Sunday, March 3, 2013

మహా నిర్-మాన సేన!!



మొన్నెప్పుడో ఒక వింత వార్త గురించి చదివి నవ్వు ఆగలేదు. మీతో ఆ వివరాన్ని పంచుకోవాలని మొదలు పెట్టా..

రాజకీయాల్లో బందులు, సమ్మెలు షరా మామోలే. ఆసుపత్రిలో సూదులు, మందులు లా.. అప్పుడప్పుడు ఏ ప్రభుత్వ విధానాన్నో, లేక మరేదో అలసత్వాన్నో ఎండగడుతూ... వాళ్ళ భావాలని ఎలుగెత్తి చాటడం ప్రతిపక్షాల జన్మ హక్కు. మనం కూడా అలాంటి సందర్భాల్లో వాళ్ళ గుండెల్లోని బాధని అర్థం చేసుకుని సహకరిస్తూ ఉంటాం. ఫర్ సప్పోజ్, ఏ రౌడీ మూకో షాపు మీద దండెత్తితే, మూసుకోక మరేం చెయ్యగలం. బస్సులు తిరగవు అంటే, సుష్టుగా భోజనం చేసి ఇంట్లో రెస్టు తీసుకుంటాం. రోడ్డు మీద తిరిగితే బళ్ళు కాల్చేస్తాం అని చెప్పాక కూడా, అప్పటికే మండుతున్న పెట్రోల్ ని బండిలో నింపుకుని బయట తిరిగడానికి మనం ఏమైనా స్వాతిముత్యాలమా.. స్వయం కృషి గాళ్ళం. మరీ అవసరం అయితే పాత చొక్కా వేసుకుని, పర్సుని ప్యాంటు సీక్రెట్ పాకెట్ లో దోపేసుకుని ఆటో లో స్టైలు గా వెళ్ళిపోతాం.

ఇదంతా మామోలే కదా, ఈ ఓల్డ్ గోల్డ్ విషయాలు పనిగట్టుకుని ఆదివారం పూటా చెప్పడమెందుకు అని అంటారనే, అసలు విషయం లోకి వచ్చేస్తున్నాను. మొన్నెప్పుడో మన రాజ్ థాక్రే నిర్మాణ సేన కి ఇలాంటి కష్టమే వచ్చి పడింది. వాళ్ళ నిరసన గట్టిగా చూపించాలి.. కాని ఎవడూ దొరకడం లేదు, కనీసం ఒక బండో, బస్సో, కాలుద్దామంటే ఏదీ అగుపించడం లేదు. మరీ సైకిల్ గాలి తీయడమో, ఆటో అద్దాలు పగలగొట్టడమో చీప్ గా ఉంటుంది. అన్నయ్య హర్ట్ అయ్యే ప్రమాదముంది..ఆ బాధని తెలియచెయ్యడానికి మరో బందు అంటే చస్తాం.. రోజు నడిచిపోతోంది, ఎక్కడా నిరసన జ్వాలల సెగ తగలడం లేదు, కానీసం ఓ మారుమూల హిందీ చానల్లో కూడా ఏమీ కవరేజ్ లేదు. సాయంత్రం అయిపోతే, స్టేటస్ కాల్ లో అన్నయ్యకి ఎలా గొంతు వినిపించడం.. ఎన్ని తగలెట్టార్రా అంటే, ఏమీ లేదని ఎలా చెప్పడం. పగవాడికి కూడా రాని కష్టం కదా మరి. అలాంటి క్లిష్ట పరిస్థితుల్లోనే మనం కిడ్నీ, వీలైతే లివర్ కూడా కుదిపి ఆలోచించాలి. మన నిర్- మాన సేన వాళ్ళు అదే చేసారు, జేబుల్లో ఉన్న కాస్తో కూస్తో పోగు చేసారు, పక్క వాడి జేబులూ ఖాళీ చేసారేమో తెలీదు మరి. ఓ ముప్ఫై వేలు కుదిరాక, గుట్టుగా రొడ్డు సైడు పాత కార్ల దుకాణం కి పోయారు, అప్పుడే బతికి బట్ట కట్టిన ఓ మోస్తరు మారుతీ కారుని కొన్నారు.. మెయిన్ రోడ్డు మీదకు తోసుకువచ్చారో, తోలుకొచ్చారో మనకు అప్రస్తుతం. మిగతా పావలా అర్థా తో పెట్రోల్ కొని, కారుని ఆర్భాటం గా కాల్చేసారు. బోలుడంత కవరేజీ, మైలేజీ. కనీసం జిల్లా ఎడిషన్ లో వార్త ఖాయం చేసుకున్నారు. (మా జయమ్మ లా, అన్నయ్యే ఏ వీడియో కాంఫరెన్సు ద్వారానో ముట్టించాడేమో కూడా) కొన్న కారుకి ఇన్సూరెన్సు లాంచానాలు కూడా పూర్తి చేసి, వెనక జేబులేమైనా నింపుకున్నారేమో తెలుసుకోవాలి.

పద్ధతి వింతగా ఉన్నా, తాత్పర్యం బావుంది. అవును, మన కడుపు మండితే, మరెవడి కారో ఎందుకు మండాలి.. లేక అసలే దిక్కు లేని ఏ RTC బస్సో ఎందుకు కాలాలి. మీరూ ఆలోచించండి, నిరసన చేద్దామనుకున్న వారు, నాజూగ్గా, ఏ డిపో కో పోయి, అయ్యా మాకు కాలం చెల్లిన ఒక బస్సుని పడేయండి కాల్చి పోతాం, పెట్రోల్ ఖర్చులు మావే అని బావురమంటే, మనం ఏమైనా కాదంటామ. ఓహో, అలాగే కానీయండి అని, క్రీస్తు పూర్వం నుంచి సేవలందించి, ఈ మధ్యే అస్త్ర సన్యాసం చేసిన ఓ నాలుగు చక్రాల వాహనాన్ని వాళ్ళ మొహన పడేస్తాం. వాళ్ళిచ్చిన కాస్తో, కూస్తో, కార్మికుల ఖాతాలో వేసేస్తాం. ఇలాంటి కార్య క్రమాలకు ప్రభుత్వం తన వంతు సహకారం అందించాలని మనం ఇప్పుడు విన్నవించుకోవాలి. (కిసాన్ కాల్ సెంటర్ లాంటి అదిరిపడే టీవీ ప్రకటనలు చేయిస్తే ఇంకా మంచిది) నేను కూడా నా పాత పల్సర్ ని రెడీ గా పెడతాను, ఈ సారి ఎప్పుడైనా కుష్బూ నోరు తెరిచిందా, నా పల్సర్ కి మోక్షం లభించి తీరాల్సిందే. (ఆ డబ్బు తో నా కొత్త ఆక్టివా కి కానీసం సీటు కవరు కొనుక్కోనూ... )

మీరూ ఈ మాట మనసులో పెట్టుకోండి, మన రాష్ట్రం లో బందులుకీ, రాబందులుకీ ఏం కొదవ ?