Monday, September 16, 2013

ప్రేమ - ద్వేషం


ఏదో పుస్తకంలో చదివాను, మనిషి జీవితంలో మరణం కంటే విషాదం, ప్రేమించ లేకపోవడం అని.

అందరి జీవితాలూ ఒకేలా ఉండవు, ఒకరిది దూదిపరుపు మీద నడక అయితే, మరొకరిది ముళ్ళదారిలో పయనం. మార్గం ఏదైనా, గమ్యం ఎంత గొప్పది అయినా, మధ్య దారిలో కొందరు తెలీకుండానే ప్రేమను దూరం చేసుకుంటారు. దానికి బోలుడు కారణాలు ఉండచ్చు, ఒంటరితనం, చేదు అనుభవాలు, తారసపడిన మనుషులు.. మొదలైనవి. కారణం ఏదైనా, ప్రేమను కోల్పోయాక, ఇంక మిగిలేది ఏమిటి ? ఎదుట వ్యక్తిలో ఎప్పుడూ తప్పులే ఎంచుతూపోతే, ద్వేషం తోనే మన మనసంతా నింపుకుంటే, జీవితానికి అసలు అర్థమే లేదు అనిపిస్తుంది నాకు. ద్వేషం మనకే మనం వేసుకునే శిక్ష. అనుకున్నది సాధించాలనే కసితో పాటూ, కాస్తంత ప్రేమనీ గుండెల్లో నింపుకుంటే, అడుగడుగులో పంచుతూపోతే మనతో ఉన్న నలుగురుకీ, అప్పుడే కదా ఈ ప్రయాణానికి ఒక అర్థం.

దారిపొడవునా ముళ్ళే కావొచ్చు, మలుపు మలుపుకీ గాయాలే స్వాగతించచ్చు, కానీ ఈ ధ్యాసలో పడి ప్రతీ మజిలీలో పలకరించే రోజా పూలను, వెన్నెల రాత్రి పాదాలను తడిపే మంచు ముత్యాలని చూడలేకపోతే, హృదయంలో దాచుకోలేకపోతే ఎంత విషాదమో కదా.

సుఖ దుఃఖాలు లేని జీవితం ఉంటుందా ? ఎదురు దెబ్బలు మనలో మనిషితనాన్ని పెంచాలి కాని, గుండెని రాయి చేయకూడదు. స్పందన లేని హృదయం కొట్టుకుని మాత్రం ఏం లాభం..

మొదటి వాక్యాన్నే నేను ఇలా రాసుకుంటాను..
"మరణం అంటే, మనం లేకపోవడం కాదు.. మన గుండెల్లో ప్రేమ లేకపోవడం.. "

ఏదో మూడ్ లో రాసాను లెండి, అర్థం అయితే ఆనందమే. :-)

2 comments:

  1. చాలా బాగా రాశారండీ!"స్పందన లేని హృదయం కొట్టుకుని మాత్రం ఏం లాభం"సరిగ్గా నా మనసులోని మాటకి మీరు అర్థం రూపమిచ్చారు.

    ReplyDelete