర్చ జరగదు, అసలు కారణాలు విశ్లేషించబడవు, లోతైన దర్యాప్తులూ ఉండవు, ప్రభుత్వానికీ, సమాజానికీ ఇది చాలా చిన్న విషయం. అదే ఏ ఢిల్లీ పేలుడునో మాత్రం అందరూ చర్చిస్తారు, బోలుడన్ని కథనాలూ, ఇంటర్వ్యూలు. కొవ్వొత్తులతో ప్రదర్శనలు జరుగుతాయి. ఒక జాతీయ నాయకుడిని చంపే కుట్రలో పాలు పంచుకుని, ఆ నాయకుడితో పాటూఎందరో అమాయకుల్ని కూడా బలి తీసుకున్న నేరస్థుల్ని ఉరికంబం నుంచి రక్షించడానికి ముమ్మరం గా ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయి, అసెంబ్లీ తీర్మానంతో సహా. ఆ దాడిలో నిష్కారణంగా ఛిద్రమైన కుటుంబాల గోడు ఎవరికీ పట్టదు.

న్యాయమో కాదో.. ప్రతీ చావుకీ ప్రభుత్వం ఒక రేటు కడుతుంది.. మీడియా ఓ రెండు రోజులు ఈగల్లా మూగి హడావిడి చేస్తుంది. తరువాత ? అంతా నిశ్శబ్ధం, అంధకారం. అది మరణం యొక్క సొంత సామ్రాజ్యం.

ఎందుకీ తేడా.. చావు ఏ రూపంలో.. ఏ కారణం వల్ల వచ్చినా చావే కదా. అది మరల వెనక్కి తేలేని ముగింపే కదా.. అయినా సమాజం చావుకీ.. మనిషికీ.. సందర్భానికీ.. ఒక స్టేటస్ ని ఇస్తుంది. ఉగ్రవాద దాడిలో మరణిస్తే మీకు మెయిన్ పేపర్ లో ఫొటో కనిపిస్తుంది, ఏ అమలాపురంలోనో కుక్క కరచి పోయినవాడి వార్త వీలుంటే ఆ లోకల్ పేపర్లో వస్తుంది. విమాన ప్రమాదంలో పోతే ఒక రేటు, పొట్ట కూటికి ఏరు దాటుతూ, పడవ బోల్తా పడితే ఒక రేటు. ఆ మధ్య ఎవరో అంటుంటే విన్నాను, 'మరీ కామెర్లు తో పొయాడండి... కనీసం హార్ట్/కిడ్నీ ప్రోబ్లం కూడా కాదు" అని.. కానీ చావుకి ఈ వ్యత్యాసాలు తెలీవు, ప్రమాదం లో అది AC బోగీ ని ఒకలాగా, జెనరల్ బోగీ ని ఒకలాగా చూడదు. అదో సోషలిస్టు మరి. ముక్కలైన హెలీకాప్టర్లో అది ముఖ్యమంత్రినీ ఆయన గుమాస్తానీ ఒకేలా చూస్తుంది.

కొందరికి చావు అమితమైన కీర్తిని ఇస్తుంది, కానీ ఆ కీర్తి వాళ్ళ గతంలోని ఏ ఒక్క క్షణాన్నీ మార్చలేదు.. వెనక్కి తేలేదు.
కొందరికి చావు శాంతిని ప్రసాదిస్తుంది.. యుద్ధాన్ని అర్థాంతరంగా ఆపేయిస్తుంది. అది ఒక నియంత మరి..

జీవితం ఆగిపోయిన చోట మరణం మొదలవుతుంది. అది అంతమో, అనంతమో.

(నా బాధ మీకు అర్థమవ్వకపోతే క్షమించగలరు. కన్నీటిబొట్టుకి ఏ రంగూ లేదు, అందులో ఆకాశం కనిపించినా.. అదే చెప్పాలనుకున్నాను.)

Saturday, September 10, 2011

డాక్టర్ భాస్కర్ (అంటే నేనే) :-)

ఈ మధ్య డాక్టరీ చదవాలనే ఆశ, కోరికా, వగైరా.. వగైరా.. బాగా పెరిగిపోయాయి నాలో. ఈ లేటు వయసులో ఇంత ట్విస్టు అవసరమా అంటారా, ఏంచెయ్యమంటారు పరిస్థితులు అలా ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా ఒకటి రెండు బలమైన కారణాలు నన్ను MBBS వైపు ఉసిగొల్పుతున్నాయి. వాటిని మీకు విశదీకరించే ముందు కొంచం బ్లాక్ అండ్ వైట్ లో కొన్ని సంగతులు చెప్పాలి. (అంటే ఫ్లాష్ బ్యాక్ అన్నమాట, మీకు తెలుసులెండి)

పదోతరగతిలో ఉండగా, ఈ జీవ శాస్త్రం సంబంధిత అంశాల్లో మన ప్రావీణ్యత అంతంత మాత్రమే అయినా, ఏదో ఒక మోస్తరు ఆసక్తి మాత్రం ఉండేది. కానీ మా అన్నలిద్దరూ అప్పటికే ఇంజనీరింగు బాట పట్టడం వల్ల, వాళ్ళు రోజూ అదే పనిగా ఓ రెండు బకెట్ల ట్యాంకర్ నీళ్ళను నా ఆసక్తి మీద జల్లి, మెల్లగా నన్ను కూడా MPC లో పడేసి చేతులు దులుపుకున్నారు, వాళ్ళు దులుపుకున్న సౌండ్ ఇప్పటికి నా చెవుల్లో మారుమ్రోగుతూనే ఉంది మరి. ఆ పాపానికి ముక్కుతూ మూల్గుతూ మొత్తానికి M.Tech చేసాననిపించాను. కంప్యూటర్ తెర వైపు ఎగాదిగా చూస్తూ నెల నెలా నాలుగు రాళ్ళు సంపాదించుకుంటున్నాను కూడా.

ఓకే ఇంక కలర్లోకి వచ్చేయండి. దగ్గరగా స్టెతస్కోపుని ఎప్పుడూ చూడకపోయినా, ఏంటో డాక్టర్ వృత్తి అంటే నాకు ఒక క్రేజు మరియు మోజు.. , ఆఫీసులో ఏ ప్రక్క సీట్లో ఉన్న అమ్మాయికో ఒక క్రోసిన్ టాబ్లెట్ ఇచ్చి సమాధానపడుతుంటాను. చెన్నై మహానగరం లో పొరపాటున డాక్టర్ని సంప్రదించాల్సి వచ్చినప్పుడు మాత్రం మనిషి అన్నవాడికి ఎవడికైనా "డాక్టరునైనా కాకపోతిని ... " అని అనిపించక మానదు. వారాల ముందు అప్పాయింటుమెంటు, గంటల తరబడి నిరీక్షణ, రెండు నిమషాల ముఖాముఖీ, అయిదు వందల ఫీజు, కంపెనీ కార్డు మెడలో ఉంటే ఒకటి రెండు స్కానులు, సో టోటల్ గా మీ జబ్బు మాట దేవుడెరుగు బ్రతుకు మాత్రం బస్ స్టాండ్ దగ్గర్లోకి వచ్చేస్తుంది. జుట్టు ఊడడం నుంచి కాలు విరగడం వరకూ అన్నింటికీ కంప్యూటర్ ఉద్యోగమే కారణం అని డాక్టరు గారు తీరిగ్గా సెలవిచ్చినప్పుడు, హేతుబద్ధం గా అనిపించకపోయినా తలవంచుకుని మిగిలిన పదో పరకో చొక్కా పై జేబులో దాచుకుని బయటపడాలి మనం. డెంటల్ క్లీనిక్కుల మాటయితే చెప్పనే అక్కర్లేదు. పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షల సందేశాలు, అప్పుడప్పుడు ఫోను కాల్స్, "రండి రండి.. " అంటూ.. కాలం ఖర్మం కలిసిరాక ఏ సాయంత్రమో వెళ్ళామే అనుకోండి "ముందు తెలిసెనా ప్రభూ.. " అని పాటందుకుని మొహమాట పెట్టేస్తారు.. అదీ పరిస్థితి.

గుండె కోసే గాయాలని ఇంతకంటే గుర్తు తెచ్చుకోలేక నేను తదుపరి అంశానికి వెళ్ళిపోతున్నానండి.. వెళ్లిపోతున్నాను.

విధి ఎంతబలీయమైందో మీకు ఇప్పుడు అర్థమైపోతుంది సులువుగా. ఆఫీసుకి దగ్గర్లో ఓ ఇల్లు చూసుకుని ఆ మధ్య మారినప్పుడు మాకో వింత మనిషి (??) పరిచయం అయ్యాడు. ఆయనే మా అపార్టుమెంటు సెక్రటరి (చివరిసారి సెక్రటరీ ఎన్నికలు ఓ పాతికేళ్ళ క్రితం జరిగినట్టు మొన్ననే పురావస్థు శాఖ పరిశోధనలో తేలింది), కన్నడ డబ్బింగ్ సినిమాల్లో ఉపేంద్రకీ, తెలుగు డైరక్టు సినిమాల్లో పోసానికి ఏమాత్రం తగ్గని వ్యక్తిత్వం ఈయనిది. వయసు మీద పడుతున్నా, ఏ అర్థరాత్రో మోటారు గట్టు మీద కూర్చుని పాటలు పాడుకోవడం, మధ్యాహం పన్నెండుకి, అరచి.. పిలచి.. మంచి నీళ్ళు పట్టుకోమని ఆదేశించడం. ఇవి మచ్చుకి రెండు చిన్న ఉదాహరణలు మాత్రమే, మీ అంచనాలని అస్సలు తారుమారు చెయ్యడు ఆయన. ఎలా అనిపించిందో.. ఏ విదేశీ హస్తముందో గానీ, మేము ఫ్లాటు లో దిగినప్పటి నుంచి నేను వైద్య వృత్తిలో ఉన్నానని ఆయనకి ఒక తప్పుడు అభిప్రాయం. ఏ డాక్టరు అయిన మెడలో రెండు కార్డులు వేసుకుని బైక్ మీద తిరుగుతుంటాడా.. ఏంటో ఆయన అభిమానం అలాంటిది మరి. మైంటెనన్స్ పుస్తకం లో ఆయన Dr. భాస్కర్ అని రాసి పంపడమూ, నేను ఒక క్షణం ఆనందపడి.. నిట్టూర్చి.. దాన్ని Mr. భాస్కర్ గా మార్చడమూ, కొన్ని నెలలు గా జరుగుతోంది. ఏదో ఒకరోజు ఆయనకి నిజం చెప్పాలి అని అనుకుంటూనే, మనకి పుట్టుక తోనే వచ్చిన బద్దకం వల్లో, లేక ఆయన లాంటి వాడితో కోరి కెలుక్కోవడం ఎందుకనో, ఆయనకి చెప్పడం జరగలేదు. అసలు మలుపు ఎప్పుడంటే, మొన్నెప్పుడో సూట్ కేసులు సద్దుకుని భువనేశ్వర్ ఎక్స్ ప్రెస్ కి బయలుదేరుతుంటే సడన్ గా అయన మా ఇంటి గుమ్మం తొక్కాడు, ఆశ్చర్య పడ్డాం. ఎందుకంటే అరిచి పిలవడమే తప్ప, వచ్చి మాట్లాడడం ఆయన ఇంటా వంటా లేదు. విషయం ఏంటా అని అడిగితే, "మా ఆవిడకి ఒంట్లో బాలేదు.. కొంచం వచ్చి చూస్తారా" అని అన్నాడు.. ఇండియా వరల్డ్ కప్పు గెలిచినప్పుడు కూడా ఇంత కంగారు పడలేదు నేను.. మీకిందాక బ్లాక్ అండ్ వైట్ లో చెప్పిన సంగతులన్ని గుర్తొస్తుంటే, సద్దుకుని, సముదాయించుకుని, అయ్యా నేను డాక్టర్ ని కాదు.. కనీసం యాక్టర్ ని కూడా కాదు.. కాదు.. కాదు.. అని భయంతో కూడిన సిగ్గు వల్ల వచ్చిన గౌరవం తో నొక్కి వక్కాణించాను. ఆయన నా వైపు ఎన్నికల తరువాత ఓటరులా ఓ లుక్కు ఇచ్చి, మా అపార్టుమెంటులోనే ఉన్న మరో డాక్టర్ (అసలు డాక్టర్) ఇంటి వైపు వెళిపోయాడు. (ఊరు అయితే వెళ్ళామే కానీ, మళ్ళీ వెనక్కి వచ్చి ఆయన శ్రీమతి ని నవ్వుతూ చూసే వరకూ ఎక్కడో ఓ మూల టెన్షన్ మాత్రం ఉండిపోయింది అంటే నమ్మండి) అదీ నేను ఎదుర్కొన్న విషమ పరిస్థితి.

లోకులు కాకులు, కోతులు, ఇంకా బోలుడన్ని... ఈ బాధలు అన్నీ పడలేక.. లోలోనే మధన పడుతూ నా ఆరోగ్యాన్ని మింగేస్తున్న కంప్యూటర్ అనే అణుబాంబు ముందు పని చెయ్యలేక.. ఏది అయితే అయ్యింది, నేను డాక్టరీ చదివేయాలని తీవ్రం గా డిసైడ్ అయిపోయాను. ఒకసారి డిసైడ్ అయితే నేను మా ఆవిడ మాటే వినను.. సో ఇది ఫైనల్.. ఈ జన్మలో ఏదైన కారణాల వల్ల జరక్కపోయినా.. ఖచ్చితం గా వచ్చే జన్మలో మాత్రం ష్యూర్. అప్పుడు ఆ సాయికుమర్ జన్మల పోగ్రాంలో చంద్ర మోహన్ లా సగం తెరిచిన కళ్ళతో ఇవన్నీ గుర్తుకు తెచ్చుకుని మరీ మళ్ళీ ఒక పోస్ట్ వేస్తా. ప్రస్తుతానికి ఇంక ఆపేస్తా.. ;-)

(ఇంకో విషయమండోయ్, ఈ నెల మైంటెనన్స్ పుస్తకం లో నా పేరే రాయలేదట ఆయన.. బాగా హర్టెడ్ ఏమో.. ;-))

Sunday, August 28, 2011

గెలుపు అన్నాదే, ఇక బాధ్యత మనందరిది!!

గాంధేయ మార్గంలో కోట్ల మందిని చైతన్య పరచి, ప్రభుత్వానికి, రాజకీయనాయకులకు చమట్లు పట్టించి, అన్నా అనుకున్నది సాధించాడు. "ఇక్కడ అదంతా జరగదు" - అని మనలో పేరుకుపొయి ఉన్న నిర్లిప్తతను కూకటి వేళ్ళతో పెకిళించాడు. మార్పు ఇక్కడా సాధ్యమే జనం తలుచుకోవాలే గానీ, నిజమైన నాయకుడు వెలుగు వైపు వెన్నుతట్టి నడిపించాలే గానీ.

ఇది అపురూపమైన విజయమే, అన్నాకీ, మనకీ, మన ప్రజాస్వామ్యానికి. హింసకి తావు లేకుండా, బందులూ, జన సమీకరణలు లేకుండా, తనను తాను శిక్షించుకుంటూ దేశాన్ని గెలిపించాడు అన్నా. ప్రాణమున్న సమాజానికి ఇంతకు మించిన పరీక్ష లేదు. కానీ మన బాధ్యతా పది రెట్లు పెరిగింది ఇప్పుడు, ఇకముందు, బద్దకం వలనో, లేక ఓ పదిరూపాయలు మిగల్చడానికో, అలవాటు మానుకోలేకో, లంచం ఇవ్వడానికి సిద్ధపడ్డ ప్రతీసారీ మనం అన్నాని గుర్తు తెచ్చుకోవాలి, మనం చేస్తున్న పనికి సిగ్గుతో తలవంచుకోవాలి, మన మనస్సాక్షి ఎదుట నేరస్తుడిగా నిలబడాలి. చట్టాలు ఎన్ని వచ్చినా, చివరికి మన నైజం, పద్ధతి మారే వరకూ, మన బ్రతుకులు మారేది లేదు, ఎవరి బ్రతుకులో మనం మార్చేదీ లేదు. అన్నా కలకనే సాహసాన్ని ఇచ్చాడు, ఒక మార్గం చూపించాడు, అడ్డదారులు వదలి నిజాయితీగా ముందుకు అడుగులు వేద్దాం, ఎందుకంటే వేగం కంటే, గమ్యం కంటే, మార్గం విలువైనది, ఉన్నతమైనది.

నిస్వార్థమైన దీక్షతో అన్నా మనందరిని గెలిపించాడు, మన బలహీనతలో అతన్ని మనం ఓడించద్దు.

Wednesday, August 24, 2011

ట్వీట్లండీ ట్వీట్లు.. వేడి వేడిగా - 2



నన్ను భయపెట్టేది నేను ఎదుర్కునే సమస్యలు కాదు, ఇంకా నేను గెలవని నా బలహీనతలు.
=================================

ఈనాడు పేపర్ లోని "ఇదీ సంగతి" ని "జగన్ సంగతి" గా మార్చేయచ్చేమో.
=================================

అన్నా హజారే మళ్ళీ భోజనం చేసేవరకూ సోనియా ఆరోగ్యం బాగుపడదేమో అని నా అనుమానం. దేశం పట్ల ఆవిడకున్న నిబద్దత అలాంటిది మరి. ;-)
=================================

నీతో పాటూ ఓ సరికొత్త ప్రపంచాన్ని పరిచయం చేసావ్.. కానీ వెళ్ళిపోతూ నా ప్రపంచాన్నీ నా నుంచి తీసుకెళ్ళిపోయావ్.. ఎందుకు ?
=================================

ఈ ప్రయాణంలో కొత్త నేస్తాలు ఎందరు ఎదురైనా.. నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్ ఎప్పటికీ అమ్మే.
=================================

రైటా, లెఫ్టా ? వేగంగా వెళ్ళాలా, మెల్లగానా ? వెంబడించనా, లేక నూతన ఒరవడి నిర్మించనా ?. ఈ ఆలోచనల్లో పడి, అసలు గమ్యమెక్కడో మరచిపోతుంటాను.
=================================

అమ్మ ఎంత అమాయకురాలో.. ఇవ్వడమే తెలుసు అమ్మకి..
=================================

నేను నీకోసం ఎదురు చూస్తూనే ఉన్నాను. నీకు తెలియకుండా.. బహుశా నాక్కూడా తెలియకుండా.
=================================

ఏకాంతం విలువ పోగొట్టుకుంటేగానీ తెలీదు. (అలా అని పెళ్ళి చేసుకోకుండా ఉండిపోలేం కదా.. ;-))
=================================

అడుగులతో స్నేహం చేస్తే, గమ్యం ఎంత చేరువో..
=================================

Monday, August 22, 2011

నా బ్లాగు రెండవ పుట్టిన రోజు!! :-)


నా బ్లాగు మొదలుపెట్టి రేపటికి (23 ఆగస్టు కి) రెండు సంవత్సరాలు అవుతోంది. ఎంతమంది చదువుతున్నారో, ఎంతమంది నచ్చుకున్నారో, ఎంతమంది తిట్టుకున్నారో కానీ, నేను మాత్రం నాకు రాయాలనిపించింది, సమయం/ఓపిక ఉన్నపుడు సంతృప్తిగా రాసుకుంటున్నాను. ఆ అనుభూతి లేని రోజున మానెస్తా కూడా. ఈ రెండేళ్ళలో ఇటు వైపు లుక్కు వేసిన వారందరికీ కృతజ్ఞతలు.
(బహుశా వెయ్యని వారికి కూడా. ;-) )

మరీ ముఖ్యంగా ఆగ్రిగేటర్లకి, తమ తమ బ్లాగుల్లో నా బ్లాగుకి లింక్ వేసిన బ్లాగర్లకీ, తన ఉత్తమ బ్లాగుల లిస్ట్ లో ఇప్పటి వరకు నా బ్లాగునీ ఉంచిన శరత్ గారికీ, నేను రాయడం మొదలు పెట్టిన కొత్తలోనే తన బ్లాగులో "నా హరివిల్లు" గురించి నాలుగు మంచి మాటలు రాసిన a2zdreams బ్లాగర్ కి ధన్యవాదాలు.

మళ్ళీ ఇంకో కొత్త పోస్టుతో కలుద్దాం. (కలానికీ, కాలానికి ఒక సారూప్యత ఉంది, ఆ రెండూ వెనక్కి తిరిగి చూడవు; అవి అక్షరాలైనా, లేక జ్ఞాపకాలైనా, దాచుకోవడం మన వంతే..)

Saturday, August 20, 2011

వార్తలు కాదు.. మాకు బురదే ప్రధానం!!

నువ్వు కుక్కవి..
కాదు నువ్వు పిచ్చి కుక్కవి.
కాదు నువ్వు పిచ్చి గజ్జి కుక్కవి..
నువ్వూ.. ... **. ***. **.. ***. కుక్కవి.
(అంటే నా బ్లాగులో నేను ఇలాంటి పదాలు వాడను)

ఇదీ సాక్షి, ఈనాడు పరిస్థితి. ఒకరి మీద ఒకరు బురద జల్లుకోవడమే ప్రధానమైతే వాటికి వార్తా పత్రికలు అని పేరు ఎందుకు, మనం డబ్బులిచ్చి వాటిని కొనుక్కోవడం ఎందుకు ? ఒక ప్రక్క అవినీతిపై దేశం ఎన్నడూ లేనివిధంగా ఒక్క తాటిపై ఉద్యమిస్తోంది, తెలంగాణా సమస్యని కేంద్రం కోల్డ్ స్టోరేజీలో పెట్టి చక్కా కూర్చుంది.. అంతర్జాతీయం గా ఆర్థిక మాంద్యం పుంజుకుంటోంది.. ఈ వార్తలు, కథనాలు, విశ్లేషణలు, ఇవేవి పెద్ద ప్రధానం కాదు. రోజూ పేపర్ తెరవడం, సండూర్ పవర్, కార్నెగి, కార్మెల్ ఆసియా, డాల్ఫిన్ హోటల్, రామోజి ఫిల్మ్ సిటీ వ్యవహారాలు చదువుకోవడమే. జగన్ అంత పన్ను ఎలా కట్టాడు, రామోజీ అంత పన్ను ఎలా ఎగ్గొట్టాడు.. విష్ణు సహస్ర నామం లా. ఈనాడు "ఇదీసంగతి" కాస్తా "జగన్ సంగతి" అయిపోయింది. సాక్షిలో చెప్పే రాజశేఖరుని కొటేషన్స్ చూస్తుంటే ఒక మనిషి జీవితంలో ఇన్ని ఎలా చెప్పగలడు అనిపిస్తోంది. అదృష్ట వసాత్తూ నేను సాక్షి చదవను, ఎప్పుడో ఈ-పేపర్ తప్ప, ఈనాడు మాత్రం తప్పడం లేదు. వాళ్ళ సొంత అజెండాలు కాకుండా ఉన్న వార్తలని నిజాయితీగా చెప్పే ఒక్క తెలుగు పత్రికైనా ఉందా ?

చివరిగా ఒక మాట, మన కాలనీ బురదలో ఏ పందులో కొట్టుకుంటున్నాయనుకోండి, ఒక సారి చూస్తాం, ఛీ.. అనుకుంటాం, మహా అయితే సంబంధిత అధికారులకి మన బాధ నివేదిస్తాం, కానీ రోజూ చూసి తరించి చప్పట్లు కొట్టి ఇంకా ప్రోత్సహించలేం కదా ?

Monday, August 15, 2011

ఆరక్షణ్ - "ఆకర్షణ్" అంతా ట్రైలర్లోనే!!

ముందుగా అందరికీ స్వాతంత్ర్య దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు!!

దడ పుట్టించే "దడ" తప్ప, మరే తెలుగు సినిమా మా చెన్నైలో ఈ రోజు కనిపించకపోవడంతో మేము "ఆరక్షణ్" కవర్ చేసాం. సగటు ప్రేక్షకుడిగా నాకేం పెద్ద బోర్ కొట్టలేదు, మద్యాహ్నం నిద్ర త్యాగం చేసి చూసినా తలనొప్పి రాలేదు. అక్కడక్కడ కళ్ళుచమర్చాయి, సో ఈ కోణంలో చూస్తే సినిమా ఓ మోస్తరుగా ఉందనే చెప్తాను. నవతరంగంలో వచ్చిన ఈ సినిమా సమీక్ష చాలా బావుంది, అందుకని మళ్ళీ కథనీ, అవే పాయింట్లను రాయలని అనిపించడం లేదు, నిజానికి అంత ఓపికా లేదు. :-) (http://navatarangam.com/2011/08/arakshan_a-view)

ఇంతకుముందు ప్రకాష్ ఝా తీసిన రాజ్ నీతి కూడా అంత గొప్పగా ఏమీ అనిపించలేదు నాకు, కానీ పాత్రలు బానే ఆకట్టుకున్నాయి ఆ చిత్రంలో. ఈ సినిమాలో అమితాబ్ తప్ప మరే పాత్రకు అంత డెప్త్ మరియు నిడివి ఇవ్వబడలేదు, అందువల్ల కొన్ని సన్నివేశాలు మరీ టీవీ సీరియల్ లా అనిపించాయి. ఒక చోట అమితాబ్ అంటాడు, "ఇండియా లో రెండు ఇండియాలు" ఉన్నాయని, అది ఎంత నిజమో కానీ, ఈ చిత్రంలో మాత్రం రెండు కథలు ఉన్నాయి. ఒక కథ రిజర్వేషన్స్ గురించి, రెండోది ఒక ప్రిన్సిపాల్ (అమితాబ్) కథ. రిజర్వేషన్స్ గురించి సమాజంలో ఇప్పటికే ఉన్న అభిప్రాయాలను పాత్రలు చెప్పడం వలనేమో హాలులో కాస్త సందడి కనిపించింది, కొన్ని చోట్ల. కానీ సినిమా అసలు కథకి ఆ ముందు వచ్చిన ఆవేశాలకి (ట్రైలర్లో అవే మనకి ఎక్కువ చూపిస్తున్నారు) పెద్ద సంబంధం కనిపించదు. మామోలు ఏ సినిమాలో అయినా చూసే, "హీరో సిద్ధాంతాలు, నిబద్దత, కష్టాలు, మళ్ళీ సున్నా నుంచి మొదలయ్యి, తన స్థానానికి రావడం", ఈ ఫార్ములా ఈ సినిమాలోనూ ఉంది. (మీరు హీరో అమితాబ్ అని గుర్తించగలరు, సైఫ్ కాదు) రిజర్వేషన్స్ గురించి కొన్ని ప్రశ్నలైతే వినిపించాయి కానీ, ఎక్కడా పూర్తి స్థాయి నిష్పక్షపాతమైన చర్చగానీ, సమాధానాలు కానీ నా వరకూ కనిపించలేదు. మూడు గంటల ఒక రొటీన్ హిందీ సినిమా నుంచి మనం అంత ఆశించలేం కూడా; అలాంటప్పుడు అంత సున్నిత అంశాలని కథతో జోడించడం ఎంతవరకూ అవసరం ?, అది దర్శకుని చాయిస్ అనుకోండి. కానీ మరి అది వ్యాపార దృక్పదంతో చేసినట్టైతే మాత్రం అసమంజసమే, ఎందుకంటే, సినిమా ఏ కోణాన్నీ ప్రత్యక్షంగా సమర్ధించకపోయినా, కొట్టుకోడానికి కారణాలు వెతుక్కునే మనవాళ్ళకీ, వాళ్ళని రెచ్చగొట్టే మన నాయకులకీ ఇది అనవసరపు మేతే. చాలా ఏళ్ళక్రితం, ఓ సారి రిజర్వేషన్స్ మీద ఒక నాటకాన్ని ప్రసారం చేసినందుకు ఆకాశవాణి విశాఖ కేంద్రం మీద దాడి జరిగింది, ఆ నాటకంలో ఉన్న సంభాషణలతో పోలిస్తే ఈ చిత్రంలో పది రెట్లు ఉన్నాయి.

ఇంక అసలు కథ విషయానికి వస్తే, అది మనకి పాత చింతకాయ పచ్చడే. విద్యా వ్యవస్థలో అవినీతి,అక్రమాల గురించి ఇప్పటికే ఎన్నో విజయవంతమైన చిత్రాలు దక్షిణాదిలో రావడం వలన నాకు కొత్తగా ఏమీ అనిపించలేదు. నిజానికి ఇంకా భారీ సీన్లకి మనం అలవాటు పడిపోయాం కూడా. ఆ రకంగా చూస్తే సినిమా ఇప్పటి పరిస్థితులకు అంత దగ్గరగా లేదేమో అనిపించింది. ఓ ట్యుటోరియల్ కాలేజీ గొలుసుని మరీ మాఫియాలా చూపించడం కాస్త అసహజం గా తోచింది నాకు. ప్లస్ పాయింట్లు మాత్రం నటీనటుల నటన మరియు ప్రిన్సిపాల్ కథలోని నిజాయితీ అని చెప్పుకోవాలి. అందరూ వాళ్ళకున్న పరిధిలో బానే చేసారు. అమితాబ్ కి ఇంకా మంచి సంభాషణలు రాసి ఉండాల్సింది, సైఫ్ కి ఇంకా మంచి మేకప్. క్లైమాక్స్ లో ఇంకాస్త ఖర్చు కూడా పెట్టాలి మరి. బహుశా, నటినటులకే సింహ భాగం ఖర్చు చేసి ఉంటారు. ;-)

నా సలహా మాత్రం మరీ పనిగట్టుకుని, పక్కరాష్ట్రాలకు వెళ్ళేమీ చూడక్కర్లేదు, నా నమ్మకం ఏంటంటే, టీవీ9 ఎదో ఒక రూపంలో మీకు ఈ సినిమా చూపించేస్తుంది. (అంటే 30 మినిట్స్, రహస్యం, వగైరా.. వగైరా. లేక డైరెక్ట్ గా 9pm లైవ్లో)

Friday, August 12, 2011

విదేశీ వ్యవహారాలకు ఇంకో దిక్కు లేదా ?




ఒక ప్రక్క పాక్ తన కొత్త విదేశాంగ మంత్రితో దూసుకుపోతుంటే, మనం మాత్రం ఈ S.M కృష్ణ తో నత్త నడకే నడుస్తున్నాం, ఎటువైపో కూడా తెలీదు. ఆ మధ్య ఎప్పుడో ఇక్యరాజ్య సమితిలో ఎవరో పోర్చుగీసు ప్రతినిథి చదవాల్సిన ప్రసంగ పాఠం చదవడం మొదలు పెట్టాడు ఈ మహానుభావుడు, అంతర్జాతీయ వేదికమీద అంతకంటే అవమానం మరొకటి ఉంటుందా. మొన్నటికి మొన్న హిల్లరీ ప్రక్కనే కూర్చుని ఆఫ్ఘన్ తో మనకి ప్రత్యక్ష సరిహద్దు లేదని కుండ బద్దలుకొట్టాడు (ఆఫ్ఘన్ సరిహద్దు లో ఉన్న పాక్ ఆక్రమిత కాశ్మీర్ భాగాన్ని భారత్ ఎప్పటినుంచో మన దేశంలో ఉన్నట్టే లెక్కపెడుతోంది) ఇవి చాలక, నిన్న పార్లమెంట్ సాక్షిగా మరో కామెడీ.. భారత జైల్లో మగ్గుతున్న ఒక వైద్యుణ్ణి ఎప్పుడు విడుదల చేస్తున్నారు అని అడిగితే, పాక్ క్షమా బిక్ష పెట్టినప్పుడు అన్నాడంట. అదీ పరిస్థితి. ప్రక్కనే కూర్చున్న సింగ్ తాతగారు లేచి ఎదో సద్దుబాటు చేసారు.

ఈ నూరుకోట్ల పైచిలుకు దేశంలో ఈ ఉత్తముడు కాక మరెవడూ దొరకలేదా మన విదేశీ వ్యవహారాలు చక్కబెట్టడానికి ? అయినా, నాకు తెలీక అడుగుతాను, బడిపంతులు ఉద్యోగానికీ, బిళ్ళ బంట్రోతు పనికీ కూడా ఉన్న వయోపరిమితి క్యాబినెట్ పదవులకి మాత్రం ఎందుకు లేదు, మన ఖర్మ కాకపోతే. కాస్తో కూస్తో కక్కుర్తి బేరమైనా ఆ శశి థరూరే నయమేమో అనిపిస్తోంది నాకు.

నా బుర్రలో మరో గొప్ప ఐడియా కూడా ఉంది, ఖైదీలను ఎక్స్చేంజ్ చేసుకోకపోయినా పర్వాలేదు, కనీసం విదేశాంగ మంత్రులను మార్చుకుందాం పాక్ తో ? ఏంటంటారు ? మనకి కూడా కొంచం పార్లమెంట్ సమావేశాలు చూడాలనిపిస్తుంది.. ;-)

Tuesday, August 9, 2011

బందుల కేలండర్



ఇందాకా మా ఆవిడ ఇచ్చిన టమటా సూప్ తాగుతుంటే నాకో అమోఘమైన ఐడియా వచ్చింది. ఈ మధ్య ఎలాగో బందులు రొటీన్ లో భాగమైపోయాయి కనుక, ప్రభుత్వం సంవత్సరం మొదల్లోనే ఒక బందుల కాలండర్ విడుదల చేస్తే ఎలా ఉంటుందని.. ముందు గానే ప్లాన్ ఉన్నవి అందులో పొందుపరచచ్చు, కొన్నేమో అధికార పార్టీకి రిసర్వ్ చేసి కూడా పెట్టుకోవచ్చు. మీకు ఫలానా తారీకునే బందు చెయ్యాలని ముచ్చటగా ఉంటే మరి ఆ విషయం ప్రభుత్వానికి తెలియ చేసి ఆ రోజుని మీకోసం అట్టేపెట్టమని అడగచ్చు. వైరి వర్గాలు ఒకే రోజుకోసం పట్టుపడితే అంటారా, అప్పుడు వేలం వేద్దాం, దానికేం భాగ్యం, ప్రభుత్వానికి ఆదాయం కూడా. పండగల మాదిరిగానే మనం అప్పుడు బందులకు కూడా సొంత ఊళ్ళకి వెళ్ళొస్తూ ఉండచ్చు. ఎప్పుడైన మన పంట పండి వరస బందులు వచ్చాయనుకోండి, దేశ పర్యటనలూ చెయ్యచ్చు. ఇదంతా బావుంది కాని, అసలు బందు అనే ఫీలింగే పోతుందే అంటారా, దానికీ ఓ మార్గముంది, బందులకి కూడా ప్రచార కార్యక్రమాలు చేపట్టుకోనిద్దాం, బహుశా స్పాన్సర్ షిప్ ని కూడా అనుమతించవచ్చేమో, మీరూ ఆలోచించండి. షాపింగ్ మాల్స్ వాళ్ళు బందు కు ముందే మంచి ఆఫర్స్ కూడా ఇచ్చుకోవచ్చు.. బందు రోజు అందరికి రెస్టు.. ఎన్నో సదుపాయాలు, ఎంతో సౌలభ్యం.. అసలు బందులు మన బంధువులైపోతాయి చూసుకోండి మరి.

పనిలో పని, టాలీవుడ్ లో మంచి సినిమాలు కూడా మనం నిర్మించుకోవచ్చు ఈ కాన్సెప్ట్ మీద.. ఉదాహరణకి "బందంటే ఇదేరా", "అందరి బందువయా", "అనుకోకుండా ఒక బందు", "బందుల్లో బందీ" (ఇది లక్ష్మి గణపతి ఫిలింస్ వారిది), "మహేష్ బాబు బందు".. వగైరా.. వగైరా..

Friday, August 5, 2011

ఈ రోజు మన పాఠం - సాగదీయడం ఎలా ?

పిల్లలూ అందరూ వచ్చారా, ఈ రోజు మనం సాగదీయడం గురించి తెలుసుకుందాం. పదార్థాలకున్న అన్ని భౌతిక ధర్మాల్లోనూ అతి ముఖ్యమైనది - సాగదీయబడటం. అలానే ఆ కార్యక్రమాన్ని విజయవంతం గా, నిరంతరాయం గా చెయ్యడం ఒక కళ.

గత కొన్నేళ్ళగా, నేను కూడా చిదంబరం గారు వంట పట్టించుకున్న చెన్నై నీరు తాగడం వలన, నేనూ ఆ విధానాన్ని బాగా అకళింపు చేసుకున్నాను. కేవలం మీకోసం ఇప్పుడు విశదీకరిస్తున్నాను.

1. మొదట సాగదీయాల్సిన పదార్థాన్ని బాగా ముద్ద చేసిపెట్టుకోవాలి. అప్పుడే బావుంటుంది మరి.
2. పదార్థాన్ని ఒక వైపు కొంచం లాగాలి.
3. ఇప్పుడు రెండో వైపూ కొద్దిగా లాగాలి.
4. అర్థం అయ్యింది కదా, ఇప్పుడు పైన చెప్పిన 2 కార్యాలనీ మీకు విసుగు వచ్చే వరకూ చేసుకోవచ్చు.
5. అప్పుడప్పుడు కొంచం వినోదం కోసం, ఈ లాగడాన్ని ఆపి ఒక వైపుగా నిల్చోండి.
6. మళ్ళీ వెంటనే మధ్యలో నిలబడి రెండు వైపులా సరిచేసుకోండి.
7. ఎవరైనా మీతో పాటు జట్టు కడితే, తలో పక్కా కూడా కలిసి లాగవచ్చు, అప్పుడు ఇంకా బావుంటుంది.
8. ఎప్పుడైనా మరీ ఇంక తెగిపోతాయి అని అనిపించినప్పుడు, ఏం కంగారు పడకండి, తొణక్కుండా మళ్ళీ మొదటి స్టెప్ కి వెళ్ళండి. (అస్సలు సిగ్గు పడకూడదు మనం ఈ పని చెయ్యడానికి)
9. మీకు లాగాలని లేకపోయినా, లేక మీరు ఈ లోగా ఇంకేదో లాక్కోవాల్సిన పరిస్థితి వచ్చినా, భయపడకండి, లాగినదంతా బాగా కలిపి ముద్ద చేసి మీ సహచరులకు అప్పచెప్పండి. (లాగుడు సూత్రాలు చెప్పడం మరవకండి)
10. మళ్ళీ మీకే లాగాలని అనిపించినప్పుడు, తిరిగి మొదటి నుంచి మొదలవ్వండి. పొరపాటున కూడా డైరెక్టు గా మధ్య స్టెప్పులకి వెళ్ళకండి.
11. మీకు ఈ కార్యక్రమం లో ఒక నిబద్దత, నైపుణ్యం వచ్చాక, మిగతా వాళ్ళకు కూడా అవకాశం ఇవ్వండి. వాళ్ళనీ లాక్కోనివ్వండి.

ఈ పదకొండు సూత్రాలు మీరు ఫాలో అయిపోతే, మీకూ, మీ సాగదీతకు తిరుగే లేదు. నాదీ గారంటీ.

(ఇందులో పాత్రలన్నీ కల్పితం, మీకు ఏదైనా గుర్తొస్తే అది మన ఖర్మ మాత్రమే అని సముదాయించుకోగలరు)

Wednesday, July 27, 2011

ట్వీట్లండీ ట్వీట్లు.. వేడి వేడిగా.. (స్టాకు పాతదీ.. పోస్టు కొత్తదీనూ)

సాయంత్రం, జన్మదిన శుభాకాంక్షలు చెప్దామని మా పిన్నికి ఫోన్ చేసాను. సంగతులన్నీ అయ్యాక, "ఏదో మౌనం మాట్లాడుతుందన్నావ్, ఎక్కడ్రా" అంది పిన్ని. అప్పుడు నాకు అర్థం అయ్యింది, మనం ఎంతో ఆతృతగా మొదలు పెట్టిన ట్విట్టెర్ పెద్దగా ఎవరి కళ్ళల్లోనూ, కాళ్ళల్లోనూ పడటం లేదని. అందుకని ఓ చిన్న సర్దుబాటు చేసుకున్నాను, నేటితో ఎలాగో ఓ పది మౌనాలు ట్వీటాం కాబట్టి, వాటన్నిటినీ కలిపి ఓ పోస్ట్ గా రాస్తున్నాను. ఈ పాత సరుకు కొత్త సీసా పద్దతి నాకూ పెద్దగా రుచిగా లేదు కానీ, తప్పడం లేదు. పండగ చేసుకోండి మరి.



2G కుంభకోణంలో నాపేరు కూడా బయటపెట్టేస్తారేమో అని భయంగా ఉంది. నేనూ అదే సమయంలో ఓ రెండు ఫుల్ టాక్ టైం కార్డులు కొన్నాను.. పర్లేదు కదా.. ? ;-)
=================================

ఓటమిని అంగీకరించ లేకపోవడమూ అహంకారమేనా ?
=================================

కొన్ని మాటలు, కాలాన్ని గెలిచి మనసులో ఎప్పటికీ నిలచిపోతాయి. కానీ గుర్తొచ్చినప్పుడల్లా, ఓ కొత్త అర్థాన్ని ఇస్తాయి.
=================================

నన్ను నేను గెలవడానికి ఒక్క జీవితం సరిపోతుందా,... సరిపోక తప్పదేమో ?
=================================

ప్రతీ సమస్య కి ఒక పరిష్కారం ఉంటుంది. ఆంటే పరిష్కారం లేనిది సమస్య కాదన్నమాట. :-)
=================================

అమెరికా లో ఎన్ని తెలుగు సంఘాలున్నాయి ? మన రాష్ట్రం లో ఎన్ని కుల సంఘాలున్నాయి ? ;-)
=================================

మౌనం మాటలాడినప్పుడు.. మాటలకు అర్థం వెతక్కూడదు.. ఎందుకంటే భాష హృదయానిది కాదు..
=================================

వంద అబద్దాలు చెప్పైనా ఒక అబద్దాన్ని నిజం చెయ్యొచ్చు. కానీ ఎన్ని అబద్దాలు చెప్పి ఒక నిజాన్ని అబద్దం చెయ్యగలం ? ;-)
=================================

ప్రేమ విషయంలో మనం చేసే మొదటి పొరపాటు, ప్రేమంటే ఎదో పొందడం అని అనుకోవడం..
=================================

నేను కళ్ళు ఎప్పుడు తెరవాలి ? వెలుగు మనసుని తాకినప్పుడు.
=================================

Saturday, July 23, 2011

వరుణా.. సారీ.. తరుణనుకున్నా.. :-)

దొరికితేనే దొంగలు, అని అనుకునేవాణ్ణి నేను, ఎంత అమాయకుడినో చూడండి. ఇప్పుడు లేటెస్టు గా దొరికినా దొంగలు కాదు. దొరలే. మీకు అవకాశం ఉంటే, టీవీ9 స్టూడియో కి రావచ్చు, మీ నిర్ధోషిత్వాన్ని ప్రచారం చేసుకోవచ్చు, నిరూపించుకోవచ్చు కూడా. ఆరోజు 9pm యాంకర్ ఏంతేలిస్తే అదే ఫైనల్ మరి. (పోలీసులు, సాక్ష్యాలు , కోర్టులు.. అంతా దండగ)

నిజానిజాలు, వరుణ్ కీ తెలుసు.. తరుణ్ కీ తెలుసు..
ఖాన్ సారుకీ తెలుసు.. స్టీఫెన్ రవీంద్రకీ తెలుసు..

మనమే ఇక్కడ వెర్రి వెధవలం. :-) డౌటేం లేదు.

మనలో మన మాట, నిన్న రజిని కాంత్ లేడు షోలో లేకపోతే, నాటకం మరింత పండేది.

(వరుణ్ దోషికాకూడదనే నేనూ మనస్పూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను. ఎందుకంటే, డ్రగ్స్ కి బానిస అవ్వడం కంటే పెద్ద శిక్ష మరేముంది ? )

Tuesday, July 19, 2011

కొత్త ఉద్యోగాలు.. కొంగొత్త ఉద్యోగాలు (మరల రాని అవకాశం :-) )

ప్రస్తుత పరిస్థితులకు అనుగుణంగా, ప్రభుత్వం కొత్త ఉద్యోగాల రూపకల్పనలో పడినట్టు తెలుస్తోంది. నాకున్న సమాచారం ప్రకారం, మొదట విడత ఈ క్రింది పోస్టులను భర్తీ చేస్తారంట. మీకు ఆసక్తి ఉంటే, కేంద్ర మానవ వనరుల అభివృద్ధి శాఖను సంప్రదించగలరు.

(ఇవి పూర్తిగా ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలే కాకపోవచ్చు, ఎందుకంటే, ప్రయివేటు భాగస్వామ్యం కూడా ప్రభుత్వం ఆలోచన చేస్తోందిట. )


1. సంపద లెక్కింపు అధికారి : బంగారం, వజ్రాలు, పురాతన వస్తువులు, మరియు నగదు లెక్కింపు భాధ్యతలు చేపట్టగలగాలి. నైపుణ్యం బట్టి వేతనం. పూర్వానుభవం (ఆంధ్రాలో కానీ, కేరళలో కానీ) ఉన్నవారికి ప్రాధాన్యత. విద్యార్హతల పట్టింపు లేదు, కాని వయసు లెక్కింపు మొదలయ్యేటప్పటికి ముప్ఫై మించకూడదు, అలాగే లెక్కింపు ముగిసే నాటికి నూరు లోపూ ఉండాలి.


2. జాక్ (JAC) కన్వీనర్ - ఇది ప్రయివేటు భాగస్వామ్యంతో నడుస్తుంది. జాక్ లో ఉన్న సంస్థల మధ్య సమన్వయం, మరియు ప్రభుత్వంతో చర్చల భాద్యత. ఉద్యమ నేపధ్యం ఉంటే ప్రాధాన్యం. కనీస విద్యార్హత - Ph.D (మూడు నాలుగు పీజీ లు తప్పక కలిగి ఉండాలి)


3. రాహుల్ రాజకీయ సలహాదారు - రాహుల్ ని ప్రధాని గా చూడాలి అనే ఏకైక లక్ష్యం కలిగి ఉండాలి. ఆయన కారణ జన్ముడని ఒప్పుకోగలగాలి. రాజకీయ అనుభవం కనీసం ఓ ఎనభై ఏళ్ళు తప్పదు. ఇటలీ భాషలో ప్రవేశం ఉంటే ప్రాధాన్యత. (జీవితంలో ఇప్పటివరకూ నరేంద్ర మోడీనీ, మాయవతిని కలిసి ఉండరాదు) జోల పాటలు పాడటం, డైపర్ మార్చడం వచ్చి ఉండాలి. (విద్యార్హత - NA )


4. మంత్రి మండలి సంధాన కర్త ( మంత్రి మండలిని జైళ్ళతో అనుసంధానం చెయ్యగలగాలి) కొత్తగా మంత్రి వర్గంలోకి ఎవరు వచ్చినా, వెంటనే తీహార్ జైల్ లో ఒక డీలక్స్ రూము బుక్ చేసి పెట్టడం, భవిష్యత్తులో ఖాళీ భర్తీకి ప్లాను చేసుకోవడమూ.. వగైరా.. వగైరా.. విద్యార్హత- నిశాని అయి ఉండాలి, వీరప్పన్ లేక ఫూలన్ ఆంతరంగికులు మాత్రమే దరఖాస్తు చెయ్యగలరు.


5. మానసిక వైద్య నిపుణుడు - ఇది వెను వెంటనే అవసరం (అంటే యుద్ధ ప్రాతిపదికన అన్నమాట), మానసిక సమస్యలతో బాధపడుతున్న ప్రభుత్వ పెద్దలకు వైద్యాన్ని అందించాలి. ముఖ్యంగా, ప్రధాని మంత్రి వర్గ సహచరులు అయిన దిగ్విజయ్ సింగ్, ఆజాద్, జై రాం రమేష్ తదితరులకు. ఏదైనా ప్రముఖ పిచ్చాసుపత్రిలో పని చేసిన అనుభవం తప్పనిసరి. (మీరు ఇప్పటికే మణిశంకర్ అయ్యర్ కి చికిత్స చేసారా.. అలా అయితే, మేము మీకోసమే వైటింగ్ ఇక్కడ.. )


(పైన ప్రస్తావించబడిన అర్హతలు మీకున్నాయా, మీరు ఇన్నాళ్ళూ ఇలాంటి ఉద్యోగం కోసమే కలలు కంటున్నారా ? మరి ఇంకెందుకు ఆలస్యం, ఆ కలలను నిజం చేసుకోండి.. దూసుకుపోండి అంతే. )

Wednesday, July 13, 2011

అమ్మ మార్కు పాలన

ప్రక్క ప్రక్కనే ఉన్నా, మన రాష్ట్రానికి, తమిళ నాడుకి చాలా తేడా ఉంది. ముఖ్యం గా పరిపాలన విషయంలో. మన ఊరిలో ప్రభుత్వం, ప్రతిపక్షం, టీవీ ఆన్లో ఉన్నప్పుడు ముచ్చటగా కొట్టుకున్నా, తరువాత బానే కలసిపోతారు. సొమ్ములు కూడా బానే పంచుకుని స్వాహా చేస్తారు. ఎప్పుడో మరీ మీడియా లో పొక్కితే తప్ప, ఒకరిమీద మరొకరు కేసులు పెట్టుకోరు. పొరపాటున పెట్టినా, అవి వీగిపోయేలా తగు జాగ్రత్తలు తీసుకుంటారు. మొత్తం మీద ఒక జట్టు లా మన అభ్యున్నతి కోసం కలిసి పని చేస్తారు. కాని తమిళ నాడులో అలా కాదు ముందరి ప్రభుత్వంలో అధికారాన్ని ఆస్వాదించిన అందరికీ, ప్రభుత్వం పడిపోయిన వెంటనే ముచ్చమటలే. ఎక్కడైన దొరికారో ఇంక అంతే సంగతులు. మొన్నటి వరకూ రాజరిక హోదాని అనుభవించిన కరుణ కుటుంబం.. బంధువర్గం.. (అంటే రాష్ట్ర జనాభాలో ఓ సగం వేసుకోండి.. ;-) ) ఇప్పుడు మూడు చెరువుల నీళ్ళూ తాగుతున్నారు. ఇంకా ముందుంది ముసళ్ళ పండగ. అమ్మ పదవిలోకి వచ్చిన వెంటనే, కలర్ టీవీ లాంటి, కరుణ మార్కు పథకాలకు మంగళం పలికింది. మిక్సీలు, గ్రైండర్ల పథకాలు రెడీ అవుతున్నాయి. ఆయన ఫొటోలూ, రాతలు, వగైరాలు తీయించేయడం ఎలానో ఉన్నదే. గత ప్రభుత్వం పని కట్టుకుని అటకెక్కించిన ప్రభుత్వ కేబుల్ టీవీ కి మళ్ళీ ఊపిరి పోస్తున్నారు, ఇది సన్ టీవీ నెట్ వర్క్ ని భూ స్థాపితం చెయ్యడానికే. ఎవరో డిస్ట్రిబ్యూటర్ (జయ ఇచ్చిన లాండ్ లో ఆయన ఏమైన మల్టిప్లెక్స్ కట్టాడేమో మనకి తెలీదు మరి) పెట్టిన చీటింగ్ కేసులో ఇప్పటికే కళానిధి మీద సమన్లు జారీ అయ్యాయి. గోరు చుట్టు పై రోకలి పోటు అమ్మ స్టైలు, లేకపోతే అసలు ఈమధ్య పత్తాలేని రంజిత వచ్చి ఇప్పుడు సన్ టీవీ మీద కేసు పెట్టడమేమిటి.. అమ్మ పాలనలో ఇలాంటివన్ని కామన్. సడన్ గా, టీటీకే రోడ్డులోనూ, సిపీ రామసామి రోడ్డులోనూ వన్ వే నిబంధనలు తొలగించేసారు.. మళ్ళీ అవి రద్దీతో కిటకిట లాడుతున్నాయి. ఆ రెండు రోడ్లు స్టాలిన్ ఇంటి ప్రక్క రోడ్లని నేను మీకు వేరేగా చెప్పనక్కర్లేదు. మొన్నెప్పుడో గోపాలపురం వైపు వెళ్ళినప్పుడు చూసాను, ఎంతో హడవిడిగా ఉండే తాతగారి ఇల్లు రోడ్డు, ఒక చెత్త లారీతో కంపుకొడుతూ ఉంది. ఒక్క హోంగార్డు కూడా దరిదాపుల్లో కనిపించలేదు. టీ తాగడానికి అలా పోయెస్ గార్డెన్ వైపు వెళ్ళుంటాడనుకోండి. నా లెక్క ప్రకారం మరో ఆరు నెలల్లో కరుణానిధి కూడా జైల్లొనే ఉంటాడు. ఆయన అదృష్టం బావుంటే ఈలోగా ముక్తి లభించవచ్చు. జయలాంటి CM మన రాష్ట్రంలో ఉంటే ఈ పాటికి జగన్ అంతు తేలిపోయేది. ప్రస్తుతానికి మాత్రం కరుణానిధి కుటుంబం చట్ట ప్రకారం నడుచుకోవడం చాలా ముఖ్యం. అంటే ఉదాహరణకి, కరెంటు బిల్లులు వెంటనే కట్టేసుకోవడం (పాత బకాయిలు తీర్చేసుకుంటే ఇంకా మంచిది), పార్కింగ్ స్థలాల్లోనే వాహనాలని నిలపడం, పాలిథిన్ కవర్లు ఎక్కువ వాడకపోవడం వగైరా.. వగైరా.. లాంటివన్నమాట. ఎందుకంటే ఏ కేసులోనైనా దొరికారా.. మళ్ళీ అధికారంలోకి వచ్చేవరకూ, స్వేచ్చగా ఆకాశం చూడకపోవచ్చు. మనం కూడా సన్ టీవీ కి ఎంత దూరంలో ఉంటే అంత మంచిది.

సో మొత్తం మీద పంచ్ లైన్ మాత్రం ఇదే - అమ్మ ఎవరికైనా అమ్మే కానీ.. తాతకు మాత్రం కాదు.. ;-)

(అయినా ఉట్టినే అనలేదు ఈ మాట -- "The female of the species is more deadly than the male")

Sunday, July 10, 2011

మౌనం మాటలాడినప్పుడు..

అప్పుడప్పుడు ఒక చిన్న ఆలోచన మనసులో మెదులుతుంది, సరిగ్గా మౌనం ఇంక మాటలాడదాం అని అనుకున్నప్పుడు. ఆ ఆలోచనని ఎక్కడో రాసుకుని దాచుకునే లోపు, కనీసం గుండె పొరల్లో పదిల పరచుకునే లోపు, క్షణాల కెరటాల ఆత్రుతల మధ్య ఎక్కడో, ఎక్కడికో కొట్టుకు పోతుంది. అది ఏ ఒంటరి తీరం చేరుతుందో మరి..

అలాంటి ఆలోచనలని బ్లాగు పోస్టుగా వేసుకుందామంటే మొహమాటం (ఆగ్రిగేటర్ల పుణ్యమా అని), అంత అర్థవంతం గా కూడా ఉండకపోవచ్చు. అందుకు, ట్విట్టర్ సౌకర్యంగా ఉంటుందని అనిపించి, ఒక అకౌంట్ తెరిచి దాన్ని నా బ్లాగుకు జత చేసాను ("మౌనం మాటలాడినప్పుడు.." - అనే పేరుతో). ఆసక్తి వున్నవాళ్ళు ఓ లుక్కు వేస్తూ ఉండండి.

(వీలైనంత వరకూ తెలుగు లోనే రాస్తాను, ఎపుడైనా ఆంగ్ల వాక్యాలు లేక ఆంగ్ల లిపిలో తెలుగు మాటలూ, కనిపిస్తే మరోలా అనుకోకండి. భావం ప్రధానం కదా.. ;-) )

Friday, July 8, 2011

శ్రీకృష్ణ కమీషన్ ఏంసాధించింది ?

మీకు కొత్తగా ఏదో చెప్పాలని కాదు, నా బుర్ర నెమ్మద పరచుకోడానికి.. అంతే.

తెలంగాణాలో సొంత రాష్ట్రం కావాలనే భావన బలంగా ఉంది. అన్ని వర్గాల్లోనూ ఆ ఆకాంక్ష రోజు రోజుకి పెరుగుతూనే ఉంది, మరీ ముఖ్యంగా డిసెంబరు 9 ప్రకటన తరువాత. రాష్ట్రం వస్తే వాళ్ళ బ్రతుకులు మెరుగౌతాయనే నమ్మకం ఎంతవరకూ నిజమో కాలమే నిర్ణయించాలి. ఆంధ్ర ప్రాంతంలో, అసలు సమస్య/భయం, హైదరాబాదు గురించే. అంతకు మించి తెలంగాణా ఏర్పాటుతో కొత్తగా వచ్చేది.. పోయేదీ వారికి ఏమీ లేదు. తెలంగాణా ఇవ్వద్దని రోడ్డెక్కిన వారిలో చాలా మందికి తెలంగాణా జిల్లా పేర్లే సరిగ్గా తెలీవు. ఈ పరిస్థితిలో ఏకాభిప్రాయం రావాల్సింది హైదరాబాదు మీదే. ఓ ఏడాది కాలం వృధా చేసిన శ్రీకృష్ణ కమీషన్, అసలు విషయం పై ధ్యాస పెట్టకుండా, ఓ ఆరు కొత్త సూత్రాలను ప్రజల్లోకి వదిలింది. దాని వల్ల అణువంతైనా ప్రయోజనం చేకూరిందా ? రాష్ట్రమంతా కలియ తిరిగి కమీషన్ తేల్చింది, సాధించింది శూన్యం. నా అవగాహన వరకు, ఈ తరుణంలో ఏ కమీషన్, ఏ ఒక్క వ్యక్తీ నిర్ధారించి. నిర్ణయించేదీ ఏమీ లేదు. కనీసం, ఉద్యమ పార్టీలు వచ్చిన గత దశాబ్ధంలో అయినా, తెలంగాణా లో నిజమైన అభివృద్ది చేసి వాళ్ళు చెప్పేది తప్పు అని ప్రభుత్వం నిరూపించ గల్గిందా ? లేక.. నిధులన్నీ హైదరాబాదులోనే పొయ్యకుండా, రాష్ట్రంలో కానీసం మరో రెండు నగరాలని భాగ్యనగరానికి దీటుగా ముందుకు తీసుకెళ్ళిందా ? రెండూ జరగలేదు. దశాబ్ధాలు గడిచినా ప్రజల అభిప్రాయాలు/భయాలు మారలేదంటే, దానికి కారణం మనల్ని పాలిస్తున్న పాలకులది కాక మరెవరిది ? మరియు, అలాంటి పాలకులకు పట్టం కట్టిన మనదీను.

ఏది అయితేనేం, వాదనలతోనూ, లేక అధికారంతోనూ సమస్యని పరిష్కరించే స్థాయి దాటిపోయింది, అంత సామర్ధ్యం ఉన్న నాయకులూ లేరు ఇప్పుడు. నాకు తెలిసినంత వరకూ, రెండు ప్రాంతాల వారి ప్రతినిధులను కూర్చోబెట్టి అర్థవంతంగా చర్చించడమే మార్గం. చర్చల గురించి హోం మంత్రిగా అనుభవం కూడా వున్న జానా రెడ్డి ఎలాగో మన వ్యవహారాన్ని సరిహద్దు దేశాలతో పోల్చనే పోల్చాడు, అసలు నైతికతే లేని పాక్ తోనే చర్చిస్తున్నప్పుడు, ఒకే జాతిగా ఉన్న మనం, ఎందుకు చర్చించుకోలేం ? ఒక అరవై శాతమైన ఏకాభిప్రాయనికి వస్తే, మిగతా భాగం ప్రభుత్వం నిర్ణయం తో ఒప్పించవచ్చు నొప్పించకుండా. అసలు చర్చే లేకుండా నిర్ణయిస్తే మాత్రం, సమస్య పరిష్కారం కాదు కదా, ఇంకా జటిలం అవుతుంది. డిసెంబరు ప్రకటనలతో జరిగింది అదే.

అయినా, రాహుల్ గాంధి అలా ఉత్తర ప్రదేశ్ పొలాల్లో తిరక్క పోతే, ఇంత పెద్ద సమస్యని ఒక కొలిక్కి తేవచ్చు కదా. ప్రధాని అవ్వడానికి తన బయో డేటా లో కూడా పెట్టుకోవచ్చు. మనమేమైనా కాదంటామా. హైదరాబాదుని హాంగ్ కాంగ్ చేస్తామంటున్నారు, మరి అలా అయితే, వైజాగ్ ఇంక సింగపూరే, సందేహమే లేదు. ఆదిలాబాదు, విజయనగరం మాత్రం ఆదిలాబాదు, విజయనగరం గానే ఉంటాయి ఎప్పటికీ. మీరు వర్రి అవ్వకండి. మన అదృష్టాలు అలాంటివి మరి.

(ఇంకో కామెడీ ఏంటంటే, ఇన్నేళ్ళుగా చెన్నై లోనే ఉన్నాను, ఇంక మా భాగ్యనగరానికి ట్రాన్స్ఫర్ ఇవ్వండి అని మా బాసుని అడిగితే, అసలే అక్కడంతా గొడవలు.. ఏం వెళ్ళక్కర్లేదు అన్నాడు.. ఒళ్ళు మండి, అవన్ని మా ఇంటి గొడవలు, మీరు బాధ పడకండి, మాలో మేము తీర్చుకుంటాం ఆన్నా.. ఆ మాటైతే అన్నాను కానీ, ఎక్కడో డౌటుగానే ఉంది.. ఎందుకంటారు ? )

Friday, July 1, 2011

ఒకటీ.. రెండు, మూడు.. తరువాత నాలుగు.. అయిదూ. తరువాత నా మొహం..

ఈ లేటు వయసులో, ఇప్పుడు మీకు అంకెలు ఎందుకు చెప్తున్నానా అని మీ అనుమానం ? ఏ చానల్ పెట్టినా ఇదే గోల మరి, ఏంచెప్పమంటారు. మొదటి పదిలో పదిహేను ర్యాంకులు మావే అని ఒకడంటే, మా టాపర్స్ బ్యాచ్ లో ప్రతి ఒక్కరికి మూడు ర్యాంకులు వచ్చాయని మరొకడు. విషయం వరకూ పర్వాలేదనుకున్నా, దానికి వెనక వాయిస్ ఓవర్ కేక.. మీకు లక్ష్మీ గణపతి ఫిలింసే గుర్తొస్తుంది. నో డౌట్.

రాసే వాళ్ళకంటే సీట్లే ఎక్కువ అంటున్నారు మరి ఇంకా దేనికి పరీక్ష, ఓ సగం మంది నారాయణా నుంచి రాస్తే, మిగతా సగం చైతన్య లా ఉంది. మరి వాళ్ళకి కాక మీకూ నాకూ ర్యాంకులు ఎందుకొస్తాయి. ఇప్పుడు ఇండియా పాకిస్తాన్ మ్యాచ్ జరిగితే ఎక్కడైనా శ్రీలంక గెలుస్తుందా. మన ఎంసెట్ పరిస్థితీ అలానే తగలడింది. అసలు ఇంటర్ లెవెల్లో ఇంత పోటి.. ఇంత హడావిడి అవసరమా ? ఒకడు రోజూ పది మైళ్ళు పరిగెడుతున్నాడని.. మరొకడు మరో మూడు పరిగెట్టడం. పరుగెవరికోసమో ఎవరికీ తెలీదు. మున్ముందు జీవితానికి కావాల్సిన నైపుణ్యం ఏదైనా పొందుతున్నామా ఈ పరుగులో ?

ఓకే లెండి.. ఇప్పుడు ఇంతకంటే లోతుగా రాసే మూడ్ లేదు.. సో.. ఆరు.. ఏడు.. ఎనిమిది. మీ ఇంట్లో ఎవరైనా చిన్న పిల్లలు ఉంటే టీవీ పెట్టుకోమనండి, రేపటికల్లా అంకెలు వచ్చేస్తాయి. (శృతి సంగతి మాత్రం అడక్కండి.. ;-) )

(నా గోల ఇలా ఉంటే, మా ఆవిడ మాత్రం మొగలి రేకుల్లో ఆలీ గురించి తెగ వర్రీ అయిపోతోంది.. ఇప్పుడు నేను ఇంక సముదాయించాలి.)

Wednesday, June 29, 2011

సత్యసాయి బోధనలు.. ముఖ్యం గా ట్రస్టు సభ్యులకు..

(దీన్ని, నా పాత టపా కి అనుబంధ టపా గా భావించవచ్చు)

క్రిందివి కొన్ని సత్యసాయి బోధనలు.. ముఖ్యం గా ట్రస్టు సభ్యులకు.. (ఎవరైనా వారికి గుర్తు చేస్తున్నారో లేదో మరి.. )

తెలుగు వాడిని.. తెలుగు బ్లాగర్ ని అయిన నేను ఈ ఆంగ్ల భాష వాక్యాలను మిక్కిలి ఆవేదనతోనే పెడుతున్నాను. అనువాదం అసలు అర్థాన్ని పోగొట్టే ప్రమాదముంది, మరియు, ట్రస్టు సభ్యుల్లో ఆంధ్రేతరులు కూడా ఉండటం వలన, వారి సౌలభ్యం కోసం, ప్రస్తుతానికి అనువాద ప్రయత్నం చెయ్యలేదు. మరోలా అనుకునేరు..

We do not get what we desire, We get what we deserve.

To earn the goodwill of the Master, there is one recipe; obey His order without murmur. Grace is showered on all who obey instructions and follow order.

Life is just a chance to see for yourself your beginning and your end.

Man is born to share and serve, not to grab and grieve.

An educated man must realise that he has more obligations than privileges, more duty than right.

No one has a right to advise others unless he is already practicing what he preaches.

Don not come to me with your hands full of trash, for how can I fill them with Grace when they are already full. Come with empty hands, and carry away My Treasure, My Love.

I am Infinite, Immeasurable, Unique, and Incomparable, equal to Myself alone; I am My own Measure, Witness and Authority.

Avoid pomp, exhibition, and boasting. Be simple, sincere and sweet.

Learn to adapt adjust and accommodate.


( పోస్ట్ పెట్టక ముందే ఎవరో ట్రస్టు సభ్యులకు ఉప్పందించేసారు, ఒకాయన నాకు ఫోన్ చేసి, అయ్యా, ఇన్నాళ్ళూ మేము మీరు రాసిన ఆ రెండో వాక్యాన్ని పాటించే ఈ పరిస్థితి తెచ్చుకున్నాము అని వాపోయాడు.. ఏంచెప్పగలం.. చేసుకున్న వాళ్ళకి చేసుకున్నంత. ఆఖరి వాక్యాన్ని ఫాలో అయిపోండి ఇప్పుడు ఏంపోయింది.. అన్నా నేను.. ;-) )

Friday, June 24, 2011

పుట్టపర్తి విషయంలో నాకో క్లారిటీ వచ్చేసింది..

మొన్న మొన్నటి వరకూ పుట్టపర్తి అంటే నాకు సాయే.. అంతా ఆయనే..
కానీ ఇప్పుడు నాకు జ్ఞానోదయం అయ్యింది. పుట్టపర్తి అంటే సత్యసాయే కాదు.. ఇంకా చాలా చాలా ఉంది.
మీ కళ్ళూ తెరిపిస్తాను.. ఉండండి మరి..


సత్యసాయి వేరు.. ట్రస్టు వేరు..
ట్రస్టు వేరు.. భక్తులు వేరు..
ట్రస్టు సొమ్ము వేరు.. భక్తులు ఇచ్చిన విరాళం వేరు..
సత్యజిత్ వేరు.. ట్రస్టు వేరు..
అలాగే మిగతా భక్తులు వేరు.. సత్యజిత్ వేరు..
శ్రీనివాసన్ వేరు.. రత్నాకర్ వేరు..
నిజానికి ట్రస్టు వేరు.. దాని సభ్యులు వేరు.
మిగతా మందిరాలు వేరు.. యజుర్వేద మందిరం వేరు..
ప్రభుత్వం వేరు.. చట్టం వేరు..
భక్తి వేరు.. ఆశయం వేరు..

బాబా ఉన్నప్పుడు పుట్టపర్తి వేరు..
బాబా లేనప్పుడు పుట్టపర్తి వేరు..

ప్రభుత్వానికి అది సంపద.. భక్తులకది నమ్మకం.. ట్రస్టుకది బాధ్యత.. వ్యక్తులకది అవకాశం.. మనలాంటి సామాన్యులకి అది ఓ చిదంబర రహస్యం.

Tuesday, June 21, 2011

ప్రేమించడం ఒక కళ

ప్రేమించడం ఒక కళ.. ఆ కళ తెలియడం ఒక వరం.

ప్రేమ అంటే ఏమిటి.. ఎందుకు మనం ప్రేమించాలి.. లేక ప్రేమింప బడాలి.. ఈ ప్రశ్న నన్ను అప్పుడప్పుడు వేధిస్తూ ఉంటుంది. ఆ క్షణానికి నేను చెప్పుకునే సమాధానం కూడా మారుతూనే ఉంటుంది. అర్థం అయినా, అవ్వకున్నా, మన అనుభవం లో తెలుసుకున్నా.. లేకున్నా... ప్రతీమనిషి జీవితం లోనూ ప్రేమ అత్యంత ముఖ్యమైనదే.. నిస్సందేహంగా. ఎందుకంటే, అది అమితమైన ఆనందాన్ని, సంతృప్తిని ఇస్తుంది. (దూరం చేస్తుంది కూడా) చదువుకునే రోజుల్లో, నేను అనుకునే వాణ్ణి, "ప్రేమించడానికీ అర్హత కావాలని", అదే ఈ రోజుకీ నమ్ముతాను. మనకంటూ ఒక వ్యక్తిత్వం, గమ్యం/సామర్ధ్యం లేనప్పుడు, మన ప్రేమ ఎవరికీ అక్కర్లేకపోవచ్చు/ఉపయోగపడకపోవచ్చు కూడా. మన తెలుగు సినిమా హీరో లా, నేను కేవలం "ప్రేమించడం" మాత్రమే చేస్తాను అంటే, ఎవడికి కావాలి ఆ ప్రేమ ? ఈ మధ్య నాకు అనిపిస్తోంది.. "ప్రేమించడమూ ఒక కళే" అని. అందరూ జీవితంలో ప్రేమనే నింపుకోవాలనుకుంటారు, మరి అలాంటప్పుడు, కొందరి జీవితంలో ద్వేషమే ఎందుకు మిగిలిపోతుంది.. అందరూ ఉన్నా నిర్లిప్తత లోనే ఎందుకుండిపోతారు ? వాళ్ళకు ప్రేమించడం ఎలానో తెలీలేదు అని అనుకోవాలా ? జీవించడం ఒక కళ అయితే, ఆ జీవితాన్ని ప్రేమతో సుసంపన్నం చేసుకోవడమూ ఒక కళే కదా.. మా పిన్ని ఎప్పుడూ చెప్పేవారు.. "ప్రపంచాన్ని ప్రేమించడం చాలా తేలిక.. పక్కింటి వాడిని ప్రేమించడమే కష్టం" అని. నిజమే.


నా వరకూ నేను గ్రహించుకున్నవి.. (మీకు వేరే విధంగా అనిపించడంలో ఏమాత్రం ఆశ్చర్యం లేదు)


ఎవరినో ప్రేమించే ముందు.. మనల్ని మనం ప్రేమించుకోగలగాలి, అంటే నా ప్రేమను పొందగలిగే అర్హతను నేను కలిగిఉండాలి.

నేను ప్రేమిస్తున్నది నాకోసం, నా ఆనందం కోసం. (ఎదుట వ్యక్తి కి మనం ఎదో నిస్వార్థంగా ఇస్తున్నాం, అనేది, మన భ్రమ)

ప్రేమ ఉన్న చోట నమ్మకం, సహనం, బాధ్యత కూడా ఉండి తీరాలి. అప్పుడే అది కలకాలం నిలుస్తుంది.. మనల్నీ నిలబెడుతుంది.

మన యాంత్రిక జీవితాల్లో, అప్పుడప్పుడైనా, మన అనుభూతులను బయటకు వ్యక్తపరచడం ఎంతో అవసరం. వాటిని జీవితాంతం పదిలపరచుకోవడం కూడా.

ఎలాంటి బంధమైన, ఎప్పుడో అప్పుడు ఒడిదుడుకులను ఎదుర్కుంటుంది. అలాంటి తరుణంలో మన తప్పులను సరిదిద్దుకోవడం తో పాటూ, ఎదుట వ్యక్తి తప్పులను మనస్పూర్తిగా క్షమించగలగాలి.

జీవితంలో మార్పు సహజం.. గుండెలో పదిలంగా దాచుకున్న ప్రేమ మారకపోవచ్చు, కానీ వర్తమానాన్ని అంగీకరించే పరిణితి ప్రేమకుండాలి. జ్ఞాపకం ఎంత విలువైనది అయినా, కాలాన్ని ఆపలేదు కదా.. కరిగిన క్షణాన్ని వెనక్కి తెచ్చి ఇవ్వలేదు కదా..


ప్రేమా.. జీవితమా అని ఎంచుకోవాల్సి వస్తే మాత్రం.. నేను జీవితాన్నే ఎంచుకుంటాను. (వీలున్నంతవరకూ అలాంటి పరిస్థితే రానివ్వను) ఎందుకంటే,.. ప్రేమ లేని జీవితానికి అర్థం లేకపోవచ్చు.. కానీ జీవితం లేని ప్రేమకు ఉనికే లేదు.

Friday, June 17, 2011

పనిమనిషి కష్టాలు (సినిమా కష్టాలు లాంటివి)

భాష, జీవనదిలా నిరంతరం ప్రవహిస్తూనే ఉంటుంది, కొత్త కొత్త వాడుకలు వస్తూ ఉంటాయి, వాక్య ప్రయోగాలూ జరుగుతూ ఉంటాయి. ఇప్పుడు మీకు నేను ఒక సరికొత్త ఆవిష్కరణని పరిచయం చెయ్యబోతున్నాను. మీరందరూ ఈ వాక్య ప్రయోగాన్ని, అస్సలు మొహమాటం పడకుండా, ఫ్రీ గా.. వాడేసుకోవచ్చు.

అదేంటంటే..
అదేంటంటే..
అదేంటంటే..
..

(రెండు బ్రేకులు.. మూడు సార్లు ఇప్పటివరకూ ఉన్న హెడ్ లైన్స్ చెప్పిన తరువాత )

"పనిమనిషి కష్టాలు.. "
అవును ....
"పనిమనిషి కష్టాలు.. "

(పైన శీర్షిక లో రాసిన దానికి ఇంత హాడవిడి అవసరమా, అని మీకు అనుమానం రావచ్చు.. తప్పదు మరి, ఆ మాత్రం హైప్ లేకపోతే ఏంబావుంటుంది చెప్పండి, మీరు 30 మినిట్స్ చూడరా.. ఏమిటి ?)

ఓకే.. ఇంక మీకు నేను ఈ పదబంధాన్ని ఎలా ఉపయోగించుకోవాలో, అసలు దీని అర్థమేంటో వివరిస్తాను. మాకు తెలుసులేవోయ్, పని మనిషి కష్టాలు అంటే, పనిమనిషి రాకపోవడమో, లేక పూర్తిగా మానేయ్యడమో అని మీరు అనుకుంటే, మరి శరవణా భవన్ పొంగల్ లో కాలేసినట్టే. మీరు అనుకున్నది ఒక మోస్తరు నిజమే కాని, ఆ కష్టాలు వేరు, ఇప్పుడు నేను చెప్పే కష్టాలు వేరు. మీరొక క్షణం కళ్ళుమూసుకుని చదువుతూ ఉండండి.. (ఎందుకంటే.. అప్పుడే కదా నేను మీ కళ్ళు తెరిపించగలను).. ముందుగా, ఎలాంటి సందర్భాల్లో ఈ ప్రయోగం చేసుకోవచ్చో మీకు చెప్తాను.. ఫర్ సప్పోజ్, మీరు ఆవిడని (మీ ఆవిడనే) సినిమాకి తీసుకెళ్తానని మాటిచ్చారు అనుకోండి, కానీ సాయంత్రానికి మీకు ఎప్పటిలానే ఓపిక లేదు (భార్యతో కదా వెళ్ళాల్సింది.. ;-) ), అలాంటి సమయాల్లో, మీరు మీ ఆవిడని ఒప్పించుకోడానికి ఇలా అనచ్చు "ఏమోయ్, ఈ రోజు నాకు ఆఫీసులో బోలుడన్ని పనిమనిషి కష్టాలు వచ్చేయ్, అందుకని మనం సినిమా కి రేపు వెళ్దాం.. ". ఆవిడ ఒప్పుకుందా లేదా, అన్నది మీ అదృష్టానికి సంబంధించిన మేటర్ కాబట్టి, నేను మరీ వివరాల్లోకి పోను. మీకు ఇంకో మెరుగైన ఉదాహరణ ఇస్తాను, మీ క్రింద పనిచేసేవాడెవడైనా, ఓ ఫొను కొట్టేసి లీవ్ తీసుకున్నాడనుకోండి, మీరు మీ కొలీగ్ తొ ఇలా అనచ్చు.. "ఆ రమేష్ గాడు చూడు, పది గంటలకి ఫోన్ చేసి, ఏవో పనిమనిషి కష్టాలు చెప్తున్నాడు".

పై రెండు వాక్యాలతో మీకు విషయం అర్థం అయ్యే ఉంటుంది, కానీ నా భాద్యతగా ఇంకా వివరిస్తాను.

1. ఇవి చాలా భయంకరమైన కష్టాలు. మానవ మాత్రుడెవడూ పడలేనివి
2. కానీ ఒక్క రోజులోనో, మాహా అయితే రెండు రోజుల్లోనో తీరిపోతాయి.. కామెడీగా..
3. ఇవి మళ్ళీ మళ్ళీ రావని అస్సలు గ్యారంటీ లేదు. అంటే, ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు వచ్చేస్తూ ఉంటాయి.
4. కామెర్లు వచ్చి హాస్పిటల్ కి వెళ్ళడం (రెండో రోజే తగ్గిపోవాలి మరి), భర్త ఉద్యోగం పోవడం (వచ్చే నెల మళ్ళీపోతుంది), అబ్బాయికి బైకు ప్రమాదం. (వాడేమో ఉయ్యాల్లో ఉన్నాడు) తమ్ముడి కూతురు విశేషం.. (పదోసారి అనుకుంటా) వగైరా.. వగైరా..
5. ముఖ్యమైన విషయం ఏంటంటే, సానుభూతి కాదు.. షాక్ అయిపోయేలా ఉండాలి.. అదీ మెయిను..
6. SEI CMM ప్రమాణాల ప్రకారం, ఇది లెవెల్ - 5 టైపు. (అంటే ఎప్పటికప్పుడు మెరుగవుతూనే ఉంటుంది)

ఇంతకీ, నాకు ఇవన్నీ ఎలా తెలిసాయనే కదా మీ అనుమానం.. "జీవితమే ఒక పాఠం" మీకు తెలీదా ?

నేను ఇంత వివరంగా చెప్పాక కూడా మీకు అర్థం అవ్వకపోతే,... ఈసారి ఎప్పుడో మా పనిమనిషి తన మాటల్లో చెప్పినప్పుడే మీకు లైవ్ లో వినిపిస్తాను. టీవీ 9 రజిని కాంత్ టైప్ లో.. అప్పుడు మీకు ఒక క్లారిటీ వచ్చేస్తుంది. ఓకే మరి.. ప్రస్తుతానికి ముగిస్తున్నాను, మీరు సిగ్గులేకుండా, హ్యాపీగా ఈ పద ప్రయోగాన్ని వాడేసుకోండి.. ఏంపర్వాలేదు.. :-)

(ఏమోయ్.. అముద ఇవాళయినా వచ్చిందా....ఏంటీ..... వాళ్ళ ఏరియాలో వరదలా.. చెన్నైలో ఏ నదికబ్బా ? )

Wednesday, June 15, 2011

మీరు ఏమిట్లు ? సారీ.. మీది ఏ సామాజిక వర్గం ? :-)

కొన్నేళ్ళ క్రితం వరకూ, ఈ ప్రశ్నని నేను చాలా సార్లు ఎదుర్కున్నాను. ఏ ట్రైన్ లోనో కలిసి ప్రయాణం చేస్తున్నప్పుడు.. ఏ పొరుగు ఊరిలోనో ఎదురుపడినప్పుడు. ఓ నాలుగు మాటలు అనంతరం, ఈ ప్రశ్న పడేది. మన రాష్ట్రం లో నేను ఉండక పోవడంవలనో, లేక టీవీ9 చెప్పిన మార్పు వచ్చేసిందో, ఈ మధ్య ఈ దర్యాప్తు కాస్త తక్కువే వింటున్నాను. కాకపోతే గత కొంత కాలంగా, "కులం" అనే మాటను వాడకుండా, స్టైల్ గా "సామాజిక వర్గం" అని పిలుచుకుంటున్నారు. మాట మారిందేమో కానీ, అసలు భావం అదే. రాజకీయ పార్టీలు కూడా, "సామాజిక న్యాయం" అని చెప్పి, తమను తాము ఆనందం గా అమ్ముకుంటున్నాయి. ఉదాహరణకి ఎవరైనా పెద్దమనిషి (అంటే మన బొత్స సత్తిబాబు లాంటి వాడు అన్నమాట), మా సామాజిక వర్గానికి ప్రాధాన్యత లేదు, అని నొచ్చుకున్నాడనుకోండి, మనం ఆయన కులం గురించి చెప్తున్నాడని అర్థం చేసుకోవాలి. మంత్రి వర్గ విస్తరణలో, సామాజిక న్యాయం జరగలేదు అని పేపర్లోరాస్తే, అదేదో మన జీవితాలని మార్చే సరికొత్త న్యాయం అని మనం భ్రమ పడనక్కర్లేదు, "అన్ని కులాలకీ, డబ్బులొచ్చే పోస్టులు సరిగ్గా పంచలేదు" అని చదువుకోవాలి.

ఇందులో మనకున్న సౌలభ్యం ఏంటా, అంటే, మనం కులాల్ని రూపుమాపాం అని సంబరపడచ్చు. రాజకీయ పార్టీలు, మావి కుల రాజకీయాలు కాదు, మాదంతా సామాజిక న్యాయం అని గొప్పగా చెప్పుకోవచ్చు. ఏ రాయిచ్చుకుని కొట్టుకుంటే ఏంటి, పళ్ళూడగొట్టుకోడానికి అనుకుంటే, మరి మీరు వెనకబడిపోతారు చూసుకోండి. ఇందులో చిక్కల్లా ఏంటంటే, కులం అంటే, మనం ప్రతిఘటించచ్చు, "సామాజిక వర్గం" అంటే మనం "అయితే ఓకే" అనాల్సి వస్తుంది.

నాకు తెలిసిన సమాజం వరకూ, మూడే వర్గాలు ఉన్నాయి. ధనికులు, మధ్య తరగతి, పేదలు. ధనికులు రాజకీయ నాయకులని కొనేస్తారు, పేదల్ని ఆ నాయకులు కొనేస్తారు.. నోటిచ్చో, సబ్సిడీ ఇచ్చో, లేక ఇంకా వీలైతే ఓ క్వార్టర్ ఇచ్చో. ఇంక మిగిలింది మధ్య తరగతి, వీళ్ళు ఎప్పుడో గానీ ఓటే వెయ్యరు. వీళ్ళు టీవీ లో మెగా సీరియల్సు, వార్తా కథనాలు, లోతైన విశ్లేషణలు, మరియు బాబాల దీక్షలూ చూస్తూ గడిపేస్తారు. ఈ మూడు వర్గాలకి ఎవడైనా న్యాయం చెయ్యగలడా, సమంగా చూడగలడా ? నిజంగా చెయ్యగలితే, అది కదా సామాజిక న్యాయం ?

ప్రస్తుతానికి నేనున్న తమిళ నాడు లో ఈ జాఢ్యం లేదనుకునేరు, ఆ మధ్య మా కొలీగ్ ఒకాయన, ఇల్లు అద్దెకి అడగడానికి ఓనర్ గారికి ఫోన్ చేస్తే, ఆయన ఇలాంటి పరిశోధనే మొదలుపెట్టాడంట, ఈయనికి చిర్రెత్తుకొచ్చి, నేను మీ ఇల్లు అడగడానికి ఫోన్ చేసాను, మీ అమ్మాయిని అడగడానికి కాదు అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసాడంట.

Friday, June 3, 2011

చెడు స్నేహాలతోనే కష్టాలు - కరుణానిధి :-)

శ్మశాన వైరాగ్యం టైపులో అకస్మాత్తుగా, కరుణానిధి తాతగారికి స్నేహ బంధాలు బేరీజు వేసుకోవాలని అనిపించింది. తన పుట్టిన రోజు సందేశం లో ప్రముఖం గా, చెడు స్నేహాల వలనే కష్టాలు వస్తాయని చెప్పి మన కళ్ళు తెరిపించే ప్రయత్నం చేసారు..(తను మాత్రం నల్ల కళ్ళజోడు తీయలేదు). కాంగ్రెస్ నే ఉద్దేశించి అన్నారని తమిళ కోళ్ళు కూస్తున్నాయి కానీ.. అసలు భావం అది కాదేమో అని నా గట్టి అభిప్రాయం. కనిమోళి జైలు లో ఉండటం వలన, మారన్ జైలు కి వెళ్ళే షేర్ ఆటో కోసం వెయిట్ చేస్తూ ఉండటం వలనా, వాళ్ళకి చెప్పాలనుకున్నది ఇలా పత్రికా ముఖంగా చెప్పారేమో అని నా డౌటు. ఇప్పుడు మీ పిల్లలెవరైనా కోరి తలనొప్పులు తెచ్చుకున్నారనుకోండి.. మీరు ఏంచెప్తారు, చెడు స్నేహాలు మానమని చెప్తారా లేదా. అలాగే మరి మా కరుణ తాతగారు కూడా చెప్పుకొచ్చారేమో అని నాకు అనిపిస్తోంది. ఎన్ని చెడు నేస్తాలు లేకపోతే, కని, గంటలు తరబడి బేరాలు కొనసాగించి రాజాకి టెలికాం మంత్రి పదవి దక్కించుకుంటుంది.. దయానిధి మూడు వందలకు పైచిలుకు ఫోను లైన్లు ఇంటికి వేయించుకుంటాడు.. అందుకని ఈ మాట మనం కనీని, దయనిధిని మార్చడానికే అన్నారని కూడా భావించ వచ్చు.

ఇప్పుడు అదే ఫీలింగు సోనియ మేడం కి ఉందనుకోండి, అందుకే DMK తో చెడు స్నేహం మానేసి, జయలలితతో మంచి స్నేహం మొదలుపెట్టే ఆలోచనలో ఉంది. రాజకీయాల్లో ఎన్నికల తరువాత, మంచి స్నేహాలు, చెడు స్నెహాలుగా మారుతూ ఉంటాయి, మనం దాన్ని మరీ అంత సీరియస్ గా తీసుకోనక్కర్లేదు. ఉదాహరణకి, కొన్ని రోజుల్లో, మమతా కి కాంగ్రెస్ చెడు స్నేహం అనిపించచ్చు.. TRS కి BJP చెడు గా కనిపించనూ వచ్చు. విజయ కాంత్ కి జయలలిత స్నేహం చెడు గా మారి పీడకలలు తేవచ్చు. అందుకని మనం ఈ స్నేహాల గురించి పెద్దగా బాధ పడనక్కర్లేదు. డార్విన్ పరిణామ సిద్ధాంతం కూడా అదే చెప్తోంది మరి.. పులులు.. సింహాలూ... అవకాశం ఉంటే రాక్షస బల్లులు.. ఇలాంటి భయంకరమైన జీవాలు, వాటిలో అవికొట్టుకున్నా.. కలిసి కాపురం చేసినా ముచ్చటగానే ఉంటుంది. కానీ ఇందులో మనలాంటి లేడి పిల్ల సంబరపడటానికి, అదిరిపోడానికి ఏమీ లేదు. ఈ అడవిలో మనం ఉన్నది ఆ క్రూర జంతువుల ఆహారం గా చావడానికే గానీ, వాటి మధ్య బాంధవ్యాల గురించి బెంగ పడ్డానికి కాదు. మీకు ఇంతకంటే వివరంగా చెప్పడం నావల్ల కావడం లేదు.


ఇందులో ఇందులో కరుణానిధికి ఒక సౌలభ్యం ఉంది, వయసు పెరుగుతుంది కానీ, తగ్గదు కాబట్టి, వచ్చే యేడు, ఈ సందేశాల బాధ ఉండకపోవచ్చు. మరీ నమ్మకంగా చెప్పలేం లెండి, లీడరూ చిరాయువు అన్నారు అసలే.

సో ఇందుమూలంగా నే చెప్పేదేమింటంటే, మీరు కూడా మీకున్న చెడు స్నేహాలు మనేయండి. మంచిగా రాహుల్ తోనూ, జగన్ తోనూ, KTR ఇంకా వీలైతే జూనియర్ NTR తోనూ, స్నేహం చేసుకోండి.. పడుంటుంది.

Saturday, May 28, 2011

అద్దాలు లేని ఊరు,. (కవితే కాబోలు)

మా చిన్న ఊరుకి వచ్చారు ఓ పెద్ద గురువు గారు..
నాలుగు రోజులు మాతోనే గడుపుతానన్నారు.
మంచి మాటలు ఎన్నో చెప్పారు.. పురాణాలు విశదీకరించారు.
ఓ సాయంత్రం, సభ అవ్వగానే, ఇంక వెళ్ళాలి అంటూ బయలుదేరారు.
బిక్క చచ్చిన జనం, వద్దు వద్దు అన్నారు..
మంచి కూడా వ్యసనమే మరి. ముఖ్యంగా వినడం..
మాతోనే మీరు అని పట్టుపట్టారు.
చిరునవ్వుతో ఆయన అన్నారు..
"మీరు నాకొక మాట ఇస్తే ఇంకొన్నాళ్ళు మీ ఊరిలోనే ఉంటాను.. "
మీకోసం ఏదైనా సరే అన్నాం ఒక్క గొంతుతో..
"మీ ఇళ్ళల్లో దర్పణాలని పగలగొట్టండి" అన్నారు ఆయన.
ఆశ్చర్యపోవడం ఇంక మా వంతు.
అయ్యో, ఎలా అలంకరించుకునేది..
ఎలా నా అందానికి గర్వపడేది.. ?
కానీ ఇచ్చిన మాటకి.. చెప్పినట్టే చేసాం మరి.

ఆయనా.. కొన్నాళ్ళు కాదు.. కొన్నేళ్ళు మాతోనే ఉన్నారు..
ఆరు నూరు అయ్యిందో ఏమో.. మా వాళ్ళు భలే మారిపోయారు.
ఇళ్ళల్లోమునుపు కంటే ప్రేమగా ఉంటున్నారు..
బయట నలుగురూ కలిస్తే ఆత్మీయంగా పలకరించుకుంటున్నారు..
నాదీ నీదీ కాదు.. అంతా మనది అంటున్నారు..
ఆనందాన్ని కలసి పంచుకుంటున్నారు..
కష్టమొస్తే, ఒకరికొకరు నిలబడుతున్నారు.
మా ఐకమత్యానికి మురిసిందో ఏమో..
ధాన్య లక్ష్మి మా ఊరిలోనే కొలువు తీరింది.
ప్రతి ఇంటా సౌభాగ్యం.. ఆనందం వంద రెట్లు ఇప్పుడు.

ఎలా ఇంత మార్పు.. ఉండబెట్టుకోలేక.. అడిగేసాను నేను..
మా గురువు గారు అన్నారు..
"నాయనా.. మీరు అద్దాలతో పాటూ,
నేను అనే స్వార్థాన్ని.. అహంకారాన్ని వదులుకున్నారు..
అవి లేని చోటే.. సంతోషాలకి నెలవు"..
కొంచం అర్థం అయినట్టే ఉంది.

ఇది జరిగి ఇప్పటికి ఎన్నాళ్ళయిందో ఎవరికీ తెలీదు..
కానీ మా ఊరు.. ఇప్పటికీ.. అద్దాలకి ఆమడ దూరమే.

Monday, May 16, 2011

మా అసెంబ్లీ అద్దెకి ఇస్తున్నాం. మీకేమైనా, ఇంట్రెస్ట్ గానీ, లేక ఆసక్తి గానీ, ఉంటే చెప్పండి.. ;-)

మీకు ఈ విషయం ప్రాముఖ్యత అర్థం అవ్వాలంటే కాస్త ఫ్లాష్ బాక్ తప్పదు. కొన్నేళ్ళ క్రితం, ఓ అర్థరాత్రి మా కరుణ తాతగారిని బాగా కుమ్మి అరెస్ట్ చేసారు, ఏదో Fly-Over అక్రమాల కేసులో. ఆ అరస్ట్ కు సన్ టీవీ వాళ్ళు తమ రీ-రికార్డింగ్ నైపుణ్యం జోడించి, మన మీదకు వదిలారు. అప్పట్లో ఆ యాక్షన్ సినిమా ఒక మోస్తరు హిట్టే. ఆ సందర్భాన్ని పురస్కరించుకుని, అదే ప్రాంతం లో, చరిత్ర లో నిలచిపోయేలా ఒక నిర్మాణాన్ని మా తాతగారు తలపెట్టారు. అలా మొదలైంది మా నూతన అసెంబ్లీ భవనం. నగరం నడిబొడ్డున, విశాలంగా, కళాత్మకం గా నిర్మింప బడింది. ఆ మధ్య ఎప్పుడో సోనియా గాంధీ అటువైపుగా వెళ్తుంటే, ఆవిడ చేత ప్రారంభం కూడా చేసామనిపించారు. (అప్పటికి పూర్తి అవ్వని భాగాలకి, తోట తరణి చేత సెట్టు వేయించిమరీ).

బళ్ళు ఓడలు అవుతాయి.. అలాంటప్పుడు, ఓడలు బళ్ళూ అవ్వకా తప్పదు. మా తమిళ తంబీలకి అయిదేళ్ళకోసారి, ఇలా మార్పు చెయ్యడం ఒక సరదా. ఇప్పుడు జయలలిత వంతు, ఆవిడ కి తాతగారి ప్లాను బాగా తెలుసు, అందుకే ఆ ఆసెంబ్లీ గట్టు కాదు, మెట్టు కూడా ఎక్కనని ఎప్పుడో ప్రతిజ్ఞ చేసింది. ఆ మాటకు కట్టుబడి, ఇప్పుడు అసెంబ్లీ వంక చూడను కూడా చూడనంది. మద్రాసు విశ్వవిద్యాలయం లో ప్రమాణ స్వీకారం చెయ్యాలని డిసైడ్ అయిపోయింది. సమావేశాలు, పాత అసెంబ్లీ లోనే మరి ఇంక. ఇదంతా బానే ఉంది, కానీ మరి కొత్త భవనం పరిస్థితి ఏంటి ? ఇక్కడే అసలు కామెడీ, ఏ బహుళ జాతి సంస్థకో అద్దెకి ఇస్తారంట.. కోరి కోరి ఎవడైనా కొరివితో తల గోక్కుంటాడా.. అనుమానమే. చవగ్గా ఇస్తామంటే మనం కూడా అద్దెకి తీసుకోవచ్చు అనుకోండి.. కానీ మరి అటాచ్డ్ బాత్రూం, టూ వీలర్ పార్కింగ్ వగైరా ఉన్నాయో లేవో. ఈ విషయం తెలిసినప్పటినుంచి ఇదే ఆలోచన నాకు, ఎవరికి అద్దెకిద్దాం అని.. పారదర్శకం గా ఉంటుందంటే, జయ టీవీ కి ఇవ్వచ్చు, లేక శశి కళ హోల్డింగ్స్ వారికో, ఇవ్వచ్చు, పెద్ద సమస్య ఏముంది.. కానీ ఈ భవన వాస్తు బాగో లేదని పుకార్లు ఉన్నాయి.. మనం అది కూడా దృష్టిలో పెట్టుకోవాలి. ఇలాంటి క్లిష్ట పరిస్థితుల్లోనే నేను మా ఆవిడని సలహా అడుగుతాను. మీకు తెలిసిందే. మా ఆవిడ ఉద్దేశం లో కళ్యాణ మండపం అయితే బేషుగ్గా ఉంటుంది. కానీ ఈ పెళ్ళిళ్ళ గురించి కరుణకున్న క్లారిటీ జయ కి లేదే.. నాకు ఇంకో అమోఘమైన ఆలోచన కూడా వచ్చింది, అయితే గియితే, తెలంగాణా వచ్చి, మన వాళ్ళకి ఇంకో అసెంబ్లీ కావాలనిపిస్తే, చెన్నై మన చిత్తూరు కి ప్రక్కనే కాబట్టి, ఎంచక్కా సమావేశాలు ఇక్కడ జరుపుకోవచ్చు. మన చెన్నై లో తెలుగు తిట్ల వాడుక పెరిగి, కాస్త భాషోద్ధరణా జరిగినట్టుంటుంది. ఏంటంటారు ?

ఏది అయితేనేం, ఇంతటితో ముగిస్తున్నాను. మీకేమైనా ఇంట్రెస్ట్ గాని.. లేక ఆసక్తి గాని.. లేక మరొకటి గాని.. ఉంటే.. నన్ను కాంటాక్టు చెయ్యడం మరవకండి. ఇదంతా ఎందుకు, జగనన్నయ్యకి గెస్ట్ హౌస్ క్రింద తీసి పడేయ్యచ్చు కదా అంటారా.., చెయ్యచ్చు .. కానీ.. తను ఇలా అద్దెకు తీసుకోవడం ఇష్టపడడు. తనకంతా చూసామా.. ఏ భూ పందేరానికో బదులుగా కొట్టేసామా అన్నట్టు ఉండాలి. మీకు తెలియంది ఏముంది ?

Friday, May 6, 2011

కోటి రూపాయల అవార్డ్ వద్దన్న అన్నా హజారే

కొన్ని రోజుల క్రితం, ఐఐపిఎం, ఈ ఏడాది రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ శాంతి బహుమతిని అన్నా హజారే కి ప్రకటించింది. ఈ బహుమతికి గానూ, అన్నా కి ఒక కోటి రూపాయల నగదు పురస్కారం కూడా రావాల్సి ఉంది, కానీ అన్నా హజారే, నిన్ననే ఈ పురస్కారాన్ని తిరస్కరించారు. తాను కారణాలు ఇవ్వలేనని, కాని ఎందుకో తన మనసు ఈ అవార్డ్ స్వీకరించొద్దనే చెప్తోందని అన్నారు. ఈ వార్త విని నేను మాత్రం ఆనందించాను. అవినీతి పై పొరాటం లో తనకంటూ ఒక స్థాయిని, ముద్రని ఏర్పరుచుకున్న అన్నా, ఇలాంటి కార్పొరేట్ బహుమతులకి ఎంత దూరంగా ఉంటే, అంత మంచిది. నిజంగా ఎవరైనా ఆయనకి సాయమందించాలి అనుకుంటే, తాము కూడా ఆయనతో పాటు పాలు పంచుకొవాలని అనుకుంటే, అన్నా నడుపుతున్న సంస్థలకి విరాళం ఇవ్వచ్చు, లేక తమ తమ వృత్తుల్లో ఆయన సూచించిన విలువలను పాటించవచ్చు, నిస్సందేహం గా. అన్నా ఉద్యమ జీవితం ఈనాటిది కాదు, కానీ మీడియా ఫోకస్ మాత్రం ఇటీవల కాలం లో బాగా పెరిగింది, ముఖ్యం గా జన్ లోక్ పాల్ బిల్ పై అయన చేసిన నిరాహార దీక్ష వల్ల. ఆ క్రమం లో ఆయనకంటూ ఒక "బ్రాండ్ వాల్యూ" ఏర్పడింది ఇప్పుడు, అది అన్నా కోరుకున్నది కాకపోవచ్చు, కాని మీడియా కి అలాంటి సెలబ్రిటి కావాలి, వాళ్ళ పబ్బం గడుపుకోడానికి, నిజానికి మన దేశంలో "అవినీతే" అతి పెద్ద సెలబ్రిటి. మద్దెలచెరువు సూరిని, మొద్దు శీను ని, సెలబ్రిటి గా మార్చిన మన మీడియా కి అన్నా హజారే ని ఒక సెలబ్రిటి ని చెయ్యడం అస్సలు కష్టం కాదు కూడా. ప్రస్తుతానికి, ఆయనకు వచ్చిన ఫాలోఇంగ్ ని ఉపయోగించుకోడానికి భాజపా లాంటి రాజకీయ పార్టీలు, కొన్ని సంస్థలు పొటీ పడుతున్నాయి. అదే సమయం లో, ఆయన మచ్చలేని చంద్రుడేమీ కాదని నిరూపించడానికి ప్రభుత్వం యత్నిస్తోంది. మన వంద (నూట ఇరవై ? ) కోట్ల ప్రజాస్వామ్యంలో, మంచి చెప్పడం, చెయ్యడం అంత సులువైన పనేమీ కాదు, అది అన్నా కి తెలియందీ కాదు. బురదలో ఆనందం గా దొర్లుతున్న పంది దగ్గరకు వెళ్ళి, ఇలా దొర్లకే, అంటే, అదేంచేస్తుంది ? ఓకే.. అలాగే.. ఆల్ రైట్.. అని మినరల్ వాటర్ తో స్నానం చెసి ఫ్రెష్ గా బయటకి వస్తుందా ? రాదు కదా.. మన రాజకీయాలు అంతకన్నా అధ్వాన్నం.

గుడ్డిలో మెల్ల, ఇప్పుడు పార్లమెంట్ ఎన్నికలు ఎమీ లేవు లేకపోతే, ఈ పాటికి, అన్నా హజారే 1938 లో టిక్కెట్ లేకుండా ప్రయాణించాడనో (ఆయన పుట్టింది 1940 లో :-)), లేక ఫలానా సభలో ఆయన కూర్చున్న కుర్చీ క్రింద నలిగి ఒక చీమ చచ్చిందనో.. లేక ఆయన ఆశ్రమంలో సీబీఐ చేసిన రైడ్ లో మారణాయుధమైన దోమల బాట్ దొరికిందనో.. ఎన్నో ప్రచారాలు జరిగేవి. ఇంక అవార్డ్ విషయానికొస్తే, అవార్డ్ వ్యకికి గుర్తింపు తేవాలి కాని, వ్యక్తి వల్ల గుర్తింపు తెచ్చుకోకూడదు. వచ్చే నెలా, రెండునెలల్లో, మనం ఇంకా కొన్ని అవార్డులు, మరికొన్ని డాక్టొరేట్లు అన్నా కి సులువుగా ఊహించచ్చు. కొన్నేళ్ళ క్రితం సరిగ్గా ఇలాంటి పరిస్థితే కలాం గారి కొచ్చింది, అయన ఇంక నాకు డాక్టొరేట్లు ఇవ్వద్దు మొర్రో అని అన్ని విశ్వవిద్యాలయాలకు మొర పెట్టుకున్నారు కూడా. ఈ సో కాల్డ్ సోషల్ యుగంలో, మంచి చెయ్యడం కంటే, మాట్లాడుకోవడం, ప్రోత్సహిస్తున్నట్టు కనపడడం ఒక ఫేషన్, ముఖ్యం గా ఎగువ మధ్య తరగతికి, సంపన్న వర్గాలకి. కాని చివరకు ఎవరి బ్రతుకైన మార్చేది చేతలే.. మాటలు కాదు..

మనలో మన మాట, మమోలుగానే ఐఐపిఎం పబ్లిసిటి వచ్చే ఏ అవకాశాన్ని వదులుకోదు, త్వరలో "ఐఐపిఎం లీడర్స్" అని ఒక ఐపిఎల్ టీం పెట్టినా మనం ఏమాత్రం ఆశ్చర్య పోనక్కర్లేదు.

Wednesday, May 4, 2011

ఇలా జరిగింది (ఈనాడు ఆదివారం కథ - మరియు నా గోల)

ఒక్కోసారి కొన్ని కథలు మనసును భలేగా హత్తుకుంటాయి. మొన్న ఈనాడు ఆదివారం లో వచ్చిన కథ "ఇలా జరిగింది", నాకు తెగ నచ్చేసింది. వలివేటి నాగ చంద్రావతి గారు ఇప్పటికే ప్రముఖ రచయత్రియేమో మరి నాకు తెలీదు., కానీ ఆవిడ ఈ కథలో వాడిన శైలి, పదప్రయోగం, మరియు ముఖ్యం గా కథ యొక్క శిల్పం నన్ను బాగా ఆకట్టుకున్నాయి. కథ చదవడానికి మామోలు గానే అనిపించినా, అంతర్లీనంగా, మానవ జీవితం లోని విభిన్న పార్శ్వాలను అబ్బురపరిచే రీతిలో స్పృశించారు. చెప్పాలనుకున్న విషయం కూడా లోతైనదే. కథ రెండు భాగాల్లో కనిపించింది నాకు; మొదటిది చాలా సాధారణం గా నడిచినట్టు అనిపించినా, మిగతా కథకి కావాల్సిన పునాదిని బాగా నిర్మించింది. ఇక, రెండో భాగానికొస్తే, సందర్భాలు, వివరణలు సరదాగా అనిపించాయి, నవ్వు తెప్పించాయి, కానీ కథ అయిపోయాక కూడా చాలా సేపు ఆలోచింప చేసాయి. ఇదంతా ఒక ఎత్తైతే, కొస మెరుపు అద్భుతం.

మీరు ఇంతవరకూ చదవకపోతే మాత్రం, ఖచ్చితం గా చదవండి, క్రింద అటాచ్ చేసాను. అసలు విషయం చెప్పనే లేదు, నాకు ఇంతగా నచ్చడానికి మరొక కారణం, మా ఆవిడ ఈ కథని నాకు చదివి వినిపించడం కాబోలు. :-)


మీరూ కథని చదివాక, ఈ నాలుగు వాక్యాలు చదవండి. (కథ చదివిన వెంటనే నాకు అనిపించినవి)

నాకూ, నా మిత్రుడికి, భగవంతుడు ఒక పరీక్ష పెట్టాడు. ఇద్దరినీ ఒక తెలియని ప్రదేశానికి తీసుకుని వెళ్ళాడు. అడుగడుగునా ప్రమాదాలతో ఉన్న ఒక బాటని మేము దాటాలి. అష్ట కష్టాలూ పడి, కను రెప్ప కూడా వెయ్యకుండా, ఆచి తూచి అడుగులు వేసుకుని, నేను బాట చివరికి వచ్చాను, నా మిత్రుడు అప్పటికే నా ముందర ఉన్నాడు. మా ఎదురుగా ఒక ద్వారం ఉంది, దానికి అవతల ఎవరో మమ్మల్ని గట్టిగా పిలిస్తున్నారు. స్పష్టం గా కనిపించడం లేదు, మాట మాత్రం బాగా వినిపిస్తోంది. కానీ నేను ఉన్న చోటుకి ఆ ద్వారానికి మధ్య అంతా చీకటే. నేను ఆలోచిస్తున్నాను, ఎలా అడుగేసేది ?, ఈ లోగా నా మిత్రుడు దాటుకుని వెళ్ళిపోయాడు.. ఎవరో చెయ్యి పట్టుని తీసుకువెళ్ళినట్టు.. ఇది ఎలా సాధ్యం.. ? వాడికి భయం లేదా ? నేను ఇప్పుడు ఏంచెయ్యాలి ? ఈ లోగా ద్వారం మూసుకుపోతోంది.. నా మిత్రుడు ఎందుకో వెనక్కి తిరిగాడు.. నేను అరచానా ? వాడి కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాయి.. నాకు అర్థమయ్యింది, వాడిని చీకటి ఎందుకు ఆపలేకపోయిందో.. వాడి ముఖం అచ్చం నాలానే ఉంది.. ద్వారం మూసుకుపోయింది. నేనూ, ఆ చీకటీ అక్కడే ఉన్నాం.

(చదివిన కథకి, పై నాలుగు వాక్యాలకి, మీకు ఏమీ సంబంధం కనిపించకపోతే, మరోలా అనుకోకండి.. లైట్ గా తీసుకోండి.. ;-) )

సరదాగా ఇంకో మాట, ఇప్పుడు ఈ కథని నాలానే, మన ఈ టీవి మెగా హీరో - సుమన్ బాబు (హీరోలకి బాబు కామన్.. ) చదివి, అతనికీ ఈ కథ నచ్చి, ఒక ప్రీమియర్ షో తీసాడనుకోండి.. ఏమౌతుంది.. ? ఆయన ఏ పాత్ర చేస్తాడు.. ? మీరు మరీ అలా గోపాలు పాత్రలో, నిక్కర్లో, సుమన్ ని ఊహించుకుంటే, నేను కాదు.. ఆ దేవుడు కూడా మిమ్మల్ని కాపాడ లేడు..



Monday, May 2, 2011

పాకిస్తాన్ కేంద్ర మంత్రిని చంపిన అమెరికా దళాలు.. ;-)

అవును.. మీరు సరిగ్గానే చదివారు. పాకిస్తాన్ తీవ్రవాద మరియు అంతర్గత రక్షణ శాఖా మంత్రి ఒసామా బిన్ లాడెన్ ని అమెరికా సైన్యం ఒక ప్రత్యేక ఆపరేషన్ లో మట్టుపెట్టింది. పాకిస్తాన్ రాజధానికి అత్యంత సమీపంలో, ఆయన అధికార నివాసంలో జరిగిన ఈ సంఘటనలో, మరెవ్వరూ గాయపడినట్టు సమాచారం లేదు. ఒబామా, తీవ్రవాదం పై తమ దేశం చేస్తున్న యుద్ధం లో ఇది ఒక మైలు రాయిగా వర్ణించగా, పాకిస్తాన్ ప్రభుత్వం మాత్రం ఈ సంఘటనని తీవ్రంగా ఖండించింది. ఇది ఖచ్చితంగా తమ సార్వభౌమాధికారాన్ని భంగ పరచడమే అని అభివర్ణించింది. కాల్పులు జరిగిన సమయం లో ప్రభుత్వ రక్షణ దళం, గ్రీన్ కమాండోలు అక్కడే ఉన్నా, వాళ్ళు రేడియో లో ఐపీయల్ కామెంటరీ వింటూ ఉండటం వల్ల, వెంటనే ఎదురు కాల్పులు చెయ్యలేకపోయినట్టు తెలుస్తోంది. ఇది యాదృచ్చికమా, లేక భారత్ హస్తం ఏమైన ఉందా అనే కోణం లో పాకిస్తాన్ ఇప్పటికే దర్యాప్తు మొదలు పెట్టింది.

పరిస్థితి పై, అధికారికంగా స్పందించడానికి ప్రధాని నిరాకరించారు, రేపు వార్తాపత్రికలు చూసి గానీ తను ఏమీ చెప్పలేను అన్నారు; కానీ ఆయన కాఫీ తాగుతూ అన్న మాట విని మా ప్రతినిధి ఇచ్చిన రిపోర్ట్ ఏంటంటే - "ఇది పూర్తిగా పాకిస్తాన్ అంతర్గత వ్యవహారం.. మరియు అమెరికా కి వెలుపలి వ్యవహారం కనుక, తాము స్పందించక్కర్లేదు అన్నారంట. కాకపోతే పరిణామాలని బాగా దగ్గరగా (అంటే బాగా క్లోజ్ గా అన్నమాట) పరిశీలిస్తున్నట్టు తెలిసింది. ఇందుకు గానూ ప్రధాని కార్యాలం పై అంతస్థులో ఒక టెలిస్కోప్ ని కూడా అమర్చడానికి ఈ-టెండర్లు పిలుస్తున్నారంట.. "

ఇకపోతే, మా ప్రత్యేక ప్రతినిధి ఇస్లామాబాద్ నుంచి లైవ్ లో మొన్నామధ్య చెప్పిందేమిటంటే, ఆ కోటలో దాదాపుగా ఉన్న వాళ్ళందరూ లాడెన్ లానే ఉండటం వల్ల, అమెరికా దళాలు అసహనం వ్యక్తం చేసాయంట. మృతిచెందిన ఒక్క లాడెన్ కూడా, చస్తూ, చస్తూ, అల్లూరి సీతారామ రాజు రేంజ్ లో కొన్ని భారీ డైలాగులు చెప్పాడని, నిజంగానే ఆయన ప్రతి రక్తం చుక్క నుంచి ఒక లాడెన్ పుట్టాడని, పుకార్లు షికారు చేస్తున్నాయి. ఇవన్నీ గాలివార్తలని (అంటే మన టీవి నైన్ వార్తల్లాంటివన్నమాట) అమెరికా కొట్టిపారేసింది. రాబోయే సార్వత్రిక ఎన్నికలను దృష్టిలో పెట్టుకుని, లాడెన్ చావడమే తమకు ముఖ్యమని.. ఎంతమంది లాడెన్లు ఉన్నారన్నది తమ ప్రాధాన్యం కాదని వైట్ హౌస్ వర్గాలు ప్రకటించాయి. మన తానా వాళ్ళు కూడా, ఈ సందర్భాన్ని పురస్కరించుకుని, కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి కి కృతజ్ఞతలు తెలియచేసారు. (ఇదే మరి కామెడి అంటే, సుబ్బరామి రెడ్డికి సన్మానం కూడా చెయ్యండి.. సరిపోతుంది..)


ఏది అయితేనేం, ఉగ్రవాదం పై పోరులో అమెరికా ఇంకో అడుగు ముందుకేసింది.. ఎటు వైపో నాకు మాత్రం ఏంతెలుసు, వాళ్ళకే తెలియనప్పుడు. కానీ, లాడెన్ మరణ వార్త విని, అమెరికా లోనూ, ఆఫ్గనిస్తాన్ లోనూ, ఒక పదిహేను మంది శతాధిక వృధ్ధులు మరణించినట్టు తెలుస్తోంది. (గ్లోబల్ వార్మింగ్ వల్లేమో ?) ఓదార్పు యాత్రకు ఎవరైన మన వాళ్ళు వెళ్తున్నారో లేదో ?

Wednesday, April 20, 2011

నువ్వు నా జ్ఞాపకానివేనా ?

అవునూ.. నువ్వు నా జ్ఞాపకానివేనా ?

నేను రోజూ మారుతూనే ఉన్నాను..
కానీ నాకు నీలో మార్పు నచ్చదు.
నేను కాలం తో పాటూ, పరిగెడుతూ ఉంటాను..
నిన్ను మాత్రం గతం లోనే దాచేస్తాను.
నన్నుకూడా నేను మరచిపోతానేమో..
కానీ నిన్ను మాత్రం అనుక్షణం గుర్తుకు తెస్తాను..
మనిద్దరి మధ్య దూరం ఒక్క ఆలోచనే..
కానీ మన కలయిక ఒక జీవితం.

ఒక్కోసారి నీకోసం నన్ను నేనే అర్పించుకుంటాను.
కానీ నాలోనే ఉంది నీ అస్తిత్వం.
నేను ఆగిపోతే.. మనం ఒక్కటైపోతాం.
ఎప్పటికీ..

అవును.. నువ్వు నా జ్ఞాపకానివే..

Saturday, April 16, 2011

మార్పు రావాలి.. మార్పు కావాలి..


ఈ మధ్య ఎందుకో నా బ్లాగ్ టెంప్లేట్ నాకే బోర్ కొడుతోంది, ముఖ్యం గా, మాలిక లో ఓ నాలుగు బ్లాగులు చూసి నా బ్లాగ్ కి వస్తే, IPL చూసాక రంజీ ట్రోఫి చూసినట్టు, TV9 న్యూస్ తరువాత దూరదర్శన్ లో వార్తలు చూస్తున్నట్టు అనిపిస్తోంది. కానీ, బ్లాగ్ లో రంగులు, హడావిడి కంటే విషయం ముఖ్యం అని ఎప్పటినుంచో నా అభిప్రాయం..సో టెంప్లేట్ మార్చాలా.. వద్దా.. అని తెగ మథన పడిపోతుంటే, మా ఆవిడ మార్చేయండి అని ఒక ఉచిత సలహా పడేసింది. పెళ్ళాం చెబితే వినాలి కదా.. (మనకీ అదే ఉద్దేశం ఉన్నప్పుడు.. ;-) ) అందుకని ఉన్నవాట్లో కొంచం బ్రైట్ గా కానీ సింపుల్ గా ఉండే టెంప్లేట్ కి మారుతున్నాను. నాకు బానే అనిపించింది, మీకూ చూడగా చూడగా నచ్చుతుంది లెండి. సోకు మారింది కనుక, ఏదో సొత్తూ మారుతుంది అని ఆశ పడేరు, మేటర్ అదే.. సేమ్ టూ సేమ్ :-)

Thursday, April 14, 2011

పని చేస్తేనే జీతమా ? మరీ ఇంత అన్యాయమా ?

రాష్ట్ర ప్రభుత్వం విడుదల చేసిన కొత్త జీవో మరీ విడ్డూరం గా ఉంది, ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు పని చేస్తేనే జీతమంట, మరీ ఇంత అన్యాయమా.. ఇది ఖచ్చితంగా మానవ హక్కుల ఉల్లంఘనే. ప్రభుత్వ ఉద్యోగమంటేనే నగదు బదిలీ పధకం లాంటిది. పని చేసినా, చేయకున్నా, జీతం ఇవ్వాల్సిందే. ఇది ఉద్యోగుల హక్కు, ప్రభుత్వ బాధ్యత. ఫర్ సప్పోజ్, కాలేజీ కి వెళ్ళాల్సిన కుర్రాడు, ఏ అభిమాన హీరో సినిమాకో తప్పక వెళ్లాడే అనుకోండి, అమ్మ అన్నం పెట్టడం మానేస్తుందా, నాన్న పాకెట్ మనీ ఆపేస్తాడా, లేదు కదా, ఇదీ అలాంటిదే, ఉద్యోగం అంటూ ఇచ్చాక, పని చేసినా, చెయ్యకున్నా, చెయ్యనివ్వకున్నా, జీతం ఇవ్వాల్సిందే. మీకు ఇంకా అర్థం అయినట్టు లేదు, ఇలాంటప్పుడే మనం వెంకటేష్ ఏం చెప్పాడో గుర్తుకు తెచ్చుకోవాలి. బీడీ తాగితే పొగ వస్తుంది కానీ, పొగ తాగితే బీడీ రాదు కదా.. ;-)

అసలు ప్రభుత్వ ఉద్యోగులకు ఇచ్చే అపాయింట్మెంట్ ఆర్డర్ లోనే ఉందంట, ఈ క్లాజు, పని చెయ్యక్కర్లేదు జీతం తీసుకోడానికి, లంచం కావాలంటేనే పని చెయ్యాలని అని. మరి ఆ రకంగా చూసినా, ఇది సర్వీసు నిబంధనలను అతిక్రమించడమే. కాబట్టి, ఇందుమూలం గా నేను ఉద్యోగ సంఘాలను కోరేదేంటంటే, మరి ఇంక వెనక్కి తగ్గేది లేదు, పని చెయ్యాలి అని రూల్ పెట్టాక కూడా ఉద్యోగాలు చెయ్యడం లో అర్థం లేదు, రాజీనామా పత్రాలు వాళ్ళ మొహాన కొట్టండి. పనే చేద్దామనుకుంటే, ఇక్కడే పని చెయ్యాలా, ఎక్కడైనా చేసుకోవచ్చు. ఏంటంటారు ?

కాకపొతే, ప్రభుత్వానికి కూడా ఓ చిన్న నివేదన:

నేను ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయంలో ఎంటెక్ చదువుతున్నప్పుడు, మా ప్రొఫెసర్ గారొకరు, సెమిస్టరు లో రెండే రెండు సార్లు, క్లాసుకి వచ్చారు (పొరపాటున కూడా, "పాఠం చెప్పారు" అని చదవకండి), మిగతా రోజుల్లో ఎప్పుడూ ఆయన్ని డిపార్టుమెంటు దరిదాపుల్లో చూసిన గుర్తు లేదు, కోర్సు అయ్యాక, "నో డ్యూ" కోసమని ఆయన సంతకం పెట్టించుకోలేక తిరుగుతుంటే, మా ఫ్రెండ్ ఒకడు అందరికీ ఆయన సంతకం తానే పెట్టి సహాయం చేసాడు. డిపార్ట్ మెంట్ గుమాస్తా ఒకాయన్ని నేను అడిగాను, ఎవరైనా చెక్ చెయ్యడానికి వస్తే పరిస్థితి ఏంటని ? ఆయన నా వైపు వేదాంత ధోరణిలో ఓ చూపు చూసి, ఆ ప్రొఫెసర్ గారు తేదీ రాయకుండా ఇచ్చిన లీవ్ లెటర్ చూపించాడు. ఏ శనివారం సాయంత్రమో వచ్చి వారానికి సరిబడ సంతకాలు హాజరు పుస్తకం లో చేసి వెళ్తారంట ఆయన. ఆయన జీతం కూడా ఆపేస్తే బావుంటుందని ప్రభుత్వానికి నా వినతి. ఇక్కడే ఒక తిరకాసు వుంది, ఇప్పుడు ఆయనే మరి ఆ యూనివర్సిటీ రిజిస్ట్రార్, వీలుపడుతుందో లేదో :-) (ఆయన సేవలకు గుర్తింపు గా ఆ పదవి ఇచ్చారు లెండి, కుల ప్రాతిపదికన కాదు)

పనిలో పని, ఈ మధ్య పుట్టపర్తిలోనే ఎక్కువ కనిపిస్తున్న, డాక్టర్ రవిరాజ్ గారు (ప్రముఖ నెఫ్రాలజిస్ట్), KGH లో పని చేసినన్ని రోజులూ, ఆసుపత్రి వంక చూస్తే ఒట్టు, అప్పోలో లో ఆయన బిజీ అలాంటిది, పోనీ DME అయ్యాక ఏమైనా మారారేమో అనుకుంటే, విష జ్వరాలు ప్రబలిన ఏజెన్సి ఏరియా లో కనుక్కుంటే మనకి సరియిన సమాచారం వస్తుంది. మరి ఆయన జీతం లేక ఫించను విషయం కూడా ప్రభుత్వం ఒక సారి ఆలోచించాలి. ఇంకా, కడప ఎన్నికల్లో, వీధికో ఇంచార్జ్ గా, బిజీ గా ఉన్న (రాష్ట్ర) మంత్రులు, శాసన సభ ముఖం కూడా చూడని శాసన సభ్యులు, అతి పెద్ద ప్రజాస్వామ్యం లో ఓటు హక్కుని కూడా వినియోగించుకోని ప్రధాని గారు, ఇలా.. ఓ చిన్న లిస్టు ఉంది, వీరందరికీ కూడా జీత భత్యాలు తక్షణమే ఆపి తమ సచ్చీలతను నిరూపించుకోవాలని ప్రభుత్వాన్ని వేడుకుంటున్నాను.

చెప్పడం మరచాను, నాకు తెల్సిన ఒకరిద్దరు ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు, భాగ్యనగరం లో సమ్మెల హడావిడి తగ్గాక, ఆదివారాలు కూడా పనిచేసి వాళ్ళ పని పూర్తిచేసారు, మరి ఆ ఆదివారాలకు ఏమైనా డబల్ పే ఇచ్చే ఉద్దేశం ప్రభుత్వానికి ఉందా ?

Wednesday, April 13, 2011

చిట్టి పొట్టి కవితలు - 4

ఫ్లాష్ బ్యాక్ : చిట్టి పొట్టి కవితలు :ఏ రాత్రో పడుకునేముందు, ఓ ఆలోచన రావడం, ప్రక్కనే ఏది దొరికితే, దాని మీద రాసేసి పడుకోవడం, ఎప్పటినుంచో ఉన్న అలవాటు. ఆ రాతలు, కవితలు కాదు, అలా అని మామోలు వాక్యాలూ కాదు. మొన్నెప్పుడో, నాయుడు గారి బ్లాగ్ లో వారి అందమైన హాఫ్లాంగ్ కవితలు చూసి నాకు ఆవేశం వచ్చింది, నేనూ ఇలా పోస్ట్ చేయ్యచ్చని. A long poem is a contradiction అన్నారు, ఈ చిట్టి కవితలు, సగం నిజాలేమో. అందరితో పంచుకోవాలని అనిపించి పోస్ట్ చేస్తున్నాను, మీకు అర్థం అయితే ఆనందమే.. అర్థం కాకుంటే, నేను చెయ్యగలిగింది ఏమీ లేదు. ;-) (ఎందుకంటే, నేను రాయని ఆ మిగతా సగం నిజం ఏంటో నాకూ తెలీదు మరి.. నిజంగా..



+++++++++++++++++++++++

తుది గెలుపు ఏ దిక్కున దాగుందో..
ఎన్ని గమ్యాలకవతల అసలు ఆనందం అందుతుందో..
నేను మాత్రం తప్పకే చీకటిని అనుసరిస్తున్నాను.
ఆ సూర్యోదయం నన్ను వెతుక్కుంటోంది.. ప్రతీ రేయి.

+++++++++++++++++++++++

కరిగిపోయే క్షణానికేం తెలుసు.. కాలం విలువ..
తోడై తీసుకుపోయే మరణానికేం తెలుసు.. ప్రాణం విలువ..
పోగొట్టుకున్నదాని విలువ.. ఎంతో.. ఏమో..
ఎడతెగని వాదనకేం తెలుసు.. మౌనం విలువ.
హద్దులేని స్వార్థానికేం తెలుసు.. అనుబంధం విలువ.

(ప్రపంచ పదుల ప్రభావం)

+++++++++++++++++++++++

నాకు బోలుడంత ఒంటరితనం కావాలి..
ఎంతంటే, నేను కూడా లేనంత..
అది నీలో కాక మరెక్కడ దొరుకుతుంది.. ?

+++++++++++++++++++++++

నువ్వు గతంలోనే ఉండిపోతానంటే,
నేను తిరిగి బ్రతికేస్తాను ఆ నిన్నని.
మన కలయిక ఏదో ఒక రేపుకే సాధ్యమైతే,
అంతవరకూ నేను శిలనైపోతాను.. వేచిచూస్తూ.
ఈ క్షణం వరంగా నువ్వు దిగివస్తానంటే..
కాలాన్ని ఆపేస్తాను,.. ఇంక.

+++++++++++++++++++++++

గాయం కొత్త కాదు.. బాధే కొత్త..
కష్టం కొత్త కాదు.. కన్నీరే కొత్త..
ముళ్ళతో తోడొచ్చే ఈ బాటా కొత్త కాదు..
బెరుకుగా నాతో అడుగేస్తున్న నువ్వే కొత్త..

+++++++++++++++++++++++


ఇంతకు ముందు ప్రచురించిన చిట్టి పోట్టి కవితల పోస్ట్ లింక్: చిట్టి పొట్టి కవితలు - 3

Saturday, April 9, 2011

చిన్న గీత/ పెద్ద గీత - ఓ పాతికేళ్ళ నాటి కథ

(చాలా రోజులకి మళ్లీ ఒక పోస్ట్ చెయ్యడానికి వీలు చిక్కింది. ఈ మధ్య కాస్త ఆరోగ్య కారణాల వల్ల లాప్ టాప్ అందని ద్రాక్షే అయ్యింది, ఆఫీసు లో పని ఎలాగో తప్పదు లెండి. )


దాదాపుగా ఓ పాతికేళ్ళ క్రిందటి సంగతి, అమ్మమ్మ వాళ్ళింట్లో, నా మానాన నేనేదో టేబుల్ ఫ్యాన్ లో కాగితాలు పెట్టి ఆడుకుంటుంటే, మా బుచ్చి మామయ్య నాపై ఒక ప్రశ్నసంధించాడు. తికమక పెట్టె ప్రశ్నలు అడగడం, వాటికి మళ్లీ సమాధానాలు మనకి చెప్పడం ఆయనకి సరదా. ఆయన మామోలు మాటల్లో నేర్పిన సైన్సు పాఠాలు, నాకు పదో తరగతి వరకూ సరిపోయాయి. ఓ తెల్లకాగితం మీద ఓ మాదిరి సైజులో గీత గీసాడు, ఆ గీతను చెరపకుండా, చిన్నది చెయ్యమని ఆజ్ఞ. నేను తీవ్రంగా ఆలోచించాను, (2G మీద JPC వెయ్యడానికి కేంద్రం ఆలోచించినంత రేంజ్ లో) వెంటనే తట్టిన సమాధానం, కాగితాన్ని ఫ్యాన్ లోకి తోసేయ్యడమే.. అమ్మో ఇలాంటి పనులు మా మామయ్య అస్సలు సహించడు కదా, అయినా చెరపకుండా గీత ఎలా చిన్నది అవుతుంది, అదేమైనా పుల్ల ఐసా ఎండకి కరిగిపోడానికి.. అసాధ్యం అనిపించింది. అదే చెప్పా.. బిక్కముఖం వేసుకుని. ఆ గీత ప్రక్కనే ఓ పెద్ద గీత గీసి ఇదే సమాధానం అనే టైపులో నాకో లుక్కిచ్చి వెళ్ళిపోయాడు. నాకు సగం అర్థం అయ్యి, సగం అవ్వకా.. ఆ కాగితాన్ని ఫ్యాన్ లో పెట్టి ఆటలో మునిగిపోయా. పెద్ద గీతా లేదు.. చిన్న గీతా లేదు. అసలు కాగితమే లేదు.. అదీ నా సమాధానం. :-)

ఓకే.. ఇంక ఫ్లాష్ బ్యాక్ లోంచి వర్తమానం లోకి వచ్చేద్దాం. మొన్నామధ్య మా బాస్ ఈ ఏడాది నాకు ఆయన ఇచ్చే రేటింగ్, వగైరాలు చెప్పడానికి గదిలోకి పిలిచాడు. ఎప్పటిలానే, మనకి కావాల్సింది వాళ్ళు ఇవ్వరు కదా, వాళ్లకు నచ్చిందే ఇస్తారు. ఏంచేస్తాం.. మరీ అంచనాలు తారు మారు అయిపోలేదు కాని, కొంచం డీలా పడ్డాను, కాస్త ఆవేశం కూడా వచ్చింది. ప్రేమికుడు సినిమాలో ప్రభుదేవా చెప్పాడు కదా అని, ఆవేశాన్ని వెంటనే బయటకి చూపించకుండా, మరుసటి రోజుకు అట్టే పెట్టా, ఆ రోజంతా/రాత్రంతా అదే ఆలోచన, ఏమిటీ అన్యాయం.. ఇంకా ఎన్నాళ్ళు ఈ పని దోపిడీ.. ఈ టైపు లో.. మా ఆవిడ బుర్ర కూడా బానే తిన్నా, అన్నీ విని, అంత కష్టంగా ఉంటె, కంపెనీ మారిపోండి అంది.. ఇంకేమంటాం, AC ఉష్ణోగ్రతని ఇంకాస్త తగ్గించి, ముసుగేసుకిని పడుకున్నా. కాకపొతే, మా బాస్ కి మాత్రం గాట్టిగా నా నిరసన తెలియ చేయాలని, మరీ అవసరం అయితే గతంలో ఆయన చేసిన తప్పుడు నిర్ణయాలు, నేను చేసిన త్యాగాలు త్రవ్వి తీయాలని ఫుల్ గా డిసైడ్ అయ్యా. ఆ క్షణానికి నా మనసు కాగితం మీద ఒకటే గీత. అదే అతి పెద్దది.

తదుపరి రోజు ఉదయం లేచేటప్పటికి ఆయన నుంచి నా ఫోనుకి మెసేజ్, "మా తండ్రిగారు, ఈ రోజు ఉదయం ఏడు గంటలకు పరమపదించారు" - అని... నాకు నోట మాట రాలేదు, స్థాణువు అయిపోయాను, ఏంచేయాలో, ఏమని సమాధానం ఇవ్వాలో తెలీలేదు, "ధైర్యం గా ఉండండి, ఏ అవసరం ఉన్నా తెలియచేయండి"- అని మెసేజ్ పెట్టి, ఆఫీసుకు బయలు దేరాను. వెళ్లానే కాని, మనసంతా ఏదో లానే ఉంది, మా బాస్ పెళ్లి చేసుకోలేదు, ఆయనికి వాళ్ళ తండ్రిగారే ప్రపంచం, ఆయన బాగోగులు చూసుకోడానికి సరియిన మనుషులు దొరకరేమో అనే భయం తో ఎక్కడో ఆఫీసుకి ఓ ఇరవై కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంటున్నారు. మా బాస్ ఎప్పుడు మాట్లాడినా ప్రతీ రెండు వాక్యాలకొకసారి చెప్పేది ఆయన తండ్రిగారి గురించే. ఎందుకో ఒక్కసారి భయం వేసింది, ఈ కష్టం నుంచి ఈయన బయటకి రాగలడా అని.. మరి ఇంక ఆలోచించలేదు, హాఫ్ డే లీవ్ పెట్టి ఆయన ఇంటికి బయలుదేరాను, ఆఫీసుకు బాగా దూరం కావడం వల్ల ఆయన ఇల్లు ఎక్కడో ఆఫీసులో ఎవరికీ తెలీదు , కాస్త ఆ ప్రాంతం మీద ఐడియా ఉన్న కొలీగ్ సాయంతో ఆయన ఇల్లు చేరుకున్నాం. ఎక్కడా ఏడుపులు వినిపించడం లేదు, ఏదో భక్తి పాట చిన్నగా వినిపిస్తోంది. ఊదొత్తుల వాసన.. గదిలో మధ్యలో ఒక అద్దాల పెట్టెలో మా బాస్ తండ్రిగారి పార్థివ శరీరం. చూసిన వెంటనే నాకు తెలీకుండానే రెండు చేతులు జోడించాను, పెద్ద గెడ్డం తో ఆయన ఒక స్వామీజీ లా ఉన్నారు, ముఖం లో ఒక తెలీని తేజస్సు. ఉదయం ఏడు గంటలకి ఊపిరి తీసుకోవడం కాస్త కష్టం గా ఉందని అన్నారంట, మరుక్షణం కొడుకు చేతుల్లోనే కుప్పకూలిపోయారు. మా బాస్ ఎక్కడున్నారా అని గది అంతా వెతికాను, ఎక్కడో ఒక మూల కూర్చుని ఉన్నారు ఆయన, ముఖం లో ఏ భావం లేదు. ఇల్లు అడ్రస్ వెతుక్కోసడం కష్టం అవ్వలేదు కదా, అన్నారు, లేదు అన్నాం. ఏమని ఓదార్చాలో తెలీలేదు నాకు, మనిషి జీవితం లో అతి పెద్ద విషాదాలకు అసలు ఓదార్పు ఉండదేమో అనిపించింది. నిజమే, అలాంటి సందర్భాల్లో మనకు తోడుగా వచ్చేది కాలమొక్కటే. ఎందుకంటే అది ఆగదు, మనల్ని ఆగనివ్వదు. ఓ పది నిమషాల నిశ్శబ్దం తరువాత ఇంక బయలదేరి వచ్చేసాం. కానీ ఆ దృశ్యం నా మనసులో చాలా సేపు కదులుతూనే ఉంది. ఆ క్షణం నా మనసు కాగితాన అదే అతి పెద్ద గీత, నిన్నటి రోజంతా నన్ను అతలాకుతలం చేసిన రేటింగ్ నాకు ఇప్పుడు గుర్తుకూడా లేదు.. ఇప్పుడు మా బాస్ మీద కోపం లేదు, సానుభూతి ఉంది, అంతకుమించి దుఖం.

అంతే.. సమస్య.. తరువాత అంత కంటే పెద్ద సమస్య.. ఒక సమస్య పరిష్కరింప బడితే.. అంత కంటే చిన్న సమస్య గురించి తపన పడతాం. ఇదేగా జీవితం. ఏ సమస్య చివరిది.. ? ఏది అంతిమ పరిష్కారం ? మనం గెలుస్తున్నామో, ఓడిపోతున్నామో.. జీవితం ఎప్పుడూ తెలియనివ్వదు. ఒకదాని తరువాత మరొకటి.. అడుగులు వెయ్యడమే. పాద ముద్రలు దాచుకునేటంత సమయం ఎవరికుంది. ఆ బాధ్యత కాలానిది.

మా బుచ్చి మామయ్య అడిగిన ప్రశ్నకి సమాధానం ఇప్పుడు నాకు పూర్తిగా అర్థం అయ్యింది. ఉగాది కి వైజాగ్ వెళ్ళినప్పుడు, అపార్ట్ మెంట్లో క్రిందన ఆడుకుంటున్న మా ప్రక్కింటి పిల్లాడి పై నేను మళ్లీ అదే ప్రశ్న సంధించాను, వాడు నా వైపు ఎగా దిగా చూసాడు. కాగితాన్ని దూరంగా పెట్టి, చూడండి ఇప్పుడు గీత చిన్నది అయిపోయింది అన్నాడు. నాకు దిమ్మ తిరిగిపోయింది. ఈ సమాధానం నాకు అర్థం అవ్వడానికి ఇంకో పాతికేళ్ళు సరిపోతుందా ?

Sunday, March 27, 2011

అన్నీ ఉచితమే, గాలి.. నీరు తప్ప..


తమిళ నాడులోని పార్టీల మానిఫెస్టోలు చూస్తుంటే, కళ్ళు తిరిగిపోతున్నాయి. లాప్ టాప్ లు, మిక్సీలు, గ్రైండర్లు, సెల్ ఫోన్లు, ఒకటేమిటి.. అన్నీను. అన్నీ ఉచితం. ఒక పార్టీ తో మరొకటి పోటీ పడి మరీ ఇస్తున్నాయి. మాదే ఒరిజినల్ అంటే, కాదు మాదే.. అంటూ రెండు కూటములూ రోజుకోసారి కొత్త బంపర్ ఆఫర్ల ని ప్రకటిస్తున్నాయి. సబ్సిడీలకు కాలం చెల్లిపోయింది. ఇప్పుడంతా.. ఫ్రీ.. ఫ్రీ.. ఫ్రీ.. ఎలా ఇస్తారని మనం అడక్కూడదు.. వాళ్ళు చెప్పనక్కర్లేదు. ఏదైనా పార్టీ, మందు కూడా ఫ్రీ గా ఇస్తామని చెప్పినా మనం అస్సలు ఆశ్చర్య పోనక్కర్లేదు. ఏదైతేనేం, మా చెన్నై రోడ్లు ఎన్నికల హడావిడితో కిటకిట లాడుతున్నాయి, ప్రభుత్వ మద్యం దుకాణాలైతే మరీనూ, ఇండియా పాక్ సెమీస్ దగ్గర కూడా మీరు అంత సందడి చూడలేరు అంటే నమ్మండి.

తాగడానికి మంచినీళ్ళు.. మహానగరాల్లో పీల్చడానికి స్వచ్ఛమైన గాలి.. ఈ రెండూ మాత్రం మీకు ఏ మానిఫెస్టో లోనూ భూతద్దంతో వెతికినా కనపడవు. కాబట్టి అవి మాత్రం మనం రేషన్ షాప్ వెనకాల బ్లాక్ లో కొనుక్కోవాల్సిందే. పోలింగ్ బూతు గోడ మీద పార్టీ పేరు ఉందని.. అదేదో సభలో అధికార పార్టీ MP రెండు నిమషాలు ఎక్కువ మాట్లాడారని కేసులు బుక్ చేసే ఎన్నికల కమీషన్ కు ఈ ఉచితాల గోడు పట్టదా ? ఎవడబ్బ సొమ్ముతో ఇవన్నీ ఉచితంగా ఇస్తారయ్యా మీరు అని ప్రశ్నించే హక్కు/బాధ్యత ఎవరికీ లేదా ? మనలా బాధపడిపోయి.. వేదన పడే జనాలు ఎలాగో పోలింగు బూతు వైపు కన్నెత్తైనా చూడరు, ఆ విషయం పార్టీలకీ బాగా తెలుసు. నల్లధనం ఏరులై పారుతోంది, ఆర్ధిక మాంద్యం ప్రభావం అస్సలు లేదు మన ఎన్నికలమీద. ఆదాయపు పన్ను అధికారులు, గుజరాత్ రాష్ట్రం అభివృద్ధి మీద దర్యాప్తు చేస్తూ బిజీ గా ఉన్నారు, అందుకని ఈ ఎన్నికల మీద దృష్టి సారించడం కష్టం. అయినా, ఎవరు ఓటు ఎంతకి కొన్నారు.. ఏ పార్టీ ఎంత ఖర్చుపెట్టింది ఇలాంటి వివరాలు, మన ప్రభుత్వాధికారుల కంటే, అమెరికన్ దౌత్యాధికారుల వద్దనైతే కరెక్ట్ గా ఉంటుంది. మీకు ఇప్పుడు ఇంట్రెస్ట్/టైం లేకపోతె కంగారు పడకండి.. 2018 పార్లమెంట్ బడ్జెట్ సమావేశాల్లో ఇదే అంశం మీద ఫుల్ చర్చ.. మరియు రచ్చ. (వికీ లీక్స్ సౌజన్యంతో) సో ప్రస్తుతానికి మనం ప్రపంచ కప్ మీదా, తీన్ మార్ ఆడియో మీదా కాన్సంట్రేట్ చేసుకోవచ్చు. మా తమిళ తంబీలకి హ్యాపీ అండ్ ఫ్రీ ఎలక్షన్స్!!