Wednesday, February 26, 2014

నువ్వు

నువ్వు

నీకు దగ్గరవ్వడం ఎంత తేలికో...
నీ వైపుగా వేసే అడుగులు అన్నీనావేగా మరి..
అందుకేనేమో నీకు దూరమవ్వడం కూడా అంత తేలిక...

కెరటాల మీద ఒడుపుగా,
నేను నడిచిపోతుంటే.. ఒంటరిగా..
పండు వెన్నెల్లో.. మండుటెండల్లో..
విస్పోటనంలో.. నిశ్శబ్దంలో..
మౌనంలో.. మధనంలో.. నాలో..
ఆకాశం చివరన సముద్రాల్ని తడుముకుంటూ..
నీ వెంట నేను చేసేది ఆరని పరుగు.
ఎవరో నన్ను తరుముతున్నట్టు.. నీ వెంట.
ఒంపైన క్షణాలన్నీ.. జ్ఞాపకాలై.
గుండె ఒంట్లో ఒదిగి పోతుంటాయి.
మిగిలినదంతా గతం. కేవలం.

అడుగు దూరంలో నువ్వు..
మన మధ్య ప్రయాణం అనంతం.
కాదు.. కాదు.. నా జీవితం.
నిన్ను పొందకపోవడమే నా అస్తిత్వం కాబోలు.
నాకు అందకపోవడం నీది.

నువ్వు నా "గమ్యానివే"..
లేకుంటే, మనం వేరుగా ఎలా ఉంటాం ?
ఎందుకుంటాం.

1 comment: