Wednesday, April 17, 2013

నాలో నేను (ప్యారిస్ లో :-) )


ఆఫీసు పని నిమిత్తమై పారిస్ వచ్చాను. సో ప్రస్తుతానికి మరికొన్ని నెలలు, నాతో నేనే. బహుశా బ్లాగు కూడా కొంచం ఎక్కువగా అప్డేట్ చేస్తానేమో. మొదట కొన్ని రోజులు భయంకరంగా ఉన్నా, మెల్లగా ఒక్కణ్ణే ఉండటానికి అలవాటు పడుతున్నాను. ఎంతంటే "ప్రేమ కంటే మనిషికి కావాల్సింది ఏకాంతం" అనే అంత. జీవితం అనే పరుగులో, మనం అనే అస్థిత్వం పోగొట్టుకోడానికి ఎంతో సేపు పట్టదు, అందుకే అప్పుడప్పుడు ఏకాంతం కూడా అవసరమే. మనల్ని మనం గుర్తు చేసుకోడానికి. మనకి కావాల్సిన వారందరూ ఎల్ల వేళలా మనతోనే ఉండాలి అని అనుకోవడం కూడా స్వార్థమే. ఎవరి బాట వారిది. మనతో లేనంత మాత్రాన దూరమూ అవ్వరు. (మనస్పూర్తిగా చెప్తున్నాను ఈ మాట)

యూ ట్యూబ్ లో మంచి సినిమాలు చూస్తున్నా, మొగలిరేకుల ప్రోగ్రెస్ మా ఆవిడ చెప్తోంది. (మూణ్ణెల్లకోసారి సరిపోతుందేమో ? )

మన వాతావరణం కాదు.. మన పద్దతులు లేవు.. మనల్ని మనం వెతుక్కోడానికి ఇంతకంటే అనువు మరేది ?

జీవితం అంటే అందని గమ్యం అనుకున్నాను..
జీవితం అంటే తరగని పరుగు అనుకున్నాను..
కానీ జీవితం అంటే వేసే ఒక అడుగు..
తెలుసుకున్నాను.. కటిక చీకట్లో.

No comments:

Post a Comment