Monday, February 16, 2015

బావుందనిపించే, పూరి మార్కు చిత్రం "టెంపర్"

ఈ మధ్య తెలుగు చిత్రాల్లో, దర్శకులేమో హీరోల్లా తమ మార్కు కోసం పరితపిస్తుంటే, హీరోలు దర్శకుల సినిమా ని తమ భుజాల మీద ఎత్తుకుని మోసుకెళ్తున్నారు. ఆ తరహా చిత్రమే టెంపర్ కూడా. నెలకి, నెలన్నరకీ కూడా కొత్త చిత్రం తీయగల పూరి జగన్, వొళ్ళు బాగా దగ్గర పెట్టుకుని తీసినట్టు అనిపించింది. మామోలంటే మామోలుగా ఇప్పుడు తెలుగు సినిమా పరిస్థితి ఎలా ఉందో మీకు తెలియంది కాదు, చిత్రం ఓ 70 మార్కులు తెచ్చుకుంటే, మరో 30, ప్రేక్షకులే సులువుగా వేసేసి సంబరపడిపోతున్నారు, ఎందుకుంటే ఆ 70 తెచ్చుకునే సినిమాలే అరుదు అయిపోయాయి మరి. ఆ తోవలో చూస్తే, టెంపర్ మిమ్మల్ని ఆట్టే నిరాశ పెట్టదు.
ఇంతకీ చెప్పొచ్చేదేంటంటే, మా బుడ్డోడిని కూడా వెంట పెట్టుకుని, సతీ సమేతంగా నిన్న టెంపర్ ని ప్రోత్సహించాం. ఎక్కడంటారా, చెన్న పట్నంలో దేవీ సినీప్లెక్స్ అని చెప్పుకునే టూరింగ్ టాకీసు లో. అంత అభాండం ఎందుకు వేసానంటే, మా వాడు (ఇంకా రెండు నిండలేదు) పొరపాటున సీటు మీద నిలబడితే, వాడి బుర్ర కూడా మనకి ఎన్.టి.ఆర్ పక్కన స్క్రీన్ మీద అగుపడుతుంది. అంత బావుంది హాలు. మా వూర్లో జగదాంబ పేరుక్రిందే చలామణి అవుతున్న శారద, రమాదేవి థియేటర్స్ ని గుర్తిచేసింది ఈ దేవీ "బాల". ఓ.కే లెండి, మౌంట్ రోడ్ లో థియేటర్స్ ని నిర్వహించడమే గొప్ప విషయం, పార్కింగ్ కి ఇచ్చుకున్నా సంపాదన ఇంతకంటే ఎక్కువే ఉంటుంది. ;-) కాబట్టి, ఆ విషయాన్ని మనం వీజీగా క్షమించేయచ్చు.
ఇంక చిత్రం విషయానికి వస్తే, పూరి, ఎన్.టి.ఆర్ చిత్రం అంటేనే ఎందుకో నేను పెద్దగా ఆశావహ దృక్పథం తో వెళ్ళలేదు. దర్శకుడు నాకు తెలిసిందే ప్రపంచం అని మరీ బలుపు తో సినిమా లో చూపిస్తే కొంచం విసుగు వస్తుంది. కానీ మనలో మన మాట, విలన్ ని వెర్రి వెంగళప్పను చేసే శ్రీను వైట్ల కంటే ఇదే నయం లెండి. తెలుగు సినిమా కథని ఇదీ అని రాయడానికి పూనుకోవడం, మైసూర్ బజ్జి లో మైసూర్ ని వర్ణించడం లాంటిది, ప్రయత్నిస్తాను. అనాధ గా పెరిగి, డబ్బు సంపాదించడానికి బావుంటుంది అని పోలీసు అయిన హీరో, విలన్ గాంగు కి తన వంతు సాయాలు చేస్తూ, హ్యాపీ గా ఉంటాడు. హీరోయిను తారసపడ్డం వరకూ క్లియర్ గానే ఉన్నా, ప్రేమలో ఎప్పుడు పడ్డాడో తెలీలేదు కానీ, "ఈ అమ్మాయి నా గర్ల్ ఫ్రెండ్" అని ఆక్రోశిస్తాడు ఓ ఫైట్ సీన్ లో. ఆ గర్ల్ ఫ్రెండ్ కాజల్, ఓ కోర రాని కోర్కె కోరడమూ.. ఆ పిల్ల కోసం మరో పిల్లని హీరో కాపడ్డమూ, ఆ తదుపరి పర్యవసానాల వల్ల హీరో మారిపోయి, విలన్లని అంతమొందించడమూ, సమాజాన్ని ఉధ్ధరించడమూ వగైరా వగైరా.
ప్రధమార్థం రొటీనే, పూరి యాస/శ్వాస కనిపించినా, వినోదాత్మకంగానే ఉంది. సెకెండ్ హాఫ్ మాత్రం సీరీయస్ గానే తీసాడు. బిజినెస్ మ్యాన్ లాంటి చిత్రాలతో పోలిస్తే, కొంచం సిన్సియర్ గానే ప్రయత్నించాడు అనిపించింది. సినిమా చివర్లో కోర్ట్ సీన్లు బాగా పండాయి, బహుశా కొంత క్రెడిట్ రచయిత వక్కంతం వంశీ కి ఇవ్వాలేమో. ఎన్.టి.ఆర్ గురించి చెప్పడానికి ఏముంది, ప్రస్తుతం ఉన్న స్టార్ హీరోల్లో ఎన్.టి.ఆర్ కు ఉన్న ఈజ్ అద్భుతమైనది. దర్శకుడు అనుకున్న ఎమోషన్, సమపాళ్ళలో స్క్రీన్ మీద క్యారీ చెయ్యగలిగాడు. కథనంలో అంత కన్విక్షన్ లేకపోయినా, ఎన్.టి.ఆర్ నటనతో మనకు ఆ లోపం పెద్దగా కనిపించదు. కొన్ని మామోలు సన్నివేశాలని కథలో అబ్సార్బ్ చేసుకున్న తీరు చాలా బావుంది. తనదైన శైలి నటనతో ఎప్పటిలానే పోసాని ఆకట్టుకుంటాడు. కొన్ని డైలాగ్స్ లో మనకి పాత్రలకంటే పూరి జగనే కనిపిస్తాడు, ఇది మనకి అలవాటే. సమాజం లో నెగిటివిటీ ని ఆకర్షణీయంగా, రొమాంటిసైజ్ చేసి చూపించే దర్శకులు, అంటే, ముఖ్యంగా వర్మ స్కూల్ వాళ్ళు, మంచిని చూపించే సీన్లల్లో ఎందుకనో తేలిపోతారు. ఆ కొరతను ఈ సినిమా లో జగన్ అధిగమించాడు కొంతవరకూ. ఇంకా లోతుగా వెళ్ళొచ్చేమో, కానీ అప్పుడు సినిమా కమర్షియల్ గా ఆడకపోవచ్చు. ఆ మధ్య ఎప్పుడో ఓ చిన్న వెలుగు వెలిగి తరువాత అరకొర పాత్రలకు పరిమితం అయిన సోనియా అగర్వాల్ ని ఈ చిత్రం లో ఎందుకు ఇరికించాడో పూరి కే తెలియాలి. ఇంకాస్త నటన, డవిలాగులు వచ్చిన నటి ఎవరు చేసినా ఆ పాత్ర మనకి కనిపించేది. పూరి అన్ని సినిమాల్లానే ఈ సినిమా లో కూడా నాకు విసుగొచ్చే అంశం లైటింగ్/సెట్స్, కొన్ని సన్నివేశాలు రియాలిటీ కి దగ్గరగా తీస్తేనే ఆకట్టుకుంటాయి, ఈ విషయంలో మన దర్శకులు తమిళ దర్శకులు నుంచి నేర్చుకోవల్సింది చాలానే ఉంది.
మిగతా విషయాలకి వస్తే, పాటలు ఆవరేజ్ గా ఉన్నాయి, ఎక్కువ సార్లు వింటే ఏమైన నచ్చుతాయేమో తెలీదు. కథని సమకూర్చిన వంశీని ప్రశంసించాలి, రొటీన్ మాఫియా కథలు కాకుండా ఇలాంటి అంశాన్ని ఎంచుకోవడం ఆహ్వానించదగ్గ అంశం. పోసాని - ఎన్.టి.ఆర్ మధ్య సంభాషణలు చాలా బాగా వచ్చాయి. ఎన్.టి.ఆర్/పూరి ఫాన్స్ తప్పక చూడచ్చు, నాలాంటి సగటు ప్రేక్షకులు చూస్తే వచ్చే నష్టమేమీ లేదు, అలా అని మరీ బ్లాకు లో గట్రా కొనుక్కుని వెళ్ళక్కర్లేదు, నాలుగు రోజుల తరువాత చూడండి.
సినిమాల్లో నెగిటివ్ షేడ్ ఉన్న హీరోలు అకస్మాత్తుగా మారిపోయినట్టు, సమాజంలో కూడా జరిగితే బావుణ్ణు, కాజల్ అగర్వాళ్ళు ఇంకా చాలా మంది కావాలేమో మరి..
(ఇది చిత్ర సమీక్ష కాదు, కేవలం నా స్పందన, మీకు మరోలా అనిపించే అవకాశం పుష్కళంగా ఉంది)

Tuesday, February 10, 2015

అసామాన్య విజయం

దిల్లీ లో ఆప్ విజయం ఏ కోణం లోంచి చూసినా అసామాన్యమైనదే. ఇంతటి ఘనమైన విజయాన్ని ఆప్ ఎలా సఫలీకృతం చేసుకుంటుందో రాబోయే రోజుల్లో తెలుస్తుంది. హామీలు ఇచ్చి ప్రజలను ఆకట్టుకోడానికి, పనితీరుతో ప్రసన్నం చేసుకోడానికి చాల వ్యత్యాసం ఉంది. ఈ తేడాని మోడి గారు ఇప్పటికే గ్రహించుకుని ఉంటారు. ఉద్యమాల్లో ముందుండే కేజ్రీవాల్ గెలవడం శుభ పరిణామమే, అవినీతిలో కూరుకుపోయిన రెండు అతి పెద్ద పార్టీలను నామ రూపాల్లేకుండా మట్టికరిపించడం చరిత్ర లో నిలచిపోయే ఘట్టం. ప్రభుత్వం అనే తుప్పు పట్టిన ఇనుప చట్రం లో ఈ ఆవేశాలు మరియు ఆదర్శాలు ఎంతవరకూ ఫలితాలిస్తాయో కానీ, ఆప్ గెలుపు ప్రత్యామ్నాయ రాజకీయాలకు ఇంకా అవకాశం ఉందని నిరూపించింది.
దిల్లీ ఎన్నికలు దేశ గమనాన్ని నిర్దేశించవు, కానీ ఆప్ ఓడిపోయి ఉంటే, కొంతైనా నిజాయితీతో మరొకరు పార్టీ పెట్టే ధైర్యం చెయ్యరు. లోక్‌సత్తా లేక మరొకటో ఈ రోజు కాకపోయినా, రేపయినా జనం లో బలం పుంజుకోగలదని ఈ ఎన్నిక తేట తెల్లం చేసింది. దిల్లీ లో జరిగింది దేశం అంతా వచ్చే ఏడు జరిగిపోతుందని కాదు కానీ, ఇంక ఎక్కడా జరగదు అని అనుకోవడం కూడా అమాయకత్వమే. వందల, వేల కోట్ల అవినీతి పార్టీలు ఆప్ ని రెండు కోట్లకి బోనులో నిలబెట్టడం కాస్త వింతగానే కనిపించినా, ఆప్ కి అదొక హెచ్చరిక. ఆప్ లాంటి పార్టీకి ఉన్న మద్దతు అల్లా మిగతా పార్టీలపై ప్రజలకున్న అసహ్యం. అధికార మదంతోనో, లేక తమ సర్వైవల్ కోసమో విలువలకి ఏమాత్రం తిలోదకాలు ఇచ్చినా, ప్రజల మద్దతు ఇప్పుడు వచ్చినంత వేగంగానూ మాయమౌతుంది.
మోడి గారు, కేంద్రం, మరింత ఒళ్ళు  దగ్గర పెట్టుకుని పని చెయ్యకపోతే, దేశం లో దిల్లీలు మరిన్ని తయారవుతాయి. గత లోక్‌సభ ఎన్నికల్లో BJP కి వరమయ్యింది UPA 2 యొక్క దగుల్బాల్జీ పాలన. ఈ అయిదేళ్ళలో NDA ఏదో ఒకటి ఉద్ధరించామనిపించుకోకపోతే వచ్చే ఎన్నికలు అగ్నిపరిక్షే.

Wednesday, February 4, 2015

పాపం నా బ్లాగు..

పారిస్ నుంచి చెన్నై వచ్చి నెలలు గడిచినా, నా బ్లాగు మొహం చూడ్డానికి అసలు సమయమే చిక్కడం లేదు. కొత్తగా ఏదో రాయడం మాట అటుంచండి, అసలు ఓపెన్ చేసి క్షేమ సమాచారాలు తెలుసుకోవడం గగనం అయిపోయింది. అప్పట్లో కూడలి-మాలిక ఉండేవి, ఇప్పుడు ఏమున్నాయో అనే పరిస్థితిలో ఉన్నాను. కరువులో అధిక  మాసాలు, గోరుచుట్టుపై రోకలి పోట్లు, పెళ్ళాం వూర్లో లేనప్పుడు వాటర్ కాన్ ఖాళీ అవ్వడాలు  మనకి అలవాటే కానీ, ఈ సంసారమనే సాగరం లోతుపాతులే అంతు తెలీడం లేదు. 

చెర్రీ గాడితో పరుగులు, అడపాదడపా అనుకోని ప్రయాణాలు, ఇవి చాలవన్నట్టు, స్వైన్ ఫ్లూ అంత హై క్లాసు  కాకున్నా, మధ్య తరగతి ఫ్లూ జ్వరాలు, వాటి కజిన్స్.. ఇలాంటివి వెరసి నాకు నేనే దొరకనంత, నాకే నేను మిగలనంత బిజీ. 
ఎప్పుడైనా కాస్త టైం మిగిలితే, ఏ పుస్తకమో తీద్దామని కాస్త కక్కుర్తి పడినా, మా బుడ్డోడు దాని మీదే తన పరాక్రమం చూపించి నా ఆశని మొక్కగానే తుంచేస్తున్నాడు. నా దగ్గర ఉన్న ఆ నాలుగు పుస్తకాల రక్షణ నిమిత్తం, నేను వాటి జోలికి పోవడం లేదు. మనలో మన మాట, మా చెర్రీ గాడి పుణ్యమా అని నేను పుస్తక పఠనం తగ్గించడం పట్ల మా ఆవిడ హర్షం వ్యక్తీరిస్తున్నట్టే ఉంది. ఏంచేస్తాం, కొమ్ములు ఎప్పుడొచ్చినా వాడిగానే ఉంటాయి మరి, అవి వాటి నైజం. 



మరోవిషయం ఏంటంటే, ప్యారిస్ లో నా జీవనాధారం అయిన ల్యాప్ టాప్, చెన్నై వచ్చాక నేను మొహం చాటేయడం తో ఓ మాదిరిగా హర్ట్ అయ్యి, నాకు సమ్మె నోటీస్ ఇచ్చింది, అది కూడా పాత డేట్ వేసి. నేను తేరుకుని చూసేసరికి అవ్వాల్సిన డామేజీ అయిపోయింది. అందుకని ఇప్పుడు మనకి ఆవేశం వచ్చి రాద్దామన్న ఇంట్లో ఉపకరణాలు లేవు. బాబు గారు మన సింగపూర్ రేంజ్ రాజధానిలో ఒక బ్లాగుపురాన్ని కట్టించి నాలాంటి బ్లాగర్ గాళ్ళకి ఓ నాలుగు కంప్యూటర్లు పడేస్తే బావుణ్ణు, ఆ ప్రక్కనే వ్యవసాయాన్ని లాభసాటిగా చేసేస్తూ, బ్లాగుని కూడా ఉద్ధరిస్తాను.



మనకి రాజధానుల మాట ఎందుకు గాని, ఈ మధ్య వార్తలు చూడాలన్నా చిరాకు వస్తోంది. జాతీయ చానల్స్ ఏమో భారత్ పాక్ క్రికెట్ మాచ్ కి రన్నింగ్ కామెంట్రీ ఇస్తున్నట్టు ఫీల్ అయ్యి అరుస్తుంటే, తెలుగు చానళ్ళేమో టెలీ షాపింగ్ వాళ్ళలా చెప్పిందే చెప్పి చెప్పి నరకం చూపిస్తున్నారు. ఇద్దరు చంద్రుళ్ళు ఉద్ధరిస్తున్నా మన చీకట్లు ఇప్పట్లో ఏమీ తొలగేలా లేవు. నాకెందుకో అక్కడ మోడి గారు, ఇక్కడ బాబు గారు, ఎన్నికలు అయిపోయి నెలలు గడుస్తున్నా, ఇంకా ఆ ప్రచారాల మూడ్ లోనే ఫిక్స్ అయిపోయారు అనిపిస్తోంది. వాటికి నేను అడ్డు చెప్పను కానీ, మరీ మ్యాటర్ విస్మరిస్తే, వోటర్ ఫీల్ అయ్యే అవకాశం మాత్రం బేషుగ్గా ఉంది. ఇప్పుడు మాటవరసకి వంటింట్లోంచి మీ శ్రీమతి ఏమండీ వంట గాస్ అయిపోయింది అంటే, మీరు చెయ్యాల్సింది ఏంటి ? గాస్ బుక్ చెయ్యడమా లేక కె.జీ బేసిన్ లో గాస్ నిల్వలు చెక్ చెయ్యడమా ? మన ప్రభుత్వాల పనీ ఇలానే ఉంది. 



ఓ.కే లెండి, ఏదో కాస్త అవకాశం దొరికి, ఈ నాలుగు లైన్లు రాసాను. మీలో ఎంతమందికి నా అక్షర ఘోషలు గుర్తున్నాయో తెలీదు, ఎవరైనా ఎప్పుడైనా పొరపాటునో, గ్రహపాటునో, వచ్చి ఏమిటి వీడు ఏమీ రాయడమే లేదు అని నొచ్చుకున్న సందర్భాలు ఉండి ఉంటే, మరి నేను క్షంతవ్యుణ్ణి, క్షమించేయండి. నెలకోసారి అయినా ఒక పోస్ట్ చేసేలా ఇంక కాస్త వేళ్ళు జార్త పెట్టుకుంటాను. మళ్ళీ మరో పోస్టులో కలుద్దాం.