Saturday, June 22, 2013

నాన్ననయ్యానోచ్!!



నిన్న శుక్రవారం, 4:04PM కి, మాకు అబ్బాయి పుట్టాడు. జీవితం మరో కొత్త రూపు సంతరించుకుంటోంది. ఎన్ని రంగులో.. అపురూపమైన క్షణాలు, కలకాలం దాచుకోవాల్సిన జ్ఞాపకాలు. మీ అందరి ఆశీస్సులు వాడికి ఉండాలని కోరుకుంటూ.. (మా ఫ్రెంచ్ బాసుల పుణ్యమా అని, నేనూ ప్యారిస్ నుంచి మొన్న ఆదివారమే చెన్నై చేరుకున్నాను లెండి సకాలంలో. )  లేలేత పూబాలలా ఉన్న వాడిని, ఫొటోల్లో బంధించేందుకు ఇంకా ధైర్యం చాల్లేదు. మరికొన్ని రోజుల్లో, ఫొటో తీసి, మీతో పంచుకుంటాను.


Friday, June 7, 2013

ఉత్తినే..


ఉత్తినే ఓ మాట జారేస్తాం..
గుండెల్లో ముళ్ళు గుచ్చేస్తూ..

ఉత్తినే ఓ నవ్వు పారేస్తాం..
లోని అసూయని దాచేస్తూ..

ఉత్తినే ఓ ఓదార్పు పలికేస్తాం..
లేని సానుభూతి నటిస్తూ..

ఉత్తినే ఓ అతికించిన కన్నీటిబొట్టు..
ఉత్తినే ఓ అబద్దపు కౌగిలి.


ఉత్తినే మాట మార్చేస్తాం..
ఉత్తినే బాటా మారిపోతాం..

ఉత్తినే ఆశలు కల్పిస్తాం..
ఉత్తినే అఖాతంలోకి తోసేస్తాం..

ఉత్తినే పరిగెడతాం.. ఎందుకో..
అందుకే ఉత్తినే ఆగిపోతాం.

అంతా.. ఉత్తినే..
ఎవరో అన్నట్టు..
చావే లేనట్టు బ్రతికేస్తాం..
బ్రతకే లేనట్టు మరణిస్తాం.
ఉత్తినే.


ఉత్తినే కొన్ని చేస్తాం..
కొన్నింటికి జీవితాంతం ఎదురుచూస్తాం.
ఉత్తినే.

Saturday, June 1, 2013

కష్టం చిక్కబడ్డప్పుడు


కష్టం చిక్కబడ్డప్పుడు.
కన్నీటి గుటకలతో గుండెని నింపేస్తాను.
నా బాధంతా, బాధ పడుతున్నాననే..
ఆ రాత్రి కరగదు. కాలం ఆగిపోయినట్టు..
నిన్నటి వెలుగు కొసలు వెతుక్కుంటాను.
ఆ ఒంటరి క్షణాల్లో, ఎన్ని యుగాలు.
గుప్పెడు మాత్రలు చాల్తాయా..
నిజాన్ని కలగా మార్చేయడానికి ?
ఎంత వేగం సరిపోతుంది..
నా నుంచి నేను పారిపోడానికి..

ఓర్చి, ఓర్చి, ఊరించి..
వేదన ఉప్పెనై ముంచెత్తినప్పుడు,
నా కంట పడకుండా, మనసారా,
ఏడ్చేస్తాను, గదిలో నా కన్నీళ్ళ కల్లాపు.
ఆహా.. ఎంతటి ఓదార్పు. అదో విజయ గాధ.
మళ్ళీ గుండె ఖాళీ,
కొత్త బట్టలు కడతాను ఆశకి.
మరో మలుపుకి స్వాగతం.
తెలవారుతుంది. అందుకే.

వెలుగు చీకట్లు, కాలానికి అస్తిత్వాన్ని ఇస్తాయి.
సుఖ దుఖాలు నా జీవితానికి.