Wednesday, June 18, 2014

ప్యారిస్ లో చెర్రీ గాడు



అదేదో సినిమాలో వెంకటేష్ చెప్పినట్టు, నాకూ ఒక కల ఉంది. అంటే, వీడియో కాంఫరెన్సు లో చంద్ర బాబు తో మాట్లాడుతుంటే, చంద్ర మోహన్ పిలవడం కాదు లెండి. ఏదో ఫామిలీ టైపు కల .. మా చెర్రీ గాడి ఫస్టు బర్త్ డే ప్యారిస్ లో జరుపుకోవాలని. వాడి పేరు చెప్పుకుని మనం కేకులు లాగించడానికి ఎక్కడైన ఒక్కటే అయినా, నేను మళ్ళీ ఇండియా వెళ్ళొస్తా అంటే, మా ఆఫీసు వాళ్ళు నా పాస్పోర్ట్ నాకే తెలియకుండా చింపేసే ప్రమాదముంది.

ఏదో కాలం ఓ మాదిరిగా కలిసొచ్చి, మరీ నడిచొచ్చే కొడుకు కాకపోయినా, విస్తారంగా ప్రాకిరే మూడ్ లో ఉన్న మా బుడ్డోడు, మా ఆవిడా ప్యారిస్ చేరుకున్నారు మొన్న శుక్రవారం. నా గ్రహాల మాట ఎలా ఉన్నా, మా ఆవిడ గ్రహాలు బానే ఉండి, వాళ్ళ టికెట్, మా ఫ్రెంచ్ కొలీగ్ ఒక అతను వచ్చే విమానంలోనే, తీయించగలిగాను. ఏదో చిన్న చిన్న ఇబ్బందులు పడ్డా, మా వాళ్ళు నవ్వుతూనే ప్యారిస్ ఎయిర్ పోర్టు ని పావనం చేసారు. నేను కూడా టేప్ రికార్డర్ని ని పట్టుకెళ్ళా, అవసరమైతే ఇండియాని ని దాంట్లో పెట్టి ఓ పాతికేళ్ళు ఫాస్టు ఫార్వార్డ్ చేద్దామని. కానీ మీకు తెలియందేముంది .. బుడ్డోడిని స్టైలు గా ఎత్తుకుని, లగేజుని అంతా మా ఫ్రెంచ్ కొలీగ్ తో నెట్టిస్తూ ఎంట్రీ ఇచ్చి, మా ఆవిడ ఫాస్ట్ గా ఫార్వార్డు అవ్వాల్సింది ఏమైనా ఉంటే, అది నేనే అని గ్రహించుకునేలా చేసింది. నాకు తెలిసి మా తెల్ల స్నేహితుడు, మరో పదేళ్ళు పెళ్ళి గురించి పీడకలలో కూడా ఆలోచించడు. ఓ.కే.. ఆ మాటరు మనకేల .. కిక్కో, కక్కో వచ్చాక ఆగుతుందా ..

సో ప్రస్తుతానికి పసందైన ఇంటి భోజనం .. సాయంత్రాలు షికార్లు .. విహారాలు .. బానే నడుస్తున్నాయి. మా వాడిని వదిల్తే పాకురుకుంటూ ఈఫిల్ టవర్ కూడా ఎక్కేసేలా ఉన్నాడు. నడవ మంటే మాత్రం, నాలుగు అడుగులు వేసి, డైపర్ తో పాటూ మెల్లగా నేల మీద ల్యాండ్ అయిపోతున్నాడు. ఎవడి సౌకర్యం వాడిది .. ఏమనగలం. మరికొన్ని వారాలు, ప్యారిస్ లో మరి ఎక్కడ చూసిన మేమే కనిపించే అవకాశం పుష్కలం గా ఉంది.

* ఆల్డా గురించి నన్ను అడక్కండి.



 

Thursday, June 5, 2014

నా నడక..

నాకు నడక రానే లేదు.
అడుగు అడుగులో పడిలేస్తూ ఉంటాను..
కానీ నా నడక ఆగలేదు.

నా పరుగు వేగంగా లేదు..
మలుపు మలుపులో చతికిలబడిపోతాను.
కానీ పరుగు మానలేదు.

నా ప్రయాణానికి దిశ లేదు.
ప్రతీ మజిలీలో దిక్కు మారిపోతాను.
కానీ పయనం ఆపేయ్యలేదు.

నాకు గమ్యమంటూ లేదు..
అనుక్షణం... లేని అర్థమేదో వెతుకుతుంటాను..
కానీ కలల్ని చిదిమెయ్యలేదు.

నాకు జీవితం అక్కర్నే లేదు..
ప్రతిపూటా భారంగా కదులుతుంటాను..
కానీ దాన్ని మధ్యలోనే ముగించేయలేదు.


అంతా అబద్దమే అని లోలోపలే నమ్మేస్తూ.

అంతా నిజమే అని బయట నన్నే నమ్మించేస్తుంటాను.

కానీ నమ్మకం చావనివ్వలేదు. ఇంకా.