Sunday, August 25, 2013

నా కలలు.. వాటి కళలు..


నిద్ర సుఖం ఎరుగదు అంటారు, అది ఏమో గాని, సరైన నిద్ర లేనిదే సుఖం లేదు. కళ్ళు మూసిన వెంటనే అలా వాలిపోయే మహానుభావులు ఎంతో అదృష్టవంతులు. నాకు మాత్రం సుఖ నిద్ర కొంచం అందని ద్రాక్షే. అంటే, ఫుల్ గా అలసి సొలసిన రోజు పర్లేదు లెండి, కానీ మామోలు రోజులు మాత్రం, మన్మోహన్ సింగ్ నుంచీ, మొగలి రేకుల వరకూ.. ఒబామా నుంచీ ఆర్కే ఓపెన్ హార్ట్ వరకూ అన్నీ ఆలోచిస్తే తప్ప నిద్రాదేవి కరుణించదు. పక్క ఎక్కాకే ఎందుకో అవసరం లేనివన్నీ గుర్తొస్తాయి. "నిద్రపోతే మరచిపోగలను.. నిదుర రాదు.. మరచిపోతే నిద్రపోగలను.. మరపు రాదు.." ఈ టైపు లో ఎప్పటికో నిద్ర పడుతుందా, దాంట్లో మళ్ళీ బోలుడన్ని కలలు.. వాటి కళలు.. ఈ కల కళల మధ్య తెల్లారిపోతుంది.

వివరాల్లోకి వెళ్ళేముందు, అలా ఒకసారి ఫ్లాష్ బ్యాక్ కవర్ చేసి వద్దాం. చిన్నప్పుడు నిద్ర పట్టకపోవడం అంటూ పెద్దగా ఉండేది కాదు లెండి. కానీ కలలు మాత్రం విపరీతం. నిద్రలో మాట్లాడడం, లేచి కూర్చోవడం, వీలయితే నిల్చోవడం.. ఇవన్నీ పుట్టగానే పరమళించాయి. మా ఇంట్లో కూడా బాగా అలవాటయిపోయి, పెద్దగా పట్టించుకునేవారు కాదు. ఓసారి అయితే, లేచే సరికి వేరే రూమ్ లో క్రింద పడుకుని ఉన్నా.. ఈ సదుపాయాలూ అన్నీ చూసి మా అమ్మగారు, మంచం క్రింద ఎత్తు కూడా తీయించేసారు. ఎప్పుడైనా మంచం మీద నిలబడితే ఫ్యాన్ తగులుతుందని ఆవిడ భయం. నాతో పాటుగా, ఈ కళలన్నీ పెరగకపోయినా, పూర్తిగా వదిలి మాత్రం వెళ్ళలేదు. బంధువుల ఇంటికి వెళ్ళాలన్నా, ఇదే భయంగా ఉండేది నాకు. పరీక్షలప్పుడు ప్రశ్నాపత్రాలు కనిపించేవి. కానీ ఒక్క ప్రశ్నా మరుసటి రోజు పేపర్లో వచ్చేది కాదు. వచ్చుంటే, నేను కూడా కాల జ్ఞానం కాకపోయినా, కనీసం కల జ్ఞానమైనా రాసేవాణ్ణి.

పెళ్ళిలో, శాస్త్రానికి అప్పగింతలు అయిపోయాక, అసలు అప్పగింతలు హనీమూన్ కి ముందు మొదలైనప్పుడు (ఎందుకంటే, అప్పగించాల్సింది అబ్బాయిగాడినే అని నా మూఢ నమ్మకం మరి), మా అమ్మగారు మా ఆవిడకి కొంచం క్లారిటీ, ష్యూరిటీ ఇచ్చారు. కొన్నాళ్ళకి, మా ఆవిడ మెట్యూరిటీ కి నా కళలు అలవాటు అయిపోయాయి. ఎంతంటే, నేను మెలుకువగానే మాట్లాడుతున్నా, నిద్రలోనే మాట్లాడుతున్నానని అనుకుంటుంది అపుడప్పుడు. అలాంటప్పుడే, మనం "ఆహా నువ్వు అర్థాంగి గా లభించడం, ఎన్ని జన్మల పుణ్యమో కదా.. " అనేస్తూ ఉండాలి. పోనీలెండి, ఇప్పుడు పుణ్యం గురించి ఎందుకు గాని, మరీ తనకి నిద్రా భంగం చేస్తే మాత్రం, ఓ కసురు కసిరి, పడుకోండి అంటూ ఆదేశిస్తుంది. నిద్రలోనే ఉన్నా, భార్యా విదేయుణ్ణే కనుక, కిక్కురమనకుండా, మళ్ళీ పడుకుంటాను. ఒక్కోసారి నాకు పెను అనుమానం వచ్చేస్తూ ఉంటుంది, ఈ అప్రస్తుత ప్రసంగాలలో, ఏం చెప్పేస్తున్నానో అని. ఏ వీరోయిన్ పేరో చెప్తే నెట్టుకురావొచ్చు కాని, ఏ "నా ఆటోగ్రాఫ్" స్నేహితురాలి పేరో కలవరిస్తే, అమ్మో, మళ్ళీ మనకి కాఫీ నీళ్ళైనా పుడతాయా. ఏదో దేవుడికి, మనకి మరీ ఆ రేంజ్ ఫాక్షన్ తగాదాలు లేవు కాబట్టి, అలాంటి ట్విస్టులు ట్విస్టలేదు.

ఇంతకీ ఎలాంటి కలలు వస్తాయి అంటే, మీరు నమ్మరు రాని టాపిక్ లేదు. చదివిందే మళ్ళీ మళ్ళీ మళ్ళీ చదివి ఎం.టెక్ పట్టా అందుకున్నా, "పరీక్షలు" మాత్రం నన్ను వెంటాడుతూనే ఉన్నాయి ఇప్పటికీ. పరీక్షా కేంద్రానికి వెళ్తున్నప్పుడు బస్సులు, ట్రైన్లు, విమానాలు, వీలయితే ఆటోలు, రిక్షాలు, మిస్ అయిపోవడాలు.. ఒక చోటుకి బదులు మరో చోటుకి వెళ్ళడాలు.. ఇలాంటివి అన్నమాట. కొండలు, బండలు, పడిపోవడాలు, ఎగిరిపోవడాలు.. ఇలాంటివి కొన్నిసార్లు. మనకి తెలిసిన లాజిక్కులకి, చూసిన మాజిక్కులకి అతీతం గా ఉంటుంటాయి. ఏ ఆదివారం మధ్యాహ్నమో గంట పడుకుని లేస్తే , రెండు గంటల నిడివి కల గుర్తుండిపోతుంది. ఏంచేప్పమంటారు, కల చించుకుంటే, కళ్ళ మీద పడిందని.. ఒక్కోసారి ఓ పెద్ద ప్రమాదం ముంచుకొచ్చేస్తుంది, నేనేమో ప్రాణాలని తెగించి అందరిని కాపాడేస్తుంటాను. ఏమిటి ఈ భ్రమ చెప్పండి, నిజంగా అలాంటిది ఏదైనా అయితే, ముందే పారిపోమూ. మరికొన్ని సార్లు మరీ ఘోరం ఏంటంటే, అసలు నా కలలో నేనే ఉండను. అది కల కాదు ఓ మోస్తరు సినిమా లా ఉంటుంది. మీకో శాంపిల్ ఇస్తాను ఉండండి, ఫ్రీ ఏ. (శాంపిల్ కదా)

ఓ ఊర్లో ఓ పెద్ద బ్యాంక్ దోపిడీ జరుగుతుంది. అదేదో ఖజానా అక్కడే ఉండడం వల్ల, పోయిన దాని విలువ కోట్లు ఉంటుంది. పదుల సంఖ్యలో బందిపోట్లు చేసిన ఈ దోపిడీ లో ఏ క్లూ దొరకదు. విచారణలో, ఆ దొంగలు కొందరు స్థానికులని కూడా కిడ్నాప్ చేసి పట్టుకెళ్ళిపోయారని తెలుస్తుంది. కేసు ఎన్నేళ్ళు గడిచినా ఏ పురోగతీ సాధించదు. దొంగలు పట్టుకెళ్ళిన వాళ్ళ ఆచూకి కూడా తెలీదు. ఇంక కేసు మూసేద్దామనుకునే టైం కి, ఆ కేసు ఆఫీసర్ కి ఒక చిన్న అనుమానం వస్తుంది, ఈ దొంగతనం జరిగిన ప్రాంతానికి ఓ రెండు వందల కిలోమీటర్ల దూరం లోని ఒక గ్రామం మీద. ఎందుకంటే, ఏ ప్రత్యేక వనరులూ లేని ఆ గ్రామం కొన్నేళ్ళ లోనే ఏంతో అద్వితీయమైన అభివృద్ధి ని సాధిస్తుంది. స్కూళ్ళు, చెరువులు, రోడ్లు, కుటీర పరిశ్రమలు.. ఒకటేంటి అన్ని రంగాలలోనో ఏంతో పురోగమిస్తుంది, ఇదంతా కూడా ప్రభుత్వం నుంచీ ఏ సహకారం లేకుండా. ఇదెలా సాధ్యం అని తేల్చుకోడానికి ఆ గ్రామం వెళ్ళిన ఆఫీసర్ కి కొన్ని ఆశ్చర్యకరమైన వాస్తవాలు తెలుస్తాయి. ఏళ్ల తరబడి కరువు, పేదరికం లో మ్రగ్గిన ఆ గ్రామస్తులు, కసితో, పట్టుదలతో ఓ ఏభైమంది ఒక బృందం గా ఏర్పడి, ఏంతో పకట్బందీగా ప్లాన్ చేసి ఆ బ్యాంకు ని దోచుకుంటారు. ఎవరికీ అనుమానం రాకుండా, కొందరు ఏళ్ల తరబడి ఆ బ్యాంకు పరిసరాల్లోనే నివాసముండి, అక్కడ స్థానికులతో కలిసి పోతారు. దోపిడి అనంతరం ఆ సంపదని, వ్యక్తిగత ప్రయోజనాలకి వాడకుండా, గ్రామాన్ని అభివృద్ధి చేసుకుంటారు. అదీ కల. ఇది కల కాబట్టి.. దీనికి శుభం కార్డులు, మెసేజ్ లు లేవు మరి. ఏదో పాత ఫ్లాపు హిందీ సినిమా లా లేదూ ? ఆ మధ్య తీస్మార్ ఖాన్ అనే హిందీ సినిమా చూస్తుంటే, నాకు నా కలే గుర్తొచ్చింది. అయినా హ్యాపీ గా నిద్రపోతుంటే, ఇంత పెద్ద పెద్ద కలలు అవసరమా చెప్పండి నాకు. అసలు ఓ చిన్న కామెడి ట్రాకు కూడా లేకుండా..

ఇలా కథలాంటి కలలు ఎప్పుడైనా వస్తుంటాయి. ఏ అర్థం లేనివి రోజూ వస్తాయి. ఇంకో వింత ఏంటంటే, అప్పుడప్పుడు చిన్న చిన్న కవితలు కలలో వస్తాయి. లేచే సరికి కొన్ని లైన్లు గుర్తుంటాయి కూడా. ఈ కలల గడబిడ లో లేవడాలు, కలలోని పాత్రలు నిజంగా కనిపించడాలు జరుగుతూనే ఉంటాయి. ముఖ్యం గా పక్షులు వగైరాలు.. మొన్నటికి మొన్న చెన్నై వెళ్ళినప్పుడు, ఓ రోజు, నిద్రలోనే ఒక గదిలోంచి మరో గదికి వెళ్లి, మా బుడ్డోడు సరిగ్గా పడుకున్నాడో లేదో అని చూస్తున్నాను. మధ్య రూమ్ లో పడుకున్న మా మామయ్యగారు కంగారిపడితే, అప్పుడు మెలుకువ వచ్చింది నాకు. ఏదో కవరింగ్ ఇచ్చి, మళ్ళీ నా గదిలోకి వెళ్లి పడుకున్నా. ఈ మధ్య కొత్తగా వచ్చిన ఇంప్రూవ్మెంట్ ఏంటంటే, "ఇది కలే" అని కొన్ని సార్లు నాకే తెలిసిపోతోంది. సో నేనే లైట్ గా తీసుకుని పడుకుంటున్నాను. ఎప్పుడైనా పొరపాటున రాత్రంతా లేవకుండా బుద్ధిగా పడుకుంటే, మా ఆవిడ ఉదయాన్నే పరామర్శిస్తుంది.. ఏంటండి మధ్య రాత్రి లేవలేదు అని.. అదేదో రూపాయి మారకం విలువ పెరిగిపోయినట్టు.

ఆ మధ్య ఎప్పుడో మైగ్రైన్ కోసమని న్యూరాలజిస్ట్ దగ్గరికి వెళ్ళినప్పుడు, నా నిద్ర బాధ చెప్పుకున్నాను. ఆయన అన్నీసావకాశం గా విని, కొన్ని కాగితం మీద కూడా రాసి.. ఇదంతా ఓకే, మీకు తదుపరి రోజు కూడా డిస్టర్బ్ అవుతోంది అంటే చెప్పండి, మాత్ర ఇస్తాను అని నాకు ఒక పండగ ఆఫర్ ఇచ్చాడు. వద్దులెండి నా బాధేదో నేనే పడతాను అన్నా. ఏ నాలిక్కి మందేస్తే ఏ నాలిక ఊడుతుందో ఎవరికి తెలుసు.. అదండీ సంగతి.. ప్రస్తుతానికి పారిస్ లో స్వయంపాకం పుణ్యమాని ఎలాగో అర్థాకలే కాబట్టి, నిద్రే సరిగ్గా లేదు, సో కల కళలు కూడా పెద్దగా లేవు.

2 comments:

  1. బావున్నాయండీ మీ కలతనిదుర కలల కబుర్లు.క్లుప్తంగా భద్రపరచండి.భవిష్యత్లో సాగదీస్తే సినిమాలకో,చిన్నితెరకో పనికొస్తాయ్.

    ReplyDelete