Saturday, September 17, 2011

చావు చావుకీ ఒక స్టేటస్

ఈ మధ్య అరక్కోణం సమీపంలో జరిగిన రైలు ప్రమాదం గురించి వార్త చదువుతూ ఉంటే మనసంతా వేదనతో నిండిపోయింది. ఒకే ట్రాక్ మీద రెండు రైళ్ళు వెళ్ళి గుద్దుకోవడం, సాంకేతిక లోపమో, లేక మానవ తప్పిదమో కానీ, అమాయకుల ప్రాణాలు గాలిలో కలిసిపోయాయి. దాని గురించి పెద్ద చర్చ జరగదు, అసలు కారణాలు విశ్లేషించబడవు, లోతైన దర్యాప్తులూ ఉండవు, ప్రభుత్వానికీ, సమాజానికీ ఇది చాలా చిన్న విషయం. అదే ఏ ఢిల్లీ పేలుడునో మాత్రం అందరూ చర్చిస్తారు, బోలుడన్ని కథనాలూ, ఇంటర్వ్యూలు. కొవ్వొత్తులతో ప్రదర్శనలు జరుగుతాయి. ఒక జాతీయ నాయకుడిని చంపే కుట్రలో పాలు పంచుకుని, ఆ నాయకుడితో పాటూఎందరో అమాయకుల్ని కూడా బలి తీసుకున్న నేరస్థుల్ని ఉరికంబం నుంచి రక్షించడానికి ముమ్మరం గా ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయి, అసెంబ్లీ తీర్మానంతో సహా. ఆ దాడిలో నిష్కారణంగా ఛిద్రమైన కుటుంబాల గోడు ఎవరికీ పట్టదు.

న్యాయమో కాదో.. ప్రతీ చావుకీ ప్రభుత్వం ఒక రేటు కడుతుంది.. మీడియా ఓ రెండు రోజులు ఈగల్లా మూగి హడావిడి చేస్తుంది. తరువాత ? అంతా నిశ్శబ్ధం, అంధకారం. అది మరణం యొక్క సొంత సామ్రాజ్యం.

ఎందుకీ తేడా.. చావు ఏ రూపంలో.. ఏ కారణం వల్ల వచ్చినా చావే కదా. అది మరల వెనక్కి తేలేని ముగింపే కదా.. అయినా సమాజం చావుకీ.. మనిషికీ.. సందర్భానికీ.. ఒక స్టేటస్ ని ఇస్తుంది. ఉగ్రవాద దాడిలో మరణిస్తే మీకు మెయిన్ పేపర్ లో ఫొటో కనిపిస్తుంది, ఏ అమలాపురంలోనో కుక్క కరచి పోయినవాడి వార్త వీలుంటే ఆ లోకల్ పేపర్లో వస్తుంది. విమాన ప్రమాదంలో పోతే ఒక రేటు, పొట్ట కూటికి ఏరు దాటుతూ, పడవ బోల్తా పడితే ఒక రేటు. ఆ మధ్య ఎవరో అంటుంటే విన్నాను, 'మరీ కామెర్లు తో పొయాడండి... కనీసం హార్ట్/కిడ్నీ ప్రోబ్లం కూడా కాదు" అని.. కానీ చావుకి ఈ వ్యత్యాసాలు తెలీవు, ప్రమాదం లో అది AC బోగీ ని ఒకలాగా, జెనరల్ బోగీ ని ఒకలాగా చూడదు. అదో సోషలిస్టు మరి. ముక్కలైన హెలీకాప్టర్లో అది ముఖ్యమంత్రినీ ఆయన గుమాస్తానీ ఒకేలా చూస్తుంది.

కొందరికి చావు అమితమైన కీర్తిని ఇస్తుంది, కానీ ఆ కీర్తి వాళ్ళ గతంలోని ఏ ఒక్క క్షణాన్నీ మార్చలేదు.. వెనక్కి తేలేదు.
కొందరికి చావు శాంతిని ప్రసాదిస్తుంది.. యుద్ధాన్ని అర్థాంతరంగా ఆపేయిస్తుంది. అది ఒక నియంత మరి..

జీవితం ఆగిపోయిన చోట మరణం మొదలవుతుంది. అది అంతమో, అనంతమో.

(నా బాధ మీకు అర్థమవ్వకపోతే క్షమించగలరు. కన్నీటిబొట్టుకి ఏ రంగూ లేదు, అందులో ఆకాశం కనిపించినా.. అదే చెప్పాలనుకున్నాను.)

1 comment:

  1. vedana.. maranam gurinchi chaala goppaga chepparu..

    ReplyDelete