Tuesday, May 29, 2012

మూలిగే నక్క మీద..

మూలిగే నక్క మీద తాటిపండు పడిందని సామెత. నిజం గానే ఒక్కోసారి కష్టాలు కోంబో ఆఫర్ లాగ కలిసి వచ్చేస్తుంటాయి. అలాంటి సమయం లోనే మనం పెద్ద పెద్ద వాళ్ళు పడుతున్న అష్ట కష్టాలు గుర్తుకు తెచ్చుకుని, వాటితో పోల్చుకుంటే మనవెంత వీజీవో గుర్తెరిగి, మనల్ని మనమే ఓదార్చేసుకోవాలి. (ఇప్పుడు ఓదార్పు యాత్రకి రమ్మంటే మాత్రం ఎవరొస్తారండి.. అడగడానికయినా ఒక సమయం, సందర్భం ఉండద్దూ)

ఇంతకీ నాకొచ్చిన ఆ జాయింటు కష్టాలేంటనే కదా మీ డౌటు.. చెప్తానుండండి మరి. బ్లాగరన్నవాడెవడైనా విషయం ఇదీ అని డైరెక్ట్ గా చెప్తాడా..

మొన్నీమధ్యే పెట్రోల్ ధరలు మూడొందల ముప్పై మూడో సారి పెరిగాయా, ఆఫీసులో ఒకటే డిస్కషన్.. ఇంట్లో కూడా అదే చర్చ.. ఎలా ఈ పెట్రోల్ మోతని ఎదుర్కోవడం అని. కళ్ళూ, కిడ్నీలూ, కాలేయాలు (ఒకటే ఉంటుంది కదా.. ) అమ్ముకున్నా లీటర్ పెట్రోల్ రాని పరిస్థితి. ఓల్ద్ ఏజ్ తప్ప మైలేజు అంటే అసలే తెలీని నా పల్సర్ నడుస్తుంటే, ఏంటో నాకు నా నెల జీతం అలా పై జేబులోంచి రాలిపోయి, ఎండలో ఆవిరైపోతున్న ఫీలింగ్ వస్తోంది. ఆఫీసు పెద్ద దూరం కాకపోయినా నాలుగు సార్లు తిరిగితే పెట్రోల్ అవ్వదూ. మరియు, ఏ వారాంతం లోనో మనం అలా ఫ్యామిలీ తో చేసే షికార్ల మాటేమిటి మరి. వీటికి తోడు దింపడాలూ, రిసీవ్ చేసుకోడాలూ ఎలానో తప్పవు. మరి ఇవన్నీ భరించి బ్రతుకు నెట్టుకురావాలంటే ఏడాది జీతం ప్రతీ నెల ఒకసారి ఇస్తే సౌకర్యం గా ఉంటుందని నా అభిప్రాయం. (మీ ఎరుకన అలాంటి మాంచి ఉద్యోగాలేమైనా ఉంటే నా చెవిలో వేయండి)

పరి పరివిధాల ఈ పై భాధలతో, మూలుగుతూ ఉంటే,,.. తాటిపండు పడనే పడింది. రెండ్రోజులుగా చెన్న పట్నం అలియాస్ చెన్నై లో చుక్క పెట్రోల్ దొరికితే ఒట్టు. సగం బంకులు మూసే ఉన్నాయి.. మా ఆఫీసు ఎదురుగా ఉన్న బంకు పరిస్థితి అయితే చెప్పనలవి కాదు.. కార్ల లైన్లు అదేదో ఫాక్షన్ సినిమాలో క్లైమక్స్ సీన్లో లా ఉన్నాయి.. ద్విచక్ర వాహనాలైతే లెక్కే పెట్టలేం. ఇంతా చేసి బంకు లో స్టాకు లేనే లేదంట, ఒక వేళ వస్తే పోయించుకోడానికి అన్న మాట ఈ ముచ్చట. ఉన్న అవయవాలు అన్నీ అమ్ముకుని ఓ లీటర్ పెట్రోల్ కొట్టిద్దామంటే ఇదీ సిట్యూయేషన్. నా బండి లో ఉన్న ఆ నాలుగు చుక్కల పెట్రోల్ ని గుట్టుగా, మూడో బండి వాడికి తెలీకుండా వాడుకుంటున్నానా, అదేమో మన సింగు గారి ప్రభుత్వం లా ఎప్పుడు చేతులూ. కాళ్ళూ ఎత్తేస్తుందో తెలీడం లేదు. నేడో రేపో సెలవు తీసుకుని, ఓ పది మిల్లీ లీటర్ల ఇంధనాన్ని ఎంత ధనం వెచ్చించైనా కొనుక్కోవాల్సి వచ్చేలా ఉంది. లైన్లలో నిలబడడానికి ఖాళీ లేక, బళ్ళని ఎక్కడో నిలిపి, కూల్ డ్రింక్స్ బాటిల్స్ తో జనాలు బంకుల చుట్టూ తిరుగుతున్నారు.. మా బాస్ అయితే అయిదొందలు సమర్పించుకుని డ్రైవర్ని తెచ్చుకున్నాడు, ఊర్లో తిరగడనికి కాదు, ట్యాంకు నిండా పెట్రోల్ పోయించడానికి. ఏంచెప్పమంటారు, ట్యాంకు చించుకుంటే, కాళ్ళ మీద పెట్రోల్ పడిందనీ, సరఫరా లోపమో, లేక ఇంకో పెద్ద స్కామో, మన దుంపలు మాత్రం తెంచుతున్నారు. అధికారుల తప్పేం లేదంట, బంకు ఓనర్స్ ది అసలే ఉండదు.. ఇంకా రేటు పెరిగినా, లైను పెరిగినా.. భాధ, భాద్యత మనదే అన్నమాట.

అసలే, పైనా క్రిందా కాలుతున్న ఎండలు.. దానికి తోడు ఈ కోంబో వాతలు.. సగటు ప్రాణి గాడికి నరకం వేరే ఎక్కడో లేదు సుమండీ..

Saturday, May 19, 2012

199 నాటవుట్..


సచిన్ వందవ సెంచరీ కి అంత టైం ఎందుకు పట్టిందని విమర్శకులు తెగ నోళ్ళు పారేసుకున్న విషయం మనకు తెల్సిందే. ఆ ఆలస్యానికి కర్ణుడి చావుకు ఉన్నట్టే సవాలక్ష కారణాలు ఉండి ఉండవచ్చు.. ఇప్పుడు ఈ మ్యాటర్ ఎందుకూ అనే కదా మీ అనుమానం, ఏం చెప్పమంటారు, అడపాదడపా రాస్తూనే 199 టపాలు రాసిన నేను, ఆ డబుల్ సెంచరీ టపా మాత్రం ఏభైరోజులు అయిపోతున్నా రాయలేకపోయాను. నా బ్లాగుని ఏ ద్రవిడ పార్టీ కార్పోరేటరో ఆక్రమించుకుని తనది అని బోర్డు పెట్టేసుకున్నట్టు పీడ కలలు కూడా వచ్చేస్తున్నాయి. వొంట్లో బాగోలేకపోవడం.. ఆఫీసులో పని.. గోరుచుట్టు మీద రోకలి పోటులా, నా ల్యాప్ టాప్ వయో భారంతో బకెట్ తన్నేయడం. వెరసి, నేను ఆన్ లైన్ కి అందనంత దూరం లో ఉండిపోయాను. గత కొద్ది రొజులు గా, ఆలోచించి.. విశ్లేషించి.. ఒప్పించి.. మెప్పించి.. (జగన్ కేసులో CBI కూడా ఇంత అనాలసిస్ చెయ్యలేదు అంటే మీరు నమ్మాలి) మొత్తానికి ఒక కొత్త ల్యాప్ టాప్ కొనేసాను. సో మళ్ళీ యధాశక్థి.. టపాలు.. ట్వీట్లు చెయ్యగల్గుతానని ఆశిస్తున్నాను.
డబుల్ సెంచరీ టపాని మరీ ఇంత వీజీగా తేల్చేస్తున్నానని నాకూ బాధగానే ఉన్నా, మీరు నన్ను మీ జ్ఞాపకాల ఆర్కైవ్ ల నుంచి కూడా తీసేసాక, నేను ఎన్ని సెంచరీలు చేస్తే మాత్రం ఏం లాభం చెప్పండి. అందుకని, ప్రస్తుతానికి, "నేను ఇంకా ఉన్నానండోయ్" అని మీకు గుర్తు చెయ్యడానికే ఈ టపా. మళ్ళీ వచ్చే పోస్ట్ లో కొత్త విషయం తో కలుద్దాం. (ఇంతకీ మున్నా దుబాయి నుంచీ క్షేమంగా వస్తాడంటారా ? ;-) )