Saturday, June 1, 2013

కష్టం చిక్కబడ్డప్పుడు


కష్టం చిక్కబడ్డప్పుడు.
కన్నీటి గుటకలతో గుండెని నింపేస్తాను.
నా బాధంతా, బాధ పడుతున్నాననే..
ఆ రాత్రి కరగదు. కాలం ఆగిపోయినట్టు..
నిన్నటి వెలుగు కొసలు వెతుక్కుంటాను.
ఆ ఒంటరి క్షణాల్లో, ఎన్ని యుగాలు.
గుప్పెడు మాత్రలు చాల్తాయా..
నిజాన్ని కలగా మార్చేయడానికి ?
ఎంత వేగం సరిపోతుంది..
నా నుంచి నేను పారిపోడానికి..

ఓర్చి, ఓర్చి, ఊరించి..
వేదన ఉప్పెనై ముంచెత్తినప్పుడు,
నా కంట పడకుండా, మనసారా,
ఏడ్చేస్తాను, గదిలో నా కన్నీళ్ళ కల్లాపు.
ఆహా.. ఎంతటి ఓదార్పు. అదో విజయ గాధ.
మళ్ళీ గుండె ఖాళీ,
కొత్త బట్టలు కడతాను ఆశకి.
మరో మలుపుకి స్వాగతం.
తెలవారుతుంది. అందుకే.

వెలుగు చీకట్లు, కాలానికి అస్తిత్వాన్ని ఇస్తాయి.
సుఖ దుఖాలు నా జీవితానికి.

4 comments:

  1. "ఎంత వేగం సరిపోతుంది..
    నా నుంచి నేను పారిపోడానికి.."

    Wow

    ReplyDelete
  2. నచ్చిన వాక్యాలు కాపీ పేస్ట్ చేద్దామనుకున్నాను. మొత్తం పోస్టే పేస్ట్ చేయాల్సి వస్తూంది. చాలా బగా రాశారు.

    ReplyDelete
  3. మీరు నమ్మరేమో, ఈ కవితలో నా బాధ ఎవరికీ అర్థం అవ్వదు అని అనుకుంటూ పోస్ట్ చేసాను. అర్థం చేసుకున్నందుకు, నచ్చుకున్నందుకు చాలా ధన్యవాదాలండి.

    ReplyDelete