Friday, February 14, 2014

నిద్ర లేని రాత్రులు..


ఒక్కోసారి గతం నాపై ఉప్పెనై విరుచుకుపడుతుంది..
జ్ఞాపకం నేనే నిజం.. అంటూ..
నిశ్శబ్దంగా నన్ను ఆక్రమించుకుంటుంది.
నా ఆశల కొసల్ని వేళ్ళతో పెకిలిస్తూ..
మొదళ్ళకే  తిరిగి ముక్కలు చేస్తూ..
చిగురిస్తున్న కొమ్మల్ని.. చీల్చేస్తూ..
నిట్టనిలువనా..

ఎందుకు నేనే..
ఎందుకు నేనే వర్షించాలి అన్ని కన్నీళ్లు...
ఎందుకు నేనే.. ఎందుకని నేనే..
మరణించాలి.. అన్ని మార్లూ..

ఏదో తెలియని పోరాటాన్ని.. ఎదలోనే ఎదుర్కుంటూ..
ఏదో తరగని పయనాన్ని నాలోనే నేను వెతుక్కుంటూ..
అనుక్షణం.. గెలుస్తూ.. ఓడిపోతూ.. ఆగక..

జీవితానికి పెద్దగా అర్థమే లేదని..
అనుదినం అర్థం చేసుకుంటూ..
అయినా..
దానికే అనుక్షణం అర్పించుకుంటూ..
ఒక యోగిలా.. పిచ్చివాడిలా.. రాయిలా.. రాలే చినుకులా..
నాలోనే... నాతోనే.. నేనే..
అన్నీ అనుభవించేస్తూ.. త్యజించేస్తూ..
బేధాన్ని చెరిపేస్తూ..

నదిలా.. నావలా.. అలలా.. కలలా..
లేనే లేని తీరం వైపు.. వడి వడిగా..
అక్కర్లేని అడుగులు అల్లుకుంటూ..
ప్రేమతో..
నిట్టూర్పుతో..
అందరితో..
ఒక్కడినే..
ఒంటరిగా..

నిద్ర అంటూ.. లేని చీకట్ల సాక్షిగా..
అవి రాత్రులే అని బ్రమపడుతూ..
మైకంలో.

2 comments:

  1. నదిలా.. నావలా.. అలలా.. కలలా..
    లేనే లేని తీరం వైపు.. వడి వడిగా..
    అక్కర్లేని అడుగులు అల్లుకుంటూ..
    ప్రేమతో..
    నిట్టూర్పుతో..
    అందరితో..
    ఒక్కడినే..
    ఒంటరిగా..superb superb.chaalaa chaalaa baagundi :-):-)

    ReplyDelete
  2. wow! you speak truth and only truth!
    great!

    ReplyDelete