Sunday, March 16, 2014

అడుగడుగునా..


అడుగడుగునా..

ఇందాకే "ఒక్కడున్నాడు" చిత్రంలోని "అడుగడుగునా" పాట విన్నాను. ఎంతటి చక్కని భావం. ఈ పోస్ట్ రాయడం మొదలు పెట్టాను..

"అడుగడుగునా పడిపోయినా ఆగే వీల్లేదే పరుగు..
కోరిన తీరాన్నే చేరుకునే వరకు.."

"ఓ నిమిషమైన నిదరపోవా.. నిలవనీవే.. నిరీక్షణమా...
నే వెతుకుతున్నా ఎదుట పడవేం తొలి వెలుగు తీరమా.."

"నా దిగులు మంటే తగులుతుంటే.. రగలవేం కాలమా.."

గుండెల్ని హత్తుకునేలా లేవూ వాక్యాలు.
నాకు ఎప్పుడూ అనిపిస్తుంది, ఎందరితోనో కలిసి నడుస్తున్నా, చేతులు జట్టు కడతాయమో కానీ.. అడుగులు ఎప్పుడూ ఒంటరివే అని. ఎక్కడ మొదలౌతామో, ఎక్కడకి చివరకు చేరుకుంటామో, అదే "చివర" అని ఎందుకు ఒప్పేసుకుంటామో.. కానీ, జీవితపు అసలు విలువ ఎందులో ? నడకలోనా ? గమ్యంలోనా ?. ఎన్ని సార్లు ముళ్ళు గుచ్చుకున్నా, అడుగుని ఆగిపోనివ్వలేం. గాయాలు మానిపోతాయి, నేర్చుకున్న పాఠాలు మాత్రం తుదివరకూ మనతోనే ఉండిపోతాయి. ఏ తెలియని మలుపులు లేకపోతే ఇంకా పయనానికి అర్థమేది. ఆటంకాలు, అడ్డొచ్చే బండరాళ్ళు.. ఇవన్నీ బ్రతుకు రుచి పెంచేవే నిజానికి. ఏ ఒంటరి రాత్రో కళ్ళు మూతపడక, మనతో మనం మాట్లాడుకునప్పుడు.. ఓ సంతృప్తిని మిగిల్చేవే.. ఓదార్చేవే..

గెలుపా, ఓటమా, లెక్కపెట్టకుండా, ఒంటరిగానైనా.. నెమ్మదిగానైనా.. ఎన్నిసార్లు పడిపోయినా.. సహనంతో, ప్రేమతో, తిరిగి లేచి, ఆగకుండా వేసే అడుగు చేరలేని తీరమేది.. ఒకవేళ చేరకున్నా.. పోయేదేముంది.. ?

జీవితం ఎన్నో అనుభవాలని పరిచయం చేస్తుంది.. కానీ కొన్ని అనుభవాలు అసలు జీవితాన్ని పరిచయం చేస్తాయి.

ఏదో పాట విన్న ఆవేశం లో పోస్ట్ చేసేసాను. అర్థవంతంగా లేకపోతే లైట్ గా తీసుకోండి. :-)

మరో చిన్న మాట.. "అడుగడుగునా.. పడి లేచినా ఆపే వీల్లేదే పరుగు" అన్నా బానే ఉందేమో కదా..

2 comments: